Johan Tahon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sculptuur in aanbouw in het ministerie van Financiën te Den Haag, op 13 maart 2009 onthuld door koningin Beatrix

Johan Tahon (Menen, 1965) is een Belgisch beeldend kunstenaar. Hij werkt in Munkzwalm en heeft eveneens een atelier in Istanboel, Turkije.

Biografie[bewerken]

Tahon, zoon van een directeur van een school, studeerde beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent. Na een aantal jaren te hebben gewerkt in bittere armoede en zonder enige erkenning van zijn kunstenaarschap werd Tahon in 1995 ontdekt door Jan Hoet, de toenmalige directeur van het Museum voor Hedendaagse Kunst te Gent (het huidige S.M.A.K.). Hoet nodigde hem uit deel te nemen aan de tentoonstelling De Rode Poort (1996) in zijn museum.

Na deze doorbraak volgden de uitnodigingen om deel te nemen aan tentoonstellingen in binnen- en buitenland elkaar snel op en werden verschillende van zijn sculpturen aangekocht door musea zoals het S.M.A.K. (Gent), het M HKA (Antwerpen), het PMMK (Oostende), IKOB, Museum für Zeitgenőssische Kunst (Eupen), het Stedelijk Museum, (Amsterdam) en het GEM (Den Haag). Ook particulieren, zoals Tahons goede vriend, de Belgische schrijver en theatermaker Peter Verhelst, begonnen zijn werk vanaf toen steeds meer in hun collecties op te nemen. De stad Oudenaarde kocht het grote bronzen beeld Universus aan en plaatste het op het marktplein.

Later volgden nog veel meer opdrachten voor werk in de openbare ruimte, zoals het Nederlandse Ministerie van Financiën waar in 2009 het immense beeld New Seismo werd ingehuldigd door Koningin Beatrix. In Nederland werd Tahon bij een groter publiek vooral bekend door zijn solotentoonstelling In Fluïdum 2006/2007 in het Museum Beelden aan Zee te Scheveningen.

Materialen[bewerken]

Johan Tahon staat bekend om zijn boomlange gipsen mensfiguren, die soms ook in brons worden gegoten voor opstelling in de buitenlucht. Een tijdlang genoot ook polyester zijn voorkeur en de laatste jaren experimenteert hij steeds meer met kleinere keramiek waarover hij een witte glazuurlaag laat druipen.

Expressie[bewerken]

Tahon heeft van zijn eigen werk gezegd: “Mijn sculpturen denken na over de wereld maar ook over hun eigen wezen. Ze staan in verbinding met de werkelijkheid, maar wisselen ook met zichzelf van gedachten. Deze tweespalt, soms uitgedrukt in een dubbelhoofdige vorm, is kenmerkend voor mijn sculpturen. Deze gespletenheid vind ik terug bij mezelf” en: “Mijn beelden tonen de toestand van ‘de’ mens als zoekend en nadenkend wezen. Het zijn sculpturen die het wezen raken van de mens, zijn denken weerspiegelen en er begrip voor trachten op te brengen.”[1] En: “Uiteindelijk gaat het om de mens. Ik ben enkel in staat om mezelf zo goed mogelijk te onderzoeken en daarvan verslag uit te brengen. En dan hoop ik dat mijn subjectief onderzoek iets algemeens wordt.”[2] Dit laatste doet denken aan de Essays van Montaigne, maar dan in beeldtaal. Naast de boomlange gestalten en enkele of dubbele hoofden van mensen is Tahon in 2007, na een bezoek aan het Pergamonmuseum te Berlijn waar hij de mythische dierenfiguren zag, leeuwachtigen gaan maken, die hij 'leoniden' noemde, meer dan levensgroot in gips en kleiner in keramiek.

Tentoonstelling WHITE HEAT van Tahon in Galerie Maurits van de Laar, Den Haag, mei 2008

Tentoonstellingen[bewerken]

  • 1996 – deelname aan De Rode Poort in het Museum voor Hedendaagse Kunst te Gent
  • 1998 – deelname aan Voor het verdwijnt en daarna in het S.M.A.K. te Gent
  • 1999 – solotentoonstelling in het Stedelijk Museum Het Domein te Sittard; in de Stichting George Grard te Gijverinckhove, in de Kunstverein te Schwerte, Duitsland.
  • idem – deelname aan groepstentoonstellingen te Gent (S.M.A.K.), Zoersel, Wortegem, Brugge en Gordes, Frankrijk.
  • 2000 – solotentoonstellingen in Deweer Art Galery en het Vlaams Huis in Amsterdam en deelname aan groepstentoonstelling in de Parkabdij te Heverlee.
  • 2001 – solotentoonstellingen in Menen en Lokeren en deelname aan een groepstentoonstelling in het Kennedy Centre for the Performing Arts in Washington D.C.
  • 2002 – solotentoonstelling in het Permekemuseum te Jabbeke.
  • 2003 – solotentoonstellingen in de Deweer Art gallery en, onder de titel Self-Self, in het S.M.A.K. te Gent en deelname aan de tentoonstelling 2003 Beaufort te Oostende.
  • 2004 – in het Groeningemuseum en het M HKA te Antwerpen.
  • 2005 – in Brugge en MARTa te Herford, UK, en in het Stedelijk Museum te 's-Hertogenbosch
  • 2006 – solotentoonstellingen in Kasteel Beauvoorde te Veurne, en het Museum Beelden aan Zee te Scheveningen onder de titel In fluïdum.
  • 2007 - solotentoonstellingen in de Dominicanenkerk te Knokke-Heist, in Galerie Artist te Istanboel en in Galerie Gabriël van De Weghe in Wortegem.
  • 2008 - een selectie: solotentoonstellingen in Galerie Artist, Berlijn, Galerie Het Zwart Huis te Knokke, Galerie Maurits van de Laar te Den Haag, Kasteel ter Dolen te Helchteren en in het kasteelpark te Zottegem. Samen met Peter Verhelst in het S.M.A.K. te Gent en met Martin Assig op Art Amsterdam te Amsterdam. Deelname aan groepstentoonstellingen in Leeds, Bremen en Scheveningen.

Publicaties[bewerken]

  • In Fluïdum, Museum Beelden aan Zee, Over het werk van Johan Tahon. Lannoo, Tielt. ISBN 978-90-209-6827-9
  • Johan Tahon Leoniden 8, Kasteel ter Dolen, Helchteren, 2008.
  • Against nature; the hybrid forms of modern sculpture, Henry Moore Institute, Leeds, 2008.
  • Over Johan Tahon in: Kunsttijdschrift Vlaanderen, nr. 348, p. 50-53.

Collecties met werk van Tahon[bewerken]

Onder andere in:

Externe links[bewerken]