Resolutie 1238 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van de Verenigde Naties
Resolutie 1238
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 14 mei 1999
Nr. vergadering 4002
Code S/RES/1238 (Document)
Stemming Voor: 15 Onth.: 0 Tegen: 0
Onderwerp Westelijke Sahara
Beslissing Verlengde de MINURSO-missie tot 14 september.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1999
Permanente leden
Vlag van China CHN Vlag van Frankrijk FRA Vlag van Verenigd Koninkrijk GBR Vlag van Rusland RUS Vlag van Verenigde Staten USA
Niet-permanente leden
Vlag van Argentinië ARG Vlag van Brazilië BRA Vlag van Bahrein BRN Vlag van Canada CAN Vlag van Gabon GAB
Vlag van Gambia GAM Vlag van Maleisië MAS Vlag van Namibië NAM Vlag van Nederland NED Vlag van Slovenië SLO
Een betoging voor de Westelijke Sahara aan de Marokkaanse ambassade in Oslo, Noorwegen in 2007.
Een betoging voor de Westelijke Sahara aan de Marokkaanse ambassade in Oslo, Noorwegen in 2007.

Resolutie 1238 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 14 mei 1999. De resolutie verlengde de VN-missie in de Westelijke Sahara met een half jaar.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Westelijke Sahara voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Begin jaren 1970 ontstond een conflict tussen Spanje, Marokko, Mauritanië en de Westelijke Sahara zelf over de Westelijke Sahara, een gebied dat tot dan in Spaanse handen was. Marokko legitimeerde zijn aanspraak op basis van historische banden met het gebied. Nadat Spanje het gebied opgaf bezette Marokko er twee derde van. Het land is nog steeds in conflict met Polisario dat met steun van Algerije de onafhankelijkheid blijft nastreven. Begin jaren 1990 kwam een plan op tafel om de bevolking van de Westelijke Sahara via een volksraadpleging zelf te laten beslissen over de toekomst van het land. Het was de taak van de VN-missie MINURSO om dat referendum op poten te zetten. Het plan strandde later echter door aanhoudende onenigheid tussen de beide partijen waardoor ook de missie nog steeds ter plaatse is.

Inhoud[bewerken]

Op 27 april 1999 had men het rapport van de secretaris-generaal met zijn opmerkingen en aanbevelingen ontvangen. Ook hadden de Marokkaanse overheid en Polisario het protocol dat door de secretaris-generaal was opgesteld in verband met de identificatie van de stemgerechtigden – personen van drie stammen hadden zich aangemeld als kiezer, en over een deel van hen waren de twee partijen het oneens of ze mee mochten stemmen – en het beroepsproces, en de herziene planning voor het te houden referendum aanvaard.[1]

De Veiligheidsraad verlengde het mandaat van de MINURSO-missie tot 14 september om het identificatieproces te kunnen hervatten en alle openstaande akkoorden over de uitvoering van het VN-plan af te sluiten. Hij stemde ook in met een verhoging van het personeel van de identificatiecommissie van 25 naar 30.

Verwante resoluties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) MINURSO Background. Verenigde Naties Geraadpleegd op 25 april 2015