Space Launch System

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Conceptillustratie van een SLS-lancering

Het Space Launch System (SLS), letterlijk "ruimtelanceersysteem", is een toekomstig Amerikaans ruimtevaartuig voor lanceringen van zowel zware vrachtladingen als bemande ruimtevaartmissies naar andere planeten. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA kondigde op 14 september 2011 aan dat het de keuze had gemaakt voor het SLS ter vervanging van het Spaceshuttleprogramma en het in 2010 geannuleerde Project Constellation. De eerste testvlucht wordt in 2017 verwacht.[1]

Een aantal elementen van de Spaceshuttle kan hergebruikt worden, waaronder de hoofdmotor, de twee extra draagraketten en de externe brandstoftank. Hierdoor zal de ontwikkeltijd naar verwachting veel korter zijn dan voor de Ares V van het geannuleerde Project Constellation. Ook onderdelen van Project Constellation kunnen worden hergebruikt in het SLS. De bemanningsmodule Orion van Project Constellation wordt doorontwikkeld onder de naam Orion Multi-Purpose Crew Vehicle (MPCV) en kan door het SLS gelanceerd worden voor missies naar andere planeten en andere hemellichamen.[2]

Het SLS is ontworpen als zwaar lanceervaartuig. De eerste versie, 97,5 meter hoog, zal tot 70 ton vracht naar de ruimte kunnen brengen. Deze kan verder ontwikkeld worden tot grotere versies met een capaciteit van 130 ton vracht. Ter vergelijking: de Spaceshuttles konden maar zo'n 25 ton vracht aan.[3]

NASA verwacht tot 2014 jaarlijks zo'n 3 miljard dollar aan het project te besteden. Tot 2017 zal volgens NASA in totaal rond 18 miljard dollar aan het project besteed worden.[1]

Referenties[bewerken]

  1. a b "NASA Unveils New Rocket Design", New York Times, 14 september 2011
  2. "NASA's New Space Launch System Announced - Destination TBD", SpaceRef.com, 14 september 2011
  3. "Space Launch System: NASA's Giant Rocket Explained (Infographic)", Space.com, 14 september 2011

Externe links[bewerken]