Michel Daerden

Michel Daerden
België
Partij	PS
Vorming	lic. toegepaste economische wetenschappen (Université de Mons)
Geboren	Saint-Ghislain (Baudour), 16 november 1949
Minister van Pensioenen en Grootstedenbeleid
Aangetreden	25 november 2009
Einde termijn	6 december 2011
Regering	Leterme II
Monarch	Albert II
Voorganger	Marie Arena
Opvolger	Vincent Van Quickenborne
Minister van Verkeer
Aangetreden	23 juni 1995
Einde termijn	12 juli 1999
Regering	Dehaene II
Voorganger	Guy Coëme
Opvolger	Isabelle Durant
Minister van Wetenschapsbeleid
Aangetreden	7 maart 1992
Einde termijn	23 juni 1995
Regering	Dehaene I
Voorganger	Jean-Maurice Dehousse
Opvolger	Yvan Ylieff
Portaal    België Politiek

Michel Daerden, verkiezingscampagne 2010

Verkiezingsaffiche van Michel Daerden, parlementsverkiezingen juni 2010

Michel J. Daerden (Baudour, 16 november 1949) is een Waals-Belgisch politicus van de PS en sinds 7 juli 2010 volksvertegenwoordiger van het Waals Parlement. Hij was ook federaal minister van Pensioenen en Grootstedenbeleid.

Opleiding, beroepsleven en persoonlijkheid

Daerden behaalde een licentiaatsdiploma Handelswetenschappen aan de Hautes Etudes Commerciales (Handelshogeschool) in Luik in 1971, en een licentiaatsdiploma Toegepaste Economische Wetenschappen en een diploma van bedrijfsrevisor aan de Universiteit van Bergen in 1975 resp. 1977. Sinds 1976 heeft hij een bedrijfsrevisorenkantoor, binnen de socialistische partij een ongewoon beroepsprofiel, maar sinds het opnemen van zijn eerste ministerschap in 1994 werkt hij zelf niet meer als revisor en heeft hij zijn kantoor overgelaten aan zijn zoon Frédéric Daerden.

Voor een minister valt op dat Daerden zich vaak buiten de schijnwerpers houdt. Hij verschijnt in de media als een man die altijd lacht en weinig woorden gebruikt en geldt privé als een levensgenieter.

Vermeende dronken optredens

Aan Daerdens onbekendheid kwam abrupt een einde bij de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006, toen hij in enkele interviews op de RTBF en de lokale televisie zijn verkiezingsoverwinning becommentarieerde en volgens sommigen dronken leek. Deze interviews werden internationaal ongewoon populair als filmpjes op o.a. YouTube. Hijzelf had dit over de zaak te vertellen: "[Of hij gedronken had?] Niet meer dan gewoonlijk. (…) Sinds een twintigtal jaar beelden de mensen zich op geregelde tijdstippen in dat ik dronken ben. Maar geloof mij, ook al lijk ik joviaal, langzaam pratend en houterig, toch is alles goed doordacht." De filmpjes op Youtube met Daerden op 8 oktober 2006 werden meer dan anderhalf miljoen keer bekeken. Daerden werd na de verkiezingen de meest populaire politicus van Wallonië. Ook op de Olympische Zomerspelen 2008 leek hij in kennelijke staat te verkeren.

Daerden kwam begin januari 2010 opnieuw in opspraak toen hij in kennelijk dronken staat in de Senaat optrad. In de pers werd zijn optreden als "Giechelend en lijzig" beschreven en citeerde men hem "Ik presenteer eerst een groenboek en daarna een witboek. Hi hi." Opnieuw verdedigde Daerden zich door te stellen dat hij absoluut niet dronken was, en zijn vreemd aandoende taalgebruik wellicht veroorzaakt werd doordat hij genoodzaakt was om Nederlands in plaats van Frans te spreken. Desalniettemin waarschuwde de Belgische premier Yves Leterme dat het optreden van Daerden niet voor herhaling vatbaar was.

Opvallend is dat dergelijke fel bekritiseerde optredens Michel Daerdens politieke succes niet schaden: bij de federale verkiezingen van 13 juni 2010 werd hij in zijn kieskring als lijstduwer met meer dan 70.000 voorkeurstemmen rechtstreeks herverkozen. Hij laat zich zeer graag in volkse middens zien en gebruikt voor zichzelf de naam "papa".

Politieke carrière

Daerden komt uit een socialistische familie en is aan zijn carrière in de partij begonnen als raadgever van machtigste Luikse PS-politicus van dat ogenblik, André Cools, met name bij het beheer van intercommunales. Zijn eerste politieke mandaat bekleedde Daerden als gemeenteraadslid in Ans na de verkiezingen in 1982. In 1987 kwam hij voor het eerst in de Kamer van Volksvertegenwoordigers voor het arrondissement Luik, in 1991 werd hij senator. Bij een ministerwissel in de federale regering Dehaene I kreeg Daerden in december 1994 voor het eerst een ministerpost met als bevoegdheden Wetenschapsbeleid en Infrastructuur, een bevoegdheid die hij overnam van Jean-Maurice Dehousse, die burgemeester van Luik werd. Na nieuwe verkiezingen in 1995 werd hij minister van Verkeer in de regering Dehaene II en kreeg te maken met dossiers over bijv. de HST-aanleg naar Nederland en Duitsland, het faillissement van de RMT, de schuld van de NMBS, de overname van Sabena door Swissair en de vraag vanuit Antwerpse havenkringen om de IJzeren Rijn opnieuw in gebruik te nemen.

Ondertussen was Daerden ook schepen (1991) en tenslotte burgemeester (1993) van Ans geworden, waar hij nu nog steeds titulair burgemeester is (het ambt van burgemeester en minister is in België niet combineerbaar). Ook heeft hij zich geleidelijk van zijn mentor Cools verwijderd en toenadering gezocht tot Guy Mathot. Binnen de Luikse PS-federatie namen Daerden en Mathot in de jaren ’90 daardoor een middenpositie in tussen de twee machtigste groepen, de groep rond de vermoorde André Cools enerzijds en de groep rond José Happart anderzijds.

Na federale en regionale verkiezingen in 1999 stapte Daerden definitief over naar het regionale niveau. Hij werd eerst minister van Beroepsopleiding en Huisvesting in de Waalse regering, vanaf 2000 werd hij viceminister-president van de Waalse regering met als bevoegdheden Begroting, Financiën, Huisvesting, Infrastructuur en Openbare Werken, vanaf 2003 tegelijk ook minister van Begroting in de Franse Gemeenschapsregering. Na de regionale verkiezingen van 2004 werd hij viceminister-president in zowel de Franse Gemeenschapsregering met als bevoegdheden Financiën, Begroting, Publieke Betrekkingen en Sport als in de Waalse regering, met als bevoegdheden Begroting, Financiën, Openbare Werken, Infrastructuur en Erfgoed.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 in Ans haalde de PS met hem als lijsttrekker de absolute meerderheid.

Op 17 juli 2009 legde Daerden de eed af als minister van Pensioenen en Grootstedenbeleid in de regering-Van Rompuy I. Hij nam deze bevoegdheden over van partijgenote Marie Arena, die bij de herschikking uit de regering verdween. Op 28 maart 2011 zette de raad van Ans hem uit zijn functie als burgemeester, een beslissing die van zijn eigen partij uitging.

Trivia

• Daerden had aan het begin van zijn carrière een Porsche, wat hem de bijnaam “kameraad Porsche” opleverde.
• Zoals zijn familienaam laat vermoeden zijn de voorvaderen van Daerden afkomstig uit Vlaanderen (meer bepaald Zuid-Limburg) en bij de industrialisering naar Luik geëmigreerd.
• Guy Mathot, eveneens PS-kopstuk, was een goede vriend van Daerden en ze hadden beiden een villa in het Zuid-Franse Saint-Raphaël in dezelfde straat.
• De zoon van Daerden, Frédéric Daerden, is eveneens politicus van de PS. Hij is burgemeester in Herstal en Europees parlementslid.
• Ook Daerdens broer Jean-Louis Daerden is PS-politicus en voorzitter van het OCMW (CPAS) van Ans.
• De dochter van Daerden, Aurore Daerden, is modeconsulente en een tamelijk bekende dj in de wereld van de elektronische dansmuziek, net als haar voormalige levensgezel Ivan Smagghe. Ze raakte in 2004 bij de tsunami in Zuidoost-Azië gewond.
• Daerden is vrijmetselaar.

Externe links

• Persoonlijke website Michel Daerden
• Overzicht van YouTube filmpjes met Michel Daerden

Voorganger: Jean-Maurice Dehousse	Minister van Wetenschapsbeleid 1994-1995	Opvolger: Yvan Ylieff
Voorganger: Guy Coëme	Minister van Verkeer 1995-1999	Opvolger: Isabelle Durant
	Waals minister 1999-(zomer)2007	Opvolger: Rudy Demotte
Voorganger: Marie Arena	Minister van Pensioenen en Grootstedenbeleid 2009-2011	Opvolger: Vincent Van Quickenborne

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties: