Tim Hunt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Richard Timothy Hunt
19 februari 1943
Richard Timothy Hunt
Richard Timothy Hunt
Geboorteland Verenigd Koninkrijk
Geboorteplaats Neston
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 2001
Reden Voor de ontdekking van cycline en cycline-afhankelijk kinase, centrale moleculen in de regulatie van de celcyclus
Samen met Leland H. Hartwell
Paul Nurse
Voorganger(s) Arvid Carlsson
Paul Greengard
Eric Kandel
Opvolger(s) Sydney Brenner
Robert Horvitz
John Sulston
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Sir Richard Timothy (Tim) Hunt FRS (Neston, 19 februari 1943) is een Brits biochemicus en Nobelprijswinnaar. In 2001 won hij samen met Leland H. Hartwell en Paul Nurse de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor de ontdekking van cycline en cycline-afhankelijk kinase, centrale moleculen in de regulatie van de celcyclus.[1]

Biografie[bewerken]

Hunt werd geboren als zoon van Richard William Hunt, een paleografie-leraar, en Kit Rowland.[2] In 1945 verhuisde de familie naar Oxford. Hunt leerde al op jonge leeftijd Latijn van een gouvernante. Op zijn achtste mocht hij naar de Dragon School, waar hij voor het eerst interesse kreeg in biologie dankzij zijn Duitse leraar, Gerd Sommerhoff. Op zijn veertiende ging hij naar het Magdalen College aan de Universiteit van Oxford.[2]

In 1961 ging Hunt natuurwetenschappen studeren aan het Clare College, Cambridge. Hij studeerde in 1964 af, waarna hij direct begon met een aanstelling aan de faculteit Biochemie. Hier werkte hij samen met wetenschappers als Louis Reichardt en Tony Hunter. In 1965 kreeg hij dankzij Vernon Ingram interesse in hemoglobinesynthese. Daarom werkte hij in 1966 van juli tot oktober in het lab van Irving London.[2] In 1968 voltooide hij zijn Ph.D., waarna hij terugkeerde naar London’s lab in New York. Hier werkte hij samen met Nechama, Edward Kosower en Ellie Ehrenfeld.

Terwijl hij in 1982 zomerwerk deed in het Marine Biological Laboratory in Woods Hole, Massachusetts, ontdekte hij cycline-moleculen. Hij gebruikte voor dit onderzoek eitjes van zee-egels. Hunt ontdekte dat cycline gesynthetiseerd wordt nadat de eitjes zijn bevrucht en toeneemt tijdens de interfase, maar vervolgens razendsnel afneemt midden in de mitose van elke celdeling. Hij ontdekte ook dat cycline aanwezig is in cellen van gewervelden.

Vanaf 1990 werkte hij bij het Imperial Cancer Research Fund.[3] In 1991 werd hij lid van de Royal Society, en in 1999 van de National Academy of Sciences. In 2006 won Hunt de Royal Medal.[4]

Hunt is voorts vanaf 2010 lid van The Scientific and Academic Advisory Committee van The Weizmann Institute of Science te Rehovot - Israel.[5]

Daarnaast is Hunt actief voor de organisatie Scholars for Peace in the Middle East (SPME) door zijn naam te verbinden aan een door deze NGO in 2010 opgesteld manifest, waarin 41 academische Nobelprijswinnaars zich collectief uitspreken tegen boycotacties jegens universiteiten en andere academische instituten in Israel vanuit universiteiten elders in de wereld.[6]

Incident[bewerken]

Op 9 juni 2015, bij de World Conference of Science Journalists in Seoul, maakte Hunt bij een lunch voor vrouwelijke journalisten en wetenschappers een grap over vrouwen die als seksistisch werd opgevat. Hij zei: "Laat ik u vertellen over mijn problemen met meisjes... drie dingen gebeuren als ze in het lab zijn... je wordt verliefd op ze, zij worden verliefd op jou en als je ze terechtwijst, gaan ze huilen".[7][8]

Al op dezelfde dag distantieerde de Royal Society zich formeel van Hunts opmerkingen en benadrukte zij dat gelijkheid in de wetenschap voor haar centraal stond.[9] Op talloze sociale media werden Hunts opmerkingen fel bekritiseerd.[10][11] Hoewel Hunt zei dat zijn commentaar als grapje was bedoeld,[12][13] moest hij zijn positie van ereprofessor aan University College London opgeven. Volgens zijn vrouw Mary Collins, zelf hoogleraar immunologie aan UCL, had de universiteit hem daartoe gedwongen omdat hij anders zou worden ontslagen.[12] Hij trok zich ook terug uit de Biological Sciences Awards Committee van de Royal Academy.[14] Ook de European Research Council (ERC) dwong hem op te stappen.

Er waren ook politici als Boris Johnson en vele vrouwelijke wetenschappers en commentatoren die het voor hem opnamen. Athene Donald, hoogleraar natuurkunde en 'fellow' van de Royal Society, verklaarde dat Tim Hunt een enorme steun was geweest voor het werk van de ERC met betrekking tot de gelijkheid der seksen. Zij steunde ook een petitie van 29 mannelijke en vrouwelijke wetenschappers die Hunt in ere zou moeten herstellen.[12][15]

Enkele dagen na het incident deelden de Koreaanse organisatoren van de lunch mee dat zij op hun verzoek een verontschuldiging hadden ontvangen van Hunt voor opmerkingen die "grote bezorgdheid en treurnis hadden veroorzaakt in Korea".[16]

In een tweede Guardian/Observer-interview[17] verklaarde Hunt dat de controverse over zijn vermeend seksistische uitspraken in Korea kon zijn veroorzaakt door het feit dat zijn tekst selectief zou zijn geciteerd. Om deze stelling te onderbouwen verwees hij naar de directe vervolgtekst, die zou hebben geluid: "Now seriously.." ("En nu in ernst..."), waarna hij de samenwerking met vrouwen in de wetenschap en hun belang voor de Koreaanse samenleving had geprezen. Indien bewezen, zou dit een fundamenteel andere - ironische - betekenis kunnen verlenen aan de door velen als uitermate seksistisch aangemerkte opmerking.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. The Nobel Prize in Physiology or Medicine 2001. nobelprize.org
  2. a b c Tim Hunt - Autobiography Geraadpleegd op 2008-11-13
  3. Cancer Research UK: Tim Hunt Geraadpleegd op 2008-11-13
  4. Royal Medal recent winners Geraadpleegd op 2008-11-13
  5. Ledenlijst van The Scientific Academic Advisory Committee van The Weizmann Institute of Science.
  6. Statement of 41 Nobel Laureates on Academic BDS Actions Against Israeli Academics, Israeli Academic Institutions and Academic Centers and Institutes of Research and Training With Affiliations in Israel, 28 oktober 2010. BDS is de afkorting van "Boycott, Divestment, Sanctions".
  7. "Let me tell you about my trouble with girls... three things happen when they are in the lab... You fall in love with them, they fall in love with you and when you criticise them, they cry".
  8. Radcliffe, Rebecca. "Nobel scientist Tim Hunt: female scientists cause trouble for men in labs", The Guardian, 10 June 2015.
  9. Science needs women - Royal Society (9 Jun 2015) Geraadpleegd op 10 Jun 2015
  10. Greenberg, Alissa (10 June 2015). A Nobel Scientist Just Made a Breathtakingly Sexist Speech atp International Conference. Time (New York City)​.
  11. Tracy, Abigail (10 June 2015). Nobel Laureate Tim Hunt Under Fire For Sexist Comments. Forbes .
  12. a b c "Tim Hunt: ‘I’ve been hung out to dry. They haven’t even bothered to ask for my side of affairs’", The Observer/The Guardian, 13 June 2015. Geraadpleegd op 14 June 2015.
  13. Grierson, Jamie. "Tim Hunt apologises for comments on his 'trouble' with female scientists", The Guardian, 10 June 2015.
  14. Sir Tim Hunt resigns from two posts. Times Higher Education Geraadpleegd op 12 June 2015
  15. Brief van 29 wetenschappers en artikel, beide in The Times, 23 juni 2015.
  16. Press release - Dr Tim Hunt, Official Apology for Sexist Remarks. Korea Federation of Women's Science and Technology Associations Geraadpleegd op 17 June 2015
  17. Sir Tim Hunt: my gratitude to female scientists for their support, The Guardian, 20 juni 2015.