Julius van Zuylen van Nijevelt
Julius Philip Jacob Adriaan (Jules) graaf van Zuylen van Nijevelt (Dommeldange (Luxemburg), 19 augustus 1819 – Den Haag, 1 juli 1894) was een in Luxemburg geboren zoon van de generaal Pieter Hendrik van Zuylen van Nijevelt. Na een diplomatieke loopbaan werd hij minister van Buitenlandse Zaken in het Kabinet-Van Hall-Van Heemstra. Hij volgde zijn grootvader Philip Julius van Zuylen van Nijevelt op in de titel van graaf.
Hij sloot zich aan bij de antirevolutionairen (Groenianen) en werd in 1866 na een kort gezantschap in Berlijn leider van het conservatieve Kabinet-Van Zuylen van Nijevelt. Dat kabinet kwam tot driemaal toe in conflict met de Tweede Kamer, waarbij onder meer Van Zuylens Luxemburgse politiek centraal stond. Nadien was hij nog Kamerlid, gezant en staatsraad.
Bronnen, noten en/of referenties
|
| Voorganger: F.A. baron van Hall |
Minister van Buitenlandse Zaken 1860-1861 |
Opvolger: L.N. van der Goes van Dirxland |
| Voorganger: E.J.J.B. Cremers |
Minister van Buitenlandse Zaken 1866-1868 |
Opvolger: J.J. van Mulken |
| Voorganger: I.D. Fransen van de Putte |
Voorzitter van de Ministerraad 1866-1868 |
Opvolger: P.P. van Bosse |
| Ministers-presidenten van Nederland | ||
|---|---|---|
|
Schimmelpenninck · De Kempenaer · Thorbecke · Van Hall · Van der Brugghen · Rochussen · Van Zuylen van Nijevelt · Van Heemstra · Fransen van de Putte · Van Zuylen van Nijevelt · Van Bosse · De Vries · J. Heemskerk · Kappeyne van de Coppello · Van Lynden van Sandenburg · J. Heemskerk · Mackay · Van Tienhoven · Roëll · Pierson · Kuyper · De Meester · T. Heemskerk · Cort van der Linden · Ruijs de Beerenbrouck · Colijn · De Geer · Gerbrandy · Schermerhorn · Beel · Drees · De Quay · Marijnen · Cals · Zijlstra · De Jong · Biesheuvel · Den Uyl · Van Agt · Lubbers · Kok · Balkenende · Rutte |
||