Rodney Porter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Rodney Porter
8 oktober 19177 september 1985
Afbeelding gewenst
Geboorteland Engeland
Geboorteplaats Newton-le-Willows
Plaats van overlijden Winchester
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1972
Reden Voor de ontdekking van de chemische structuur van antilichamen.
Samen met Gerald Edelman
Voorganger(s) Earl Sutherland
Opvolger(s) Karl von Frisch
Konrad Lorenz
Niko Tinbergen
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Rodney Robert Porter (Newton-le-Willows, 8 oktober 1917Winchester, 7 september 1985) was een Engels biochemicus. Hij won samen met Gerald Edelman de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.

Biografie[bewerken]

De in 1917 geboren Porter was de zoon van Isobel Reese en Joseph L. Porter. Geïnspireerd door Karl Landsteiners werk "The Specificity of Serological Reactions" besloot hij geneeskunde te studeren. In 1939 behaalde hij zijn BSc voor biochemie aan de Universiteit van Liverpool. In hetzelfde veld haalde hij – als eerste promovendus van Fred Sanger – in 1948 een PhD aan de Universiteit van Cambridge. Porter werkte van 1949 tot 1960 voor het National Institute of Medical Research, waarna hij Pfizer hoogleraar immunologie werd aan de St. Mary's Hospital Medical School van de Universiteit van Londen. In 1967 werd Porter benoemd tot Whitley hoogleraar biochemie aan de Universiteit van Oxford. In 1983 ontving hij de Copley Medal.

Porter deelde de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde in 1972 met Gerald M. Edelman voor de bepaling van de exacte chemische structuur van een antilichaam. Met behulp van een enzym genaamd papaïne scheidde het duo de immunoglobuline van het bloed in delen, die makkelijker te bestuderen zijn. Verder deed hij onderzoek naar hoe de immunoglobulinen van bloed reageren met cellulaire oppervlakken.

Porter trouwde en kreeg vijf kinderen. Hij overleed in een auto-ongeluk nabij Winchester.

Bronnen, noten en/of referenties