Alfred Hershey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Alfred Day Hershey
4 december 190822 mei 1997
Alfred Hershey.jpg
Geboorteland Verenigde Staten
Geboorteplaats Owosso
Plaats van overlijden Syosset
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1969
Reden Voor onderzoek aan replicatiemechanismen en genetica van virussen
Samen met Max Delbrück
Salvador Luria
Voorganger(s) Robert W. Holley
Har Gobind Khorana
Marshall Nirenberg
Opvolger(s) Bernard Katz
Ulf Svante von Euler
Julius Axelrod
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Alfred Day Hershey (Owosso, 4 december 1908Syosset, 22 mei 1997) was een Amerikaans bacterioloog en geneticus. In 1969 won hij samen met Max Delbrück en Salvador Luria de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde voor zijn onderzoek aan replicatiemechanismen en genetica van virussen.

Biografie[bewerken]

Hershey werd geboren in Owosso, New York, als zoon van Robert D. en Alma Wilbur Hershey. Hij haalde in 1930 zijn Bachelor of Science aan de Michigan State University. In 1934 haalde hij zijn Ph.D. in bacteriologie. Kort daarna nam hij een baan bij het departement van bacteriologie aan de Washington-universiteit in Saint Louis.

Samen met de Italiaans-Amerikaanse wetenschapper Salvador Luria en de Duitser Max Delbrück begon Hershey in 1940 onderzoek te doen naar bacteriofagen. Ze ontdekten dat als twee verschillende bacteriofagen dezelfde bacterie infecteerden, ze genetische informatie konden uitwisselen.

In 1950 verhuisde Hershey naar Cold Spring Harbor om te gaan werken bij het departement van genetica van het Carnegie Institution of Washington. Hier voerde hij samen met Martha Chase in 1952 het beroemde experiment van Hershey en Chase uit.[1] Dit experiment toonde aan dat DNA, en niet proteïne, drager van het genetische materiaal was.

In 1962 werd Hershey directeur van het Carnegie Institution.

Hershey was gehuwd met Harriet Davidson en had een zoon genaamd Peter.