Jack Szostak

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Jack W. Szostak
9 november 1952
Jack William Szostak
Jack William Szostak
Geboorteland Groot-Brittannië
Geboorteplaats Londen
Nationaliteit Amerikaans
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 2009
Reden Voor hun ontdekking hoe chromosomen worden beschermd door telomeren en het enzym telomerase
Samen met Elizabeth Blackburn
Carol Greider
Voorganger(s) Françoise Barré-Sinoussi
Luc Montagnier
Harald zur Hausen
Opvolger(s) Robert Edwards
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Jack William Szostak (Londen, 9 november 1952) is een Amerikaans bioloog van Engelse komaf. Szostak is werkzaam als professor Genetica aan de Harvard Medical School. In 2009 ontving hij, samen met Carol Greider en Elizabeth Blackburn de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde "voor hun ontdekking hoe chromosomen worden beschermd door telomeren en het enzym telomerase".

Biografie[bewerken]

Hoewel geboren in Londen groeide Szostak op in Canada. Hij studeerde op zijn vijftiende af aan de Riverdale High School in Québec en op zijn negentiende behaalde hij zijn bachelordiploma in de celbiologie aan de McGill-universiteit. Zijn promotie deed hij aan de Cornell-universiteit, waar hij tot 1979 aanbleef als onderzoeksassistent.

Vervolgens ging hij de Harvard Medical School waar hij in 1988 werd benoemd tot hoogleraar aan de faculteit genetica en hij een eigen laboratorium stichtte: het "Sidney Farber Cancer Institute". Daarnaast is hij als moleculair bioloog verbonden aan het Department of Moleculair Biology van het Massachusetts General Hospital en sinds 1998 is hij "Investigator" bij het Howard Hughes Medical Institute (HHMI).

Werk[bewerken]

Samen met Elizabeth Blackburn verrichtte Szostak pionierswerk op het gebied van de DNA-uiteinden van chromosomen, telomeren, die een beschermde werking hebben tijdens celdelingen. Samen met Blackburn en Greider won Szostak in 2009 hiervoor de Nobelprijs. In 2006 wonnen ze samen ook al de Albert Lasker Award for Basic Medical Research.[1] In 2008 ontving hij de Dr. A.H. Heinekenprijs voor biochemie en biofysica, hij ontving deze prijs "Voor zijn zeer originele inzichten in fundamentele processen van het leven".[2]