Inuline
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Inuline | |
|---|---|
| Structuurformule en molecuulmodel | |
 Structuurformule van inuline |
|
| Algemeen | |
| Molecuulformule | C6nH10n+2O5n+1 |
| Andere namen |
dahline; amantine; alantinezetmeel
|
| CAS-nummer | 9005-80-5 |
| EG-nummer | 232-684-3 |
| PubChem | 24763 |
| Beschrijving | voedingsvezel |
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | |
| Hygroscopisch | in vochtige lucht |
| Omgang | inademing vermijden |
| Fysische eigenschappen | |
| Aggregatietoestand | vast |
| Smeltpunt | 158-165 °C |
| Goed oplosbaar in | warm water |
| Matig oplosbaar in | koud water, organische solventen |
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | |
Inuline komt voor in de wortels van planten die groeien in koud-gematigde gebieden (bijvoorbeeld alant (Inula),cichorei, aardpeer, dahlia[1], paardenbloem, schorseneer en artisjok[2]). Het wordt opgeslagen in de vacuole van de plantencellen en is net als zetmeel een reservestof voor de plant. Het werkt ook als cryoprotectant. Dit wil zeggen dat het de plant beschermt tegen bevriezing.
Inuline bestaat uit een keten van 10 tot enkele honderden fructosemoleculen met aan het eind van de keten een glucosemolecule en is dus een polysacharide. Inuline heeft geen zoete smaak (inuline preparaten bevatten vaak afbraakproducten (fructo-oligosachariden met een zoete smaak, waardoor het preparaat toch vaak zoetig smaakt), een witte kleur en is vrij goed in water oplosbaar.
Inuline wordt niet door de dunne darm opgenomen, omdat bij de mens het nodige enzym niet aanwezig is om de beta-bindingen af te breken die tussen de verschillende fructose-eenheden zitten. In de dikke darm wordt inuline door bacteriën afgebroken tot verschillende afbraakstoffen die biologisch actief zijn. Een voorbeeld hiervan is boterzuur. Dit zuur zorgt er onder andere voor dat kankercellen weer sterfelijk worden[bron?]. Verschillende proeven hebben aangetoond dat tumorgroei vermindert bij ratten die inuline in hun voeding krijgen[3][4]. Andere afbraakproducten zijn waterstof, kooldioxide, melkzuur en azijnzuur.
Inhoud |
[bewerken] Eigenschappen
Van inuline worden de volgende eigenschappen geclaimd, die echter niet allen zijn bewezen :
- darmfunctie
- cholesterol in het bloed
- mineraalopname
- antikanker
[bewerken] Gebruik
Inuline kan door hydrolyse verwerkt worden tot fructose. Ook kan inuline gebruikt worden als vet- en als vezelvervanger en zo overgewicht tegen gaan.
Inuline wordt als glucosevervanger gebruikt bij de behandeling van suikerziekte (Diabetes mellitus). Inuline wordt ook gebruikt door mensen met het prikkelbare-darmsyndroom, bij obstipatie en diarree. Er zijn een aantal producten op de markt, de zgn. bulkvormers.
[bewerken] Nierfunctie
Inuline wordt in de nier volledig gefiltreerd, niet geresorbeerd, gesecreerd of gemetaboliseerd en de stof komt niet van nature in het het lichaam voor. Deze factoren maken inuline (naast kreatinine) een instrument om de nierfunctie te meten. De inulineklaring is dan ook een maat voor de glomerulaire filtratiesnelheid. [5]
[bewerken] Bronnen
- ↑ McDonald, "Polyfructosans and Difructose Anhydrides" in Advan. Carbohyd. Chem. vol. 2, 254 (1946)
- ↑ Bacon, Edelman, Biochem. J. 48, 114 (1951)
- ↑ Henryk S. Taper and Marcel Roberfroid, "Influence of Inulin and Oligofructose on Breast Cancer and Tumor Growth", J. Nutrition 1999;129:1488S-1491S
- ↑ H. S. Taper and M. B. Roberfroid,Inulin/oligofructose and anticancer therapy, British J. of Nutrition (2002), 87, Suppl. 2, S283–S286
- ↑ Traynor J, Mactier R, Geddes CC, Fox JG. (2006). How to measure renal function in clinical practice.. BMJ. 2006 Oct 7;333(7571):733-7.
