Bram van Ojik
| Bram van Ojik | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Naam | Abraham (Bram) van Ojik | |||
| Geboren | 22 september 1954 | |||
| Partij | PPR, GroenLinks | |||
| Politieke functies | ||||
| 1988-1990 | Partijvoorzitter | |||
| 1993-1994 | Tweede Kamerlid | |||
|
||||
Abraham (Bram) van Ojik (Veenendaal, 22 september 1954) is een Nederlandse GroenLinks-politicus.
Inhoud |
[bewerken] Politieke loopbaan
[bewerken] PPR
Van Ojik was afkomstig uit de Politieke Partij Radikalen, waarvan hij sinds 1973 lid was. Tussen 1972 en 1980 studeerde hij economie aan de Vrije Universiteit. Hij specialiseerde zich in de ontwikkelingseconomie. Hij was lid van het bestuur van de Stichting Radikale Vorming tussen 1978 en 1981. Hij deed vervangende dienstplicht bij de ontwikkelingsorganisatie N.I.O. Vervolgens was hij medewerker van het wetenschappelijk bureau van de PPR tot 1983. Daar schreef hij een boekje voor de PPR over het basisinkomen. Hij schreef mee aan het verkiezingsprogramma van 1986. Tussen 1985 en 1988 was hij eindredacteur van het ledenblad. Tussen 1988 en 1990 was hij partijvoorzitter van de PPR en was sinds 1989 lid van het bestuur GroenLinks. Als voorzitter van de PPR had hij een moeilijke rol in de vorming van GroenLinks. In 1989 werden de samenwerkingsgesprekken (opnieuw) gestart. Ojik brak deze gesprekken af, omdat de Communistische Partij van Nederland zijn eigen identiteit wilde behouden. De PPR-delegatie werd korte tijd vervangen door een informele delegatie onder leiding van Wim de Boer. Naast deze activiteiten was hij freelance journalist en adviseur op het gebied van ontwikkelingssamenwerking. Tussen 1990 en 1993 was hij beleidsmedewerker bij NOVIB. Hij schreef mee aan het verkiezingsprogramma voor de verkiezingen van 1994.
[bewerken] GroenLinks
Tussen 1993 en 1994 was Van Ojik lid van de Tweede Kamer voor GroenLinks. Hij volgde Ria Beckers op. Hij was woordvoerder landbouw, ontwikkelingssamenwerking en wetenschapsbeleid. Hij bereidde een initiatiefvoorstel voor over beperking van het gebruik van tropisch hardhout. Dit werd in 1994 ingediend door Marijke Vos.
Voor GroenLinks leidde hij een commissie die de verkiezingen van 2006 en 2007 (gemeentelijke verkiezingen 2006, landelijke verkiezingen 2006 en provinciale verkiezingen 2007) heeft geëvalueerd. Vervolgens is hij nu voorzitter van wat Project 2008 wordt genoemd, een proces waarbij GroenLinks op nieuw kijkt naar haar beginselen, politieke strategie en organisatie. Dit zou, eind 2008, kunnen leiden tot een nieuw beginselprogramma en nieuwe partijstructuur. Als voorzitter van het panel beginselen binnen dit project houdt hij zich in het bijzonder met het eerste bezig.
[bewerken] Verdere loopbaan
Na zijn periode in de kamer werkte hij bij Milieudefensie tussen 1994 en 1997. In 1995 schreef hij samen met Max van den Berg het boek "Kostbaarder dan koralen". In 1997 zat hij de programmacommissie voor de verkiezingen van 1998 voor. In 1997 maakt hij de overstap naar het ministerie van Buitenlandse Zaken waar hij directeur voorlichting ontwikkelingssamenwerking werd. In 1998 schreef hij wederom met Van der Berg het boek "De goede bedoelingen voorbij". In 2001 werd hij ambassadeur in algemene dienst belast met het organiseren en onderhouden van externe contacten binnen en buiten Nederland ten behoeve van de minister voor ontwikkelingssamenwerking. In 2003 werd hij ambassadeur in Benin. Sinds augustus 2006 is hij directeur van de Inspectie Ontwikkelingssamenwerking en Beleidsevaluatie van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Hij heeft zich tevens beziggehouden met de uitwerking van de nieuwe aanpak van de nieuwe regering om meer werk van de Millenniumdoelstellingen te maken.
