Kluis op de Schaelsberg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Deel van de serie over
kloosters

en het christelijke monastieke leven

Monnik

De kluis op de Schaelsberg (Limburgs: Kloes op de Sjaatsberg) bij Oud-Valkenburg en Walem in de gemeente Valkenburg aan de Geul, werd in 1688 gebouwd in opdracht van graaf Gerard Hoen van Cartiels, de toenmalige heer van Kasteel Schaloen. De eerste bewoner was ene broeder Laurens Plum. De kluis is vanaf de stichting tot 1930 doorlopend bewoond gebleven. De bekendste broeder was een voormalige Pauselijke Zoeaaf, Hendrikus Weerts, die de kluis bewoonde tussen 1860 en 1889. De kluis op de Schaelsberg is de meest schilderachtige van de Nederlandse kluizenarijen. Met haar witgepleisterde voorkomen te midden van het bekoorlijke heuvelland trekt zij 's zomers nogal wat toeristen. Het is dan ook niet waarschijnlijk dat ze in de nabije toekomst opnieuw in gebruik zal worden genomen.

Nabij de Kluis bevinden zich de kruiswegstaties bestaande uit 14 nissen, deels in een cirkel rond een centraal "graf". De Kluis met naastgelegen staties zijn een rijksmonument.

De Kluis is gebouwd boven op de Schaelsberg bijna aan de rand van het hellingbos Schaelsbergerbos. Naast de kluis bevindt zich een open terrein met hoge bomen waar al meerdere eeuwen de openluchtmis gehouden wordt: de Sjaasbergergank.[1]

De kluis is het doel van een pelgrimage ter ere van de heilige Leonardus van Noblat, en is dus een bedevaartkluis.