Lanceercomplex 39 van Kennedy Space Center

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lanceercomplex 39 van Kennedy Space Center
VAB Aerial - GPN-2000-000869.jpg
Luchtfoto van lanceercomplex 39
Lanceerplaats: Kennedy Space Center
Korte naam: LC-39
Eigenaar: NASA
Aantal lanceringen: 153 (13 Saturn V, 4 Saturn 1B, 135 Spaceshuttle, 1 Ares I-X)
aantal lanceercomplexen: 3
Hoek van de baan: 28° - 62°
Status van het lanceercomplex 39A: Aangepast voor gebruik door SpaceX. Opgeleverd in februari 2016. Officieel actief, maar nog in afwachting van eerste lancering door SpaceX.
Aantal lanceringen: 92 (12 Saturnus V 80 Shuttle)
Eerste lancering: Apollo 4, 9 november 1967
Laatste lancering: STS-135, 8 juli 2011
Eerstvolgende lancering: n.n.b.
Raket: NASA Saturnus V
NASA Saturnus INT-21
NASA Spaceshuttle
SpaceX Falcon 9 (va 2016)
SpaceX Falcon Heavy (va 2016)
Status van het lanceercomplex 39B: In verbouwing voor SLS en commerciële mobiele lanceerinrichtingen.
Aantal lanceringen: 59 (1 Saturn V, 1 Ares I-X, 4 Saturn 1B, 53 Shuttle)
Eerste lancering: Apollo 10, 18 mei 1969
Laatste lancering: Ares I-X, 28 oktober 2009, 15:30 UTC
Eerstvolgende lancering:
Raket: NASA Saturn V
NASA Saturnus IB
NASA Spaceshuttle
NASA Ares I (alleen testvlucht X)
NASA SLS (vanaf 2018)
Status van het lanceercomplex 39C: Opgeleverd en in afwachting van lanceercontracten
Aantal lanceringen: 0
Raket: Nog onbekend

Lanceercomplex 39 is een groot lanceercomplex en onderdeel van het Kennedy Space Center op Merritt Island in Florida, Verenigde Staten. Het complex werd oorspronkelijk gebouwd voor het Apolloprogramma met de draagraket Saturnus V, waarmee de historische vluchten naar de Maan werden gemaakt. Ook de Amerikaanse deelnemer aan het Apollo-Sojoez-testproject werd van hieruit gelanceerd, evenals0 het Skylab. Later werd het aangepast voor het spaceshuttleprogramma.

Het complex bestond aanvankelijk uit twee platformen, A en B. Een draagraket met capsule werd in het Vehicle Assembly Building geassembleerd. Zo kon men in een beschutte omgeving werken. Dan werd de raket in verticale positie door middel van een mobiel platform op vier rupsbanden (de zogenaamde crawler-transporter) naar lanceerplatform A of B vervoerd. Tijdens het Apolloprogramma waren ook de servicetorens mobiel. Voor het spaceshuttleprogramma werden twee vaste torens geïnstalleerd. Op 12 april 1981 werd de eerste spaceshuttle, Columbia (STS-1), gelanceerd vanaf platform A. Na 23 succesvolle lanceringen werd in januari 1986 voor het eerst platform B gebruikt. Dat was voor de Challenger, die na enkele seconden ontplofte ten gevolge van een lek van een dichtingsring in een van de boosters. De vluchten werden daarop tot september 1988 stopgezet. Daarna werd er opnieuw gelanceerd vanaf platform B. In januari 1990 werd platform A opnieuw in gebruik genomen. In 2015 werd een derde platform, 39C, gebouwd. De bedoeling is om zogenaamde startup-bedrijven ruimte te bieden om er nieuwe, kleine raketten te lanceren.[1]

Huidige situatie[bewerken]

Na beëindiging van het spaceshuttleprogramma en het afblazen van het Constellationprogramma en de daarbij behorende Ares I, gebeurde er enkele jaren niets op lanceercomplex 39. Anno 2015 wordt platform 39A gehuurd door SpaceX, dat het heeft verbouwd tot een lanceerplaats voor bemande vluchten van Falcon 9-draagraketten met een Dragon v2-capsule. Daarnaast zullen ook Falcon Heavy-raketten vanaf platform 39A worden gelanceerd. Hoewel SpaceX in eerste instantie zoveel mogelijk van de historische spaceshuttlelanceerinstallatie wilde behouden, is daar om veiligheidsredenen van afgezien. Het laten staan van deze stalen installatie zou veel onderhoud betekenen, aangezien de zoute lucht van de Atlantische Oceaan – die slechts enkele honderden meters verderop ligt – snelle roestvorming veroorzaakt. Loskomende onderdelen zouden een gevaar voor te lanceren raketten vormen. De draaiarm (rotating service structure) zal daarom gedemonteerd en opgeslagen worden tot er een functie voor gevonden is. De crew acces tower wordt wel hergebruikt, maar is verhoogd en van een nieuwe toegangsarm voorzien. De bliksemafleider zal echter het veld moeten ruimen aangezien SpaceX drie losse bliksemafleiders zal plaatsen. In februari werd complex 39A officieel operationeel. Er is echter nog geen duidelijkheid over de eerste lancering door SpaceX vanaf LC-39A.

Platform 39B is grotendeels gesloopt om plaats te maken voor de mobiele lanceertoren van het Space Launch System (SLS). NASA heeft de intentie om in de jaren tussen de SLS-lanceringen (SLS lanceert waarschijnlijk maar eens per drie jaar) pad 39B te verhuren aan commerciële ruimtevaartbedrijven die mobiele lanceertorens voor hun eigen raketten op het platform kunnen zetten.

Externe link[bewerken]