Douglas MacArthur
| Douglas MacArthur | ||
| 26 januari 1880 - 5 april 1964 | ||
.jpg) |
||
| Douglas MacArthur (1943 of '44) Opschrift:"To Admiral Nimitz. With regard and admiration. Douglas MacArthur." | ||
| Geboren in | Little Rock | |
| Gestorven in | Washington D.C. | |
| Land/partij |  Verenigde Staten |
|
| Onderdeel | U.S. Army | |
| Rang |  General of the Army |
|
| Slagen/oorlogen | Eerste Wereldoorlog Tweede Wereldoorlog |
|
Douglas MacArthur (Little Rock, 26 januari 1880 - Washington D.C., 5 april 1964) was een Amerikaans generaal.
MacArthur speelde een belangrijke rol in zowel de Eerste en de Tweede Wereldoorlog als in de Koreaanse Oorlog. In 1944 kreeg hij de rang van General of the Army, met vijf sterren als onderscheidingstekens. Hij is daarmee in de geschiedenis van de USA één van de slechts 5 generaals die vijf sterren hebben gekregen en één van slechts acht die die titel hebben gedragen. Hoewel MacArthur controversieel was qua karakter, beschikte hij over uitzonderlijke leiderscapaciteiten.
MacArthur was vooral bekend als de opperbevelhebber van de Amerikaanse strijdkrachten in het Verre Oosten tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Inhoud |
Militair [bewerken]
Douglas MacArthur werd geboren in Little Rock, Arkansas in 1880 in een bovenkamer van The Tower Building of the Little Rock Arsenal waar zijn ouders woonden. Zijn vader Arthur MacArthur jr. was namelijk kapitein bij het leger, zijn moeder Mary Pinkney Hardy kwam uit Norfolk.
In 1893 verhuisde de familie naar San Antonio in Texas en Douglas ging in 1898 studeren aan de United States Military Academy in West Point. Hij studeerde als de beste van de 93 leerling-officieren af met de graad van onderluitenant in het US Army Corps of Engineers in 1903.
Eenmaal afgestudeerd werd hij een eerste maal naar de Filipijnen gestuurd. Iets later werd hij adjudant van zijn vader - die ondertussen generaal en militair gouverneur van de Filipijnen was geworden - en 1906 werd hij dit bij president Theodore Roosevelt. In 1904 volgde de promotie tot luitenant, in 1911 tot kapitein, in 1915 tot majoor en in 1917 tot kolonel. Van 1913 tot 1917 werkte hij bij de generale staf. Bij zijn (dubbele) promotie tot kolonel werd hij overplaatst naar de infanterie.
Eerste Wereldoorlog [bewerken]
Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed hij dienst in Frankrijk als stafchef van de 42nd Rainbow Division. Na zijn promotie tot brigadegeneraal werd hij commandant van de 84e infanteriebrigade om de oorlog te beëindigen als commandant van een divisie. Voor zijn inzet ontving hij verschillende eretekens.
Na de oorlog kwam Douglas MacArthur in conflict met de stafchef en generaal John Pershing (1860-1948), deze beschuldigde hem van een te hoge eigendunk. Hij kreeg van zijn chef een negatieve evaluatie en Pershing rangschikte hem pas op de 38ste plaats tussen 45 generaals.
Terug naar West Point [bewerken]
In 1919 werd Douglas MacArthur hoofd van The US Military Academy in West Point. Daar voerde hij een grondige reorganisatie door, zowel naar vorm als naar inhoud. Van 1922 tot 1930 deed hij tweemaal dienst in de Filipijnen, waarvan de laatste als commandant van het Philippine Department (1928-1930).
In 1925 volgde de promotie tot majoor generaal. Hij was toen de jongste officier met die rang, en deed dienst in de militaire rechtbank. In 1928 werd MacArthur hoofd van het Amerikaanse Olympisch Team op de Olympische Spelen van Amsterdam.
Stafchef [bewerken]
Op 21 november 1930 trad Douglas MacArthur aan als stafchef van het United States Army en werd benoemd tot generaal. Hij steunde het New Deal-plan van president Franklin D. Roosevelt en bracht andere generaals als George Marshall en Dwight Eisenhower op de voorgrond. Hij bekritiseerde het pacifisme en isolationisme en brak een lans voor een sterk militair beleid. In oktober 1935 trad hij af als stafchef en keerde terug naar de rang van majoor generaal en werd militair hoofdadviseur van het Commonwealth Governement of the Philippines.
Field Marshal [bewerken]
Douglas MacArthur nam in 1937 ontslag uit het Amerikaanse leger en werd op verzoek van de Filipijnse president Manuel Quezon militair adviseur. Hij kreeg daar de hoogste titel van Field Marshal of the Philippine Army, een titel die voor hem werd gecreëerd. Later werd hij door de president van de Filipijnen beloond met - de voor die tijd enorme som - van 500.000 dollar.
Tweede Wereldoorlog en verder [bewerken]
Na de Tweede Wereldoorlog werd hij benoemd tot Supreme Commander of the Allied Powers voor het toezien op de bezetting van Japan.
Toen hij tijdens de Koreaanse Oorlog tegen een lid van het Amerikaans Congres zijn ongenoegen uitte over het feit dat Mantsjoerije niet gebombardeerd mocht worden en tevens zijn handelswijze tijdens de oorlog verdedigde tijdens een speech in het Hilton Chicago en opriep tot een nieuwe Amerikaans politiek van conflictbeheersing[1] werd hij door president Truman op 11 april 1951 ontheven uit zijn functie. Bij zijn terugkeer uit Korea werd hij ontvangen als een held en sprak hij zelfs het Congres toe. In werkelijkheid kreeg hij echter geen steun; zijn politieke ambities werden in de zomer van 1952 op het Republikeinse partijcongres verijdeld. Hij kreeg niet meer dan 10 stemmen.
Een beroemde uitspraak van MacArthur is: Old soldiers never die, they just fade away. Deze woorden sprak hij voor het Amerikaanse congres toen hij afscheid nam als generaal en met pensioen ging.
Familie [bewerken]
Arthur MacArthur - 1815-1896, Sr., was de grootvader van Douglas MacArthur. Was gouverneur van Wisconsin.
- Arthur MacArthur jr. - 1845-1912, was zijn vader en luitenant-generaal in het United States Army.
Referenties [bewerken]
- ↑ William R. Conklin - MacArthur Demands Policy To Replace Korea "Vacuum", artikel in de New York Times van 27 april 1951
 |
Zie de categorie Douglas MacArthur van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
