Johan Tahon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sculptuur in aanbouw in het ministerie van Financiën te Den Haag, op 13 maart 2009 onthuld door koningin Beatrix

Johan Tahon (Menen, 1965) is een Belgisch beeldend kunstenaar. Hij werkt in Munkzwalm en heeft eveneens een atelier in Istanboel, Turkije.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Tahon, de zoon van een schooldirecteur, studeerde beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent. Na een aantal jaren te hebben gewerkt in bittere armoede en zonder enige erkenning van zijn kunstenaarschap werd Tahon in 1995 ontdekt door Jan Hoet, de toenmalige directeur van het Museum voor Hedendaagse Kunst te Gent (het huidige S.M.A.K.). Hoet nodigde hem uit deel te nemen aan de tentoonstelling De Rode Poort (1996) in zijn museum.

Na deze doorbraak volgden de uitnodigingen om deel te nemen aan tentoonstellingen in binnen- en buitenland elkaar snel op en werden verschillende van zijn sculpturen aangekocht door musea zoals het S.M.A.K. (Gent), het M HKA (Antwerpen), het PMMK (Oostende), IKOB, Museum für Zeitgenőssische Kunst (Eupen), het Stedelijk Museum, (Amsterdam) en het GEM (Den Haag). Ook particulieren, zoals Tahons goede vriend, de Belgische schrijver en theatermaker Peter Verhelst, begonnen zijn werk vanaf toen steeds meer in hun collecties op te nemen. De stad Oudenaarde kocht het grote bronzen beeld Universus aan en plaatste het op het marktplein.

Later volgden nog veel meer opdrachten voor werk in de openbare ruimte, zoals het Nederlandse Ministerie van Financiën waar in 2009 het immense beeld New Seismo werd ingehuldigd door Koningin Beatrix. In Nederland werd Tahon bij een groter publiek vooral bekend door zijn solotentoonstelling In Fluïdum 2006/2007 in het Museum Beelden aan Zee te Scheveningen.

Materialen[bewerken | brontekst bewerken]

Johan Tahon staat bekend om zijn boomlange gipsen mensfiguren, die soms ook in brons worden gegoten voor opstelling in de buitenlucht. Een tijdlang genoot ook polyester zijn voorkeur en de laatste jaren experimenteert hij steeds meer met kleinere keramiek waarover hij een witte glazuurlaag laat druipen.

Expressie[bewerken | brontekst bewerken]

Tahon heeft van zijn eigen werk gezegd: “Mijn sculpturen denken na over de wereld maar ook over hun eigen wezen. Ze staan in verbinding met de werkelijkheid, maar wisselen ook met zichzelf van gedachten. Deze tweespalt, soms uitgedrukt in een dubbelhoofdige vorm, is kenmerkend voor mijn sculpturen. Deze gespletenheid vind ik terug bij mezelf” en: “Mijn beelden tonen de toestand van ‘de’ mens als zoekend en nadenkend wezen. Het zijn sculpturen die het wezen raken van de mens, zijn denken weerspiegelen en er begrip voor trachten op te brengen.”[1] En: “Uiteindelijk gaat het om de mens. Ik ben enkel in staat om mezelf zo goed mogelijk te onderzoeken en daarvan verslag uit te brengen. En dan hoop ik dat mijn subjectief onderzoek iets algemeens wordt.”[2] Dit laatste doet denken aan de Essays van Montaigne, maar dan in beeldtaal. Naast de boomlange gestalten en enkele of dubbele hoofden van mensen is Tahon in 2007, na een bezoek aan het Pergamonmuseum te Berlijn waar hij de mythische dierenfiguren zag, leeuwachtigen gaan maken, die hij 'leoniden' noemde, meer dan levensgroot in gips en kleiner in keramiek.

Tentoonstelling WHITE HEAT van Tahon in Galerie Maurits van de Laar, Den Haag, mei 2008

Tentoonstellingen[bewerken | brontekst bewerken]

prijzen en eerbewijzen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Op 9 december 2017 werd Tahon benoemd tot ereburger van de Vlaamse stad Menen, zijn geboorteplaats.
  • Op 23 november 2018 werd Tahon benoemd tot ereburger van de Vlaamse gemeente Zwalm, waar hij woont en werkt.[5]

Publicaties[bewerken | brontekst bewerken]

  • In Fluïdum, Museum Beelden aan Zee, Over het werk van Johan Tahon. Lannoo, Tielt. ISBN 978-90-209-6827-9
  • Johan Tahon Leoniden 8, Kasteel ter Dolen, Helchteren, 2008.
  • Against nature; the hybrid forms of modern sculpture, Henry Moore Institute, Leeds, 2008.
  • Over Johan Tahon in: Kunsttijdschrift Vlaanderen, nr. 348, p. 50-53.
  • Adorant, Lannoo, Tielt, 2016.
  • Northernness, uitgegeven in 2018 ter gelegenheid van de solotentoonstelling ‘Monk’ in Keramiekmuseum Princessehof, Leeuwarden. Leeuwarden was toen Culturele Hoofdstad van Europa.
  • Refuge / Silence, publicatie uitgegeven ter gelegenheid van de gelijknamige solotentoonstelling in Musée Ariana in Genève, 2019.

Collecties met werk van Tahon[bewerken | brontekst bewerken]

Onder andere in:

Achmea Art Collection in Zeist, Amsterdam UMC, AkzoNobel in Amsterdam, Albert Heijn Kunststichting, AZ Damiaan in Oostende, Belfius Brussel, Belgische Koningshuis, Bonnefantenmuseum in Maastricht, Bouwfonds Kunstcollectie in Hoevelaken, Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) in Heerlen, Centre de la gravure et de l'Image imprimée in La Louvière, CerModern in Ankara, Collectie Peter Verhelst, Consulaat van België in Istanboel, Dordrechts Museum in Dordrecht, Ferenczy Museum in Szentendre, Gemeentemuseum in Den Haag, Internationales Kunstzentrum Ostbelgien (IKOB) in Eupen, Interpolis in Tilburg, Istanbul Modern in Istanboel, Iznik Foundation in Istanboel, Kadir Has-universiteit in Istanboel, Katholieke Hogeschool Zuid-West-Vlaanderen-campus in Kortrijk, Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden, MARTa Herford, MIC – International Museum of Ceramics in Faenza, Ministerie van Financiën in Frankrijk, MOU museum van Oudenaarde en de Vlaamse Ardennen, Mu.ZEE in Oostende, Musée Ariana in Genève, Museum am Dom in Würzburg, Museum Beelden aan Zee in Scheveningen, Museum Het Domein in Sittard, Museum Kunstpalast in Düsseldorf, M HKA in Antwerpen, Nederlandsche Bank in Amsterdam, Nederlands Koningshuis in Den Haag, Permekemuseum in Jabbeke, Provincie Oost-Vlaanderen in Gent, Provincie West-Vlaanderen in Brugge, S.M.A.K. in Gent, Sabanci Collection in Istanboel, SCHUNCK* in Heerlen, Stad Genk, Stad Lokeren, Stad Menen, Stad Oostende, Stad Oudenaarde, Stad Schwerte, Stedelijk Museum Amsterdam, Toerisme Vlaanderen, Universitair Ziekenhuis in Antwerpen, Universitair Ziekenhuis in Brussel, Vanhaerents Art Collection in Brussel, VIVES Hogeschool in Kortrijk, Vlaamse Gemeenschap, Vlaamse overheidsadministratie, Vlaams Parlement, Vrije Universiteit Brussel

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Johan Tahon van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.