Barend Biesheuvel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Barend Biesheuvel
Barend Biesheuvel 1971.jpg
Algemene informatie
Naam Barend Willem Biesheuvel
Geboren 5 april 1920
Haarlemmerliede, Noord-Holland
Overleden 29 april 2001
Haarlem, Noord-Holland
Partij ARP (1956-1980)
CDA (vanaf 1980)
Titulatuur mr.
Politieke functies
1956-1963 Lid Tweede Kamer
1961-1963 Lid Europees Parlement
1963-1967 Vicepremier
1963-1967 Minister van Landbouw en Visserij
1963-1967 Minister voor Surinaamse en Nederlands-Antilliaanse Zaken
1967-1971 Lid Tweede Kamer
1967-1971 Fractievoorzitter - Tweede Kamer
1971-1973 Minister-president van Nederland
1972-1973 Lid Tweede Kamer
1972-1973 Fractievoorzitter - Tweede Kamer
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Beluister

(info)

Barend Willem Biesheuvel (Haarlemmerliede, 5 april 1920Haarlem, 29 april 2001) was een Nederlandse politicus en tussen 1971 en 1973 minister-president van Nederland. Hij leidde in die periode de kabinetten Biesheuvel I en Biesheuvel II.

Na het behalen van het mulo-diploma bezocht de gereformeerde Biesheuvel het Christelijk Lyceum te Haarlem. Hij behaalde er het diploma gymnasium-A, waarna hij rechten ging studeren aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Hij slaagde voor het doctoraal examen rechtsgeleerdheid in september 1945. Van 1945 tot 1947 was hij secretaris van de Provinciale Voedselcommissaris van Noord-Holland te Alkmaar. In 1947 werd hij secretaris van de afdeling buitenland van de Stichting voor de Landbouw, de voorloper van het Landbouwschap. Biesheuvel werd in 1952 algemeen secretaris van de Nederlandse Christelijke Boeren en Tuindersbond (CBTB) en in 1959 voorzitter. Vanaf 1959 was hij ook lid van het bestuur van het Landbouwschap, van de Stichting van de Arbeid, van de Centrale Raiffeisenbank en van de Heidemij.

Van 1956 tot 1963 was hij voor de Anti-Revolutionaire Partij (ARP) lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Van 1957 tot 1961 was hij lid van de Raadgevende Vergadering van de Raad van Europa en van 1961 tot 1963 lid van het Europees Parlement. In de Kabinetten van Victor Marijnen, Cals en Zijlstra was hij van 24 juli 1963 tot 5 april 1967 viceminister-president, belast met de behartiging van Koninkrijksaangelegenheden, en minister van Landbouw en Visserij.

Vanaf 1967 was hij opnieuw lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal en voorzitter van de ARP-fractie. Hij was in deze periode ook voorzitter van het College van de Scheepsbouw en voorzitter van de commissie Heroriëntatie overheidsvoorlichting.

Van 6 juli 1971 tot 11 mei 1973 was Biesheuvel minister-president en minister van Algemene Zaken van twee kabinetten die zijn naam droegen. Het kabinet-Biesheuvel I struikelde in juli 1972 over de begroting 1973. Na het vertrek van de DS'70-ministers uit het kabinet, die een zuiniger beleid wilden, maakte Biesheuvel een doorstart met een minderheidskabinet dat Biesheuvel II genoemd werd; er werden vervroegde verkiezingen uitgeschreven voor 1973. Biesheuvel II hield het tot die verkiezingen vol.

Biesheuvel heeft na zijn politieke loopbaan nog vele functies bij de overheid en het bedrijfsleven vervuld. Zo was hij onder andere voorzitter van de Raad van Commissarissen van de Nationale Investeringsbank, lid van de Raad van Commissarissen van OGEM en de KLM, voorzitter van de Koninkrijkswerkgroep voor de Nederlandse Antillen, voorzitter van de Staatscommissie van advies inzake de relatie kiezers-beleidsvorming, voorzitter van de Voorlopige Raad voor Verkeer en Waterstaat en voorzitter van de Interdepartementale Coördinatiecommissie voor Noordzeeaangelegenheden ICONA.

Barend Biesheuvel overleed op 81-jarige leeftijd en werd begraven op de Algemene Begraafplaats aan de Bergweg in Bloemendaal.

Politicoloog Wilfred Scholten (1964) promoveerde in 2012 op Barend Biesheuvel op de Vrije Universiteit van Amsterdam. Op 31 mei 2012 bracht hij een politieke biografie uit over Biesheuvel, met als titel 'Mooie Barend' [1].

Trivia[bewerken]

  • Vanwege zijn lange gestalte (Biesheuvel was bijna twee meter lang) werd hij vaak 'mooie Barend' genoemd.
  • Omdat onder zijn voorzitterschap het rapport 'Openheid Openbaarheid' tot stand kwam (in 1980 leidend tot de Wet openbaarheid van bestuur) werd hij ook wel 'open Barend' genoemd
  • Zijn dochter Wieke Biesheuvel schrijft columns en reportages in Libelle.
  • Het visserij-inspectievaartuig van de Nederlandse kustwacht is naar de politicus genoemd.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. [1], Mooie Barend
  • www.minaz.nl - Onder voorwaarde dat de bron wordt vermeld, mogen onderdelen van de inhoud van deze website worden overgenomen
Vista-kmixdocked.png
Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname, bekijk de oorspronkelijke versie of download de opname direct. (Meer info over gesproken Wikipedia)
Voorganger:
V.G.M. (Victor) Marijnen
Minister van Landbouw en Visserij
1963-1967
Opvolger:
P.J. (Pierre) Lardinois
Voorganger:
H.A. (Henk) Korthals
Minister voor Surinaamse en Nederlands-Antilliaanse Zaken
1963-1967
Opvolger:
J.A. (Joop) Bakker
Voorganger:
H.A. (Henk) Korthals
Vicepremier
1963-1967
Opvolger:
A. (Anne) Vondeling, J.E. (Jan) de Quay, H.J. (Johan) Witteveen en J.A. (Joop) Bakker
Voorganger:
P.J.S. (Piet) de Jong
Minister-president
1971-1973
Opvolger:
J.M. (Joop) den Uyl
Voorganger:
P.J.S. (Piet) de Jong
Minister van Algemene Zaken
1971-1973
Opvolger:
J.M. (Joop) den Uyl