Carol Greider

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Carol Greider
15 april 1961
Carol Greider
Carol Greider
Geboorteland Verenigde Staten
Geboorteplaats San Diego
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 2009
Reden Voor hun ontdekking hoe chromosomen worden beschermd door telomeren en het enzym telomerase
Samen met Elizabeth Blackburn
Jack Szostak
Voorganger(s) Françoise Barré-Sinoussi
Luc Montagnier
Harald zur Hausen
Opvolger(s) Robert Edwards
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Carolyn Widney (Carol) Greider (San Diego, 15 april 1961[1]) is een Amerikaans moleculair bioloog. In 2009 ontving ze, samen met Elizabeth Blackburn en Jack Szostak de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde "voor hun ontdekking hoe chromosomen worden beschermd door telomeren en het enzym telomerase". In 2006 wonnen ze samen ook al de Albert Lasker Award for Basic Medical Research [2].

Biografie[bewerken]

Greider is de dochter van Kenneth en Jean Foley Greider. Haar moeder, die plantkundige, mycologe en genetica specialiste was, overleed in 1967 als Carolyn zes jaar oud is. Ze studeerde aan het "College of Creative Studies" van de Universiteit van Californië - Santa Barbara waar ze in 1983 haar bachelordiploma in de biologie behaald.

In 1984 ontmoet ze aan de Universiteit van Californië - Berkeley Elizabeth Blackburn en gaat als assistent voor haar werken. Samen doen ze onderzoek naar chromosomen en telomeren. Datzelfde jaar nog ontdekt ze samen met Blackburn het enzym telomerase, die telomeren bij iedere celdeling herstelt en daarmee de levensduur van de cel bepaalt.[3] In 1987 behaalt ze haar doctoraat in moleculaire biologie met Blackburn als promotor.

Postdoctoraal onderzoek deed Greider aan het Cold Spring Harbor Laboratorium in New York bij Ronald DePinho. Hier hielp ze mee met de ontwikkeling van de eerste "knockout"-muis. In 1997 werd Greider benoemd bij het Johns Hopkins-universiteit.