Inductiewet van Faraday

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elektromagnetisme
Lightning strike jan 2007.jpg
Elektriciteit · Magnetisme

De wet van Faraday luidt kwalitatief

Een veranderend magneetveld wekt een elektrisch veld op.

Formule[bewerken]

Kwantitatief valt dit te noteren als

\,V_{em}= -\frac{d \Phi_{B,N} } {dt}

of in complexe notatie voor harmonische trillingen:

\,V_{em}= -j\omega \Phi_{B,N}

met

\,V_{em} de opgewekte spanning in volt
\,\omega de hoeksnelheid
\,\frac{d \Phi_{B,N} } {dt} de afgeleide naar de tijd van de gekoppelde magnetische flux \,\Phi_{B,N}

De wet is vernoemd naar Michael Faraday.

Andere formulering[bewerken]

Een elektrische spanning U wordt geïnduceerd in een draad volgens de wet van Faraday.

\,U_\mathrm{ind} = - B  l  v

met

\,U_\mathrm{ind} de geïnduceerde spanning in volt
\,B het magnetisch veld in tesla
\,l de lengte van de geleider in meter in het magnetische veld
\, v de snelheid van de geleider in m/s loodrecht op de magnetische veldlijnen

Wet van Lenz[bewerken]

De min (\,-) is in deze drie formules een filosofische min. De opgewekte (geïnduceerde) spanning is altijd tegendraads. Zij werkt altijd haar ontstaan tegen volgens de Wet van Lenz.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]