Zwarte magie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
De legendarische Kris van Knaud, Bijna een eeuw verloren gewaand, maar recent hervonden en nu op een ereplaats in het Tropenmuseum: de oudst bekende gedateerde kris ter wereld (met ingegraveerde datering 1264 = 1342 na Chr.). De kostbaarste en oudste pusaka van het Javaanse hof werd geschonken aan Charles Knaud (geb. 1840) die als traditioneel Javaans genezer (dukun) de Javaanse kroonprins het leven redde van zwarte magie. Op het lemmet, bekleed met bladkoper, een tafereel uit het Ramayana-epos: de apengeneraal Hanuman oog in oog met een vijandelijk leger.

Onder Zwarte magie wordt een vorm van magie verstaan die gebruikmaakt van kwade krachten en gewoonlijk voor negatieve doeleinden aangewend wordt. Zwarte magie zou dan bijvoorbeeld toegepast worden om te doden, verwonden of vernielen of voor persoonlijk winstbejag zonder consideratie voor mogelijk nadelige gevolgen die anderen daarvan ondervinden. Personen die magie bedrijven worden gewoonlijk heksen genoemd.

De term Zwarte magie is etymologisch ontstaan uit nekromantia (Grieks: necromancie, letterlijk: "doodswichelarij") dat abusievelijk als negromantia (letterlijk: "zwarte wichelarij") geschreven werd.

De historicus Livius beschreef de executie van duizenden mensen (in 184-183 en 180-179 v. Chr.) vanwege het gebruik van veneficia, magie die bedoeld was letsel of schade toe te brengen of zelfs te doden[1]. In 81 v. Chr. werd in Rome een wet aangenomen (lex Cornelia de sicariis et veneficiis - de Wet van Sulla met betrekking tot moord, vergiftiging en kwaadaardige magie), deze wet werd al snel uitgebreid zodat ook venena eronder viel. Het Romeinse wetboek De Twaalf Tafelen (451-450 v. Chr.) bevat wetgeving tegen het uitspreken van kwaadaardige bezweringen.

Inhoud

[bewerken] Opvattingen over zwarte magie

Er bestaan grote meningsverschillen over het verschil tussen zwarte magie en witte magie en er zijn verschillende theorieën die de twee takken vergelijken en uitlichten ontstaan:

  • Geheel gelijk: Er bestaat geen verschil tussen witte magie en zwarte magie, alle magie is inherent slecht of zondig en dus te classificeren als zwarte magie. Vele religies zijn deze mening toegedaan, waaronder de meeste christelijke, islamitische, joodse, boeddhistische en hindoeïstische denominaties. Vanuit deze optiek wordt zwarte magie veelal geassocieerd met traditioneel satanisme.
  • Gescheiden maar eender: zwarte en witte magie zijn identiek, het enige verschil bestaat uit hun einddoelen. Volgens deze opvatting kan een zelfde magische praktijk als zwart of wit geclassificeerd worden al naargelang het behaalde of beoogde resultaat. De meeste religies zijn deze overtuiging toegedaan, en ze verschijnt ook in fictie.
  • Geen verbinding: zwarte en witte magie zijn beide vormen van magie, maar ze verschillen fundamenteel en worden op een andere manier uitgevoerd, ook al worden deels dezelfde resultaten nagestreefd. Deze houding vindt men het meest terug in fictie, waaronder in Harry Potter.
  • Tegenpolen: De overtuiging van de middeleeuwer was dat magie wel vaker een negatieve werking (zwarte magie) had als men de handelingen van de witte magie (of van de christelijke magie) omkeerde of bezweringen en gebeden achterstevoren opzei.

[bewerken] Zwarte magie in films en boeken

  • In veel boeken en films wordt zwarte magie als horrorelement gebruikt, met name de dodenbezwering en Voodoo worden in werken over ondoden (zombies en vampieren).
  • In de Donald Duck-strips gebruikt Zwarte Magica zwarte magie, zij wil het geluksdubbeltje van Dagobert Duck omsmelten tot een amulet in de lava van de Vesuvius.
  • In de serie Heksen en ... van Kim Harrison kost magie een stuk van levensenergie. Iemand die zwarte magie gebruikt kan de prijs van de levensenergie echter afwentelen op een ander. Dit kan een dier zijn of ander levend wezen, zoals een mens. Demonen in haar sessie worden door mensen gebruikt om de wilde energie van de leylijnen te filteren en dienen als buffer voor het geval dat de energie zich tegen hen keert. De prijs is dat hun zielen/aura's steeds zwarter worden. Hiermee wordt ook een mogelijke verklaring gegeven waarom het zwarte magie heet.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. Heksen, de geschiedenis; P.G. Maxwell-Stuart
Persoonlijke instellingen