Stikstofmonoxide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stikstofmonoxide
Structuurformule en molecuulmodel
Structuur van stikstofmonoxide
Structuur van stikstofmonoxide
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
NO
Andere namen RCRA P076
Molmassa 30,01 g/mol
CAS-nummer 10102-43-9
EG-nummer 233-271-0
PubChem 145068
Beschrijving kleurloos gas
Vergelijkbaar met stikstofoxide, salpeterzuur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Toxisch Oxiderend
Carcinogeen ja
Gevaren (H) en voorzorgen (P) H-zinnen: R8, R26, R34
P-zinnen: S1, S9, S17, S26, S36/37/39, S45
Omgang gas niet inademen, contact vermijden
Opslag indien in gasfles: niet boven 52 °C laten uitkomen; verwijderd houden van hitte, vonken en open vlammen
VN-nummer 1660
ADR-klasse klasse 2.3, subrisico 5.18
MAC-waarde 25 ppm of 30 mg/m³
MSDS-fiches Hazardous Chemical Database
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand gas
Kleur kleurloos
Smeltpunt -163,6 °C
Kookpunt -151,7 °C
Oplosbaarheid in water 0,067 g/L
Slecht oplosbaar in water
Thermodynamische eigenschappen
ΔfHog 90 kJ/mol
ΔfHol 87,7 kJ/mol
Sog, 1 bar 211 J/mol·K
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar)
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Stikstofmonoxide (systematische naam: stikstofmono-oxide) is een gas met de chemische formule NO. Het ontstaat onder andere bij verbrandingsprocessen in auto's en elektriciteitscentrales. Als het wordt opgelost in water, ontstaat er salpeterig zuur, HNO2 (te onderscheiden van salpeterzuur, HNO3). In de lucht reageert NO bij hoge concentraties snel met zuurstof tot stikstofdioxide (NO2).

2 NO + O2 → 2 NO2

Stikstofmonoxide draagt bij aan luchtverontreiniging. Het draagt bij aan verzuring (door de reactie met water tot salpeterig zuur) en draagt bij aan de afbraak van de ozonlaag.

[bewerken] Rol van stikstofmonoxide in het lichaam

In de jaren 1980 werd ontdekt dat stikstofmonoxide een belangrijke intercellulaire signaalstof is. In het centrale zenuwstelsel is NO een neurotransmitter, en in het autonome zenuwstelsel is NO een neurotransmitter die gladde spiercellen ontspant, onder andere in het maagdarmkanaal en in de penis.

In de bloedvaten wordt NO door de endotheelcellen aangemaakt als vasodilaterende stof. In 1987 werd deze endothelium-derived relaxing factor geïdentificeerd als stikstofmonoxide. NO wordt door zogenoemde NO-sythase-enzymen aangemaakt uit het aminozuur arginine.

Sommige immuuncellen produceren grote hoeveelheden NO die toxisch zijn voor de onmiddellijke omgeving.

[bewerken] Nobelprijs en molecuul van het jaar

In 1992 werd NO door het blad Nature uitgeroepen tot molecuul van het jaar. In 1998 werd de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde uitgereikt aan Ferid Murad, Robert F. Furchgott, en Louis Ignarro voor de ontdekking van de biologische signaalfunctie van NO.

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  • MSDS-fiche Sigma-Aldrich van stikstofoxide, catalogusnummer 295566
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen