Drielandentrein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
RE 18 Drielandentrein van Aken naar Maastricht in Aachen Hauptbahnhof, 2019
Passagiersinformatiesysteem in de Drielandentrein

De Drielandentrein is een mogelijke toekomstige uitbreiding naar België van de Regional-Express 18 tussen Aachen en Maastricht.

Regional-Express 18 tussen Aachen en Maastricht[bewerken | brontekst bewerken]

De Regional-Express 18 tussen Aachen en Maastricht bestaat sinds 27 januari 2019, toen een sneltrein van de verbinding Maastricht - Heerlen verlengd werd naar het Duitse Aken. De dienst wordt uitgevoerd door Arriva, als deel van de concessie Limburg, en wordt geëxploiteerd met FLIRT-treinstellen.

Treindienst[bewerken | brontekst bewerken]

De Drielandentrein rijdt in de dienstregeling 2021 1 keer per uur tussen Maastricht, Heerlen en Aachen Hbf. Voor de treindienst heeft Arriva acht Flirt-treinstellen aangeschaft die geschikt zijn voor het Belgische en Duitse netwerk. Tussen Maastricht en Heerlen rijdt een aanvullende sneltrein, zodat op dit traject elk halfuur een sneltrein rijdt.

Stopplaatsen[bewerken | brontekst bewerken]

De Drielandentrein stopt op de volgende stations:[1]

Spoorlijnen[bewerken | brontekst bewerken]

De trein gebruikt vanaf station Aachen Hbf tot aan station Herzogenrath een deel van de spoorlijn Aken - Kassel, tussen Herzogenrath en Heerlen de spoorlijn Sittard - Herzogenrath, tussen Heerlen en Schin op Geul de spoorlijn Heerlen - Schin op Geul, en tussen Schin op Geul en Maastricht de spoorlijn Aken - Maastricht.

Tarieven[bewerken | brontekst bewerken]

De treindienst is integraal opgenomen in de Arriva-concessie voor het openbaar vervoer in de provincie Limburg. Als gevolg hiervan is de OV-chipkaart geldig op het gehele traject, inclusief de buitenlandse stations. Ook nationale abonnementen van NS, en het Studentenreisproduct, zijn over de gehele route geldig. Een en ander geldt op het Nederlandse deel van het traject, en voor ritten tussen Nederland en Duitsland, maar niet voor ritten tussen twee Duitse stations.[2]

Uitbreiding naar België[bewerken | brontekst bewerken]

Op termijn wordt de verbinding vanuit Maastricht verlengd naar het Belgische Luik (Station Luik-Guillemins), vandaar de naam 'Drielandentrein'. De bijnaam LIMAX verwijst naar de drie grootste steden op dit geplande traject; Luik (Frans: Liège), Maastricht en Aken (Frans: Aix-la-Chapelle)[1][3]

Stopplaatsen[bewerken | brontekst bewerken]

Spoorlijnen[bewerken | brontekst bewerken]

De trein gebruikt tussen Maastricht en Y Val Benoît bij Luik de spoorlijn 40 Luik - Maastricht en tussen Y Val Benoît en Luik-Guillemins spoorlijn 37.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Tot 1992 reden er rechtstreekse treinen tussen Maastricht en Aken, toen nog uitgevoerd door NS. Deze trein legde de afstand af in 40 minuten, doordat deze via de kortere route via Simpelveld reed.

Met de vernieuwde aanbesteding van de OV-concessie Limburg ontstond de wens om de bestaande stoptrein Heerlen - Aachen Hbf te verlengen naar Maastricht, en deze zo beter te integreren met de binnenlandse dienstregeling in Nederland. Vanuit dit plan ontstond het idee voor de Drielandentrein, een rechtstreekse verbinding tussen Aken en Luik via Heerlen en Maastricht. Deze doorkoppeling is niet zozeer bedoeld als snelle verbinding tussen Aken en Luik (hogesnelheidstreinen die via de HSL 3 rijden leggen de afstand tussen de twee steden af in 22 minuten), maar wel om de grotere plaatsen in Zuid-Limburg directe verbindingen te geven met zowel Luik als Aken. Tussen Heerlen en Aken en tussen Maastricht en Luik zou deze verbinding de bestaande stoptreinen gaan vervangen.

Op 2 juni 2015 kondigde de provincie Limburg aan dat de aanbesteder Abellio oneerlijke voordelen had, daarom kreeg de op de tweede plaats geëindigde Arriva Personenvervoer Nederland het contract voor de concessie.

In het voorjaar van 2018 werd ter voorbereiding van de Drielandentrein begonnen met de elektrificatie van de 6,5 kilometer spoor tussen Landgraaf en Herzogenrath.[4][5] Deze elektrificatie was in december 2018 afgerond.[6]

De bedoeling was om de treindienst te starten samen met de dienstregeling 2019 op 9 december 2018. [7] Voor het Duitse deel van het traject had Arriva nog geen goedkeuring gekregen omdat de toelatingsprocedure om op het Duitse spoor te mogen rijden nog niet afgerond was. Op dit traject werden vanaf de nieuwe dienstregeling bussen ingezet.[7][8] Vanaf zondag 27 januari 2019 ging de Drielandentrein ook rijden op het Duitse deel van het traject doordat de toelatingsprocedure voor het Duitse spoor geregeld is en de toestemming er ligt.[9][10][11] Op 16 februari 2019 konden passagiers de nieuwe trein tussen Aken en Maastricht gratis testen.

Arriva zou mogelijk de exploitatie van de Drielandentrein per 1 juni 2019 (tijdelijk) hebben moeten staken omdat de trein op een tijdelijke vergunning reed die op 1 juni 2019 afliep.[12] Fabrikant Stadler Rail vroeg bij ILT een nieuwe vergunning, deze werd op het allerlaatste moment op 31 mei 2019 alsnog verleend, zodat de trein kon blijven rijden.[13]

Verlenging naar Luik[bewerken | brontekst bewerken]

De treindienst naar Luik zou, net als de rest van de drielandentrein, moeten starten op 9 december 2018. Deze startdatum werd niet gehaald, omdat voor het Belgische deel van het traject Arriva geen materieeltoelating gekregen heeft. De Flirt-treinstellen die Arriva inzet zijn namelijk niet voorzien van het European Rail Traffic Management System (ERTMS), wat voor de Belgische infrastructuurbeheerder Infrabel de reden was om de treinen niet in de reizigersdienst toe te laten. De treinen hadden op dat moment wel de op dat moment gebruikte spoorveiligheidssystemen van de drie landen hadden.[7] Zolang de Drielandentrein niet naar Luik kan rijden, verzorgt de NMBS met eigen materieel en personeel een stoptrein tussen Maastricht en Luik, doordeweeks verlengd naar Hasselt.

Toekomst[bewerken | brontekst bewerken]

Op termijn is een halfuurdienst gepland op het traject. Hiervoor moet tussen Heerlen en Landgraaf het aantal sporen worden verdubbeld van 1 naar 2, zodat de treinen op dit stuk elkaar kunnen kruisen.[1]