Nickerie (district)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nickerie
District van Suriname Vlag van Suriname
Kaart van Nickerie
Algemeen
Oppervlakte 5.353 km²
Inwoners (2004) 36.639
Hoofdstad Nieuw-Nickerie
Overig
Tijdzone UTC-4
ISO 3166-2 SR-NI
Detailkaart
Resorts van Nickerie
Resorts van Nickerie
Foto's
rijstveld in Nickerie
rijstveld in Nickerie
Portaal  Portaalicoon   Suriname
Markt in Nickerie omstreeks 1910.

Nickerie is een district in het noordwesten van Suriname en ligt aan de monding van de rivier de Corantijn, grensrivier tussen Suriname en Guyana. Het district beslaat 5.353 km² en heeft 36.639 inwoners (2004). De hoofdplaats is Nieuw-Nickerie, gelegen aan de rivier de Nickerie. Een andere bekende plaats is Wageningen.

Belangrijkste bron van bestaan is rijstbouw. Daarnaast wordt er ook gedaan aan visvangst op de Corantijn en Nickerie rivier. Veeteelt van voornamelijk runderen, maar ook schapen, geiten, kippen en doksen (eenden) worden er gekweekt. Er wonen voornamelijk Hindoestanen, maar ook Javanen, Creolen en Chinezen.

Het district Nickerie is in De Nationale Assemblée vertegenwoordigd door vijf gekozen parlementariërs.

Ressorten[bewerken]

Nickerie is onderverdeeld in vijf ressorten:

Ressort oppervl.
(km²)
inwoners dichtheid
(inw/km²)
Groot Henar 2185 3545 1,62 Groot- en Kleinhenarpolder
Nieuw-Nickerie 30 13842 461,40
Oostelijke Polders 357 6778 18,99 Longmay, Prins Bernhardpolder,
Paradise, Bacovendam, Hamptoncourtpolder,
Sawmillkreekpolder
Wageningen 1613 3428 2,13
Westelijke Polders 1168 9046 7,74 Van Drimmelenpolder, Clarapolder,
Zeedijk en Corantijnpolder, van Pettenpolder,
Nanipolder
Totaal 5353 36639 6,84

Geboren[bewerken]

Plantagelandbouw[bewerken]

Pas in 1797, bijna anderhalve eeuw na de kolonisatie van Suriname, werd onder gouverneur Jurriaan François de Friderici begonnen met de cultivering van dit district. De eerste twee plantages, Paradise en Plaisance, werden in zijn opdracht aangelegd. De bewerking van de gronden gebeurde door weggelopen slaven uit Berbice die in Nickerie opgevangen werden. Al snel bleek de grond zeer vruchtbaar en de animo om zich te vestigen in Nickerie steeg.

In de jaren dat Suriname Engels bezit was, van 1799 tot 1802 en van 1804 tot 1816, kwamen veel Engelsen naar Nickerie. Het waren voornamelijk planters afkomstig uit het buurland Guyana en van de eilanden in het Caraibisch gebied. In 1800 vestigden zich enkele planters afkomstig uit Grenada aan de monding van de Nickerierivier. Dit jongste in productie gebrachte deel van de kolonie ontwikkelde zich in de eerste decennia van de negentiende eeuw tot een belangrijk economisch gebied. Deze vooruitgang is grotendeels toe te schrijven zijn aan de Nickeriaanse planters van Engelse en Schotse afkomst. Zij onderhielden goede betrekkingen met de Engelse koloniën in de regio en met Engeland en hadden door hun contakten makkelijker toegang tot het Engelse kapitaal en de Engelse markt.

Het district telde bij de teruggave van de kolonie aan Nederland in 1816, zes koffieplantages en veertien katoenplantages. Nickerie werd een belangrijke katoen, suiker en koffieproducent. Ook de houtkap was een belangrijk bestaansmiddel. In 1825 telde dit district 27 plantages waarop ongeveer 2000 slaven werkten. De katoencultuur heeft zich in Nickerie slechts een halve eeuw staande gehouden. Na 1825 begon de katoenprijs te dalen en werden bovendien de plantages die onmiddellijk aan zee grensden met overstroming bedreigd. Tussen 1830 en 1858 werden al de katoenplantages achtereenvolgens verlaten; de laatste was Good Intent, die in 1858 door de zee werd weggespoeld.

Omstreeks het midden van de 19e eeuw was het aantal plantages teruggelopen tot zeventien met een slavenpopulatie van 1760 personen. In 1858 telde Nickerie vijf suikerrietplantages, nl. Waterloo, Nursery, Hazard, Paradise en Hampton Court. Deze plantages behoorden tot de meest ontwikkelde in Suriname. In 1858 hadden Waterloo en Hazard al vacuümpannen en centrifugale verdampers. Deze investeringen duiden op een goed investeringsklimaat in dit district in tegenstelling tot de rest van Suriname. Nickerie bleef dan ook na de slavenemancipatie in 1863 bloeien. De belangrijkste producten waren in die tijd suiker, koffie, cacao, bananen, aardvruchten en koren.

Aan het eind van de 19e eeuw werden drie van de vijf suikerplantages, mede door concurrentie op de wereldmarkt en verouderde productiewijzen, opgeheven. Alleen Hazard en Waterloo waren toen nog in productie.

Externe links[bewerken]