Cornelis de Jager
| Kees de Jager | ||||
 |
||||
| Kees de Jager in 1967 | ||||
| Persoonlijke gegevens | ||||
| Volledige naam | Cornelis de Jager | |||
| Geboortedatum | 29 april 1921 | |||
| Geboorteplaats | Den Burg op Texel | |||
| Nationaliteit | Nederlandse | |||
| Werkzaamheden | ||||
| Vakgebied | sterrenkunde | |||
| Universiteit | Universiteit Utrecht | |||
| Promotor | Marcel Minnaert | |||
| Soort hoogleraar | gewoon hoogleraar | |||
| Overig | ||||
| Religie | vrijdenkerij | |||
| Hobby's en andere bezigheden | marathon, stijldansen, stamboomonderzoek, geschiedenis van Texel | |||
| Website | Website | |||
|
||||
Cornelis (Kees) de Jager (Den Burg, 29 april 1921) is een Nederlandse astronoom.
Kees de Jager woonde tijdens zijn schooltijd in Nederlands Indië. In 1939 ging hij aan de Universiteit van Utrecht wis-, natuur- en sterrenkunde studeren. Eind 1942 behaalde hij het kandidaatsexamen. Toen de Duitsers in maart 1943 een loyaliteitsverklaring eisten van alle studenten, dook de Jager onder in de gewelven van de Utrechtse sterrenwacht Sonnenborgh, samen met zijn medestudent Hans Hubenet. Ze hadden de schuilnamen J.C. Gadeer en B. het Heun[1]. 's Nachts deed De Jager voor zijn doctoraalonderzoek waarnemingen van het oppervlak van de maantjes van Jupiter. Achteraf bleken de conclusies uit die waarnemingen een overschatting van de mogelijkheden van de binnenstadssterrenkunde [2]. Na zijn doctoraalexamen week Kees de Jager voor een half jaar uit naar de theoretische natuurkunde en schreef hij een artikel over de massa van het zojuist ontdekte meson.
De Jager keerde terug naar de sterrenkunde en promoveerde in 1952 bij Marcel Minnaert cum laude op een proefschrift met de titel ‘The Hydrogen Spectrum of the Sun’. Vervolgens is hij decennialang voornamelijk betrokken geweest bij zonneonderzoek.
Hij heeft diverse ruimte-experimenten geleid ten behoeve van onderzoek naar zonnevlammen en sterrenvlammen. Vanaf 1980 ging zijn aandacht vooral uit naar de studie van superreuzen en in het bijzonder de grootschalige stromingen aan hun oppervlak. In 2003 verhuisde Kees de Jager van Utrecht (waar hij op de sterrenwacht Sonnenborgh woonde) naar Texel. Daar werd hij vrijwillig medewerker bij het Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ), voor de bestudering van zon-klimaat relaties. Ook houdt hij zich bezig met het voorspellen van toekomstige zonneactiviteit. In 2006 werd Kees de Jager ereburger van Texel.
Kees de Jager was tot op hoge leeftijd een verdienstelijk marathonloper.
Inhoud |
Functies [bewerken]
- Directeur van Sterrenwacht 'Sonnenborgh' te Utrecht
- Oprichter en eerste directeur van de Utrechtse Laboratorium voor Ruimteonderzoek
- Oprichter van het Astrofysisch Instituut van de Vrije Universiteit Brussel
- Secretaris-generaal van de Internationale Astronomische Unie (IAU)
- President van COSPAR (Internationale organisatie voor samenwerking in ruimteonderzoek)
- President van ICSU (Internationale Raad voor Wetenschappen)
- Oprichter en eerste hoofdredacteur van de tijdschriften `Space Science Reviews’ en ‘Solar Physics’
Lidmaatschappen [bewerken]
- Koninklijke Nederlandse Academie van Wetenschappen
- Koninklijke Belgische Academie voor Kunst en Wetenschap
- Academia Leopoldina (Halle, Duitsland)
- Indian Science Academy
- Academia Europaea
Eretitels [bewerken]
- Eredoctoraat Parijs
- Eredoctoraat Wroclaw
- Erelid SCOSTEP, de internationale organisatie voor zon-aarde-fysica.
- Ereburger van Texel
Onderscheidingen [bewerken]
- Gouden medaille van de Royal Astronomy Society (GB)
- Hale Medaille van de American Astronomy Society (voor zonneonderzoek, VS)
- Jules Janssen Medaille (zonneonderzoek, Frankrijk)
- Karl Schwarzschild Medaille (voor astrofysica, Duitsland)
- Gagarin medaille and Ziolkowski Medaille (ruimteonderzoek, Sovjet-Unie)
- COSPAR medaille voor Internationale Samenwerking
Externe link [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
