Resolutie 1304 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 1304
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 16 juni 2000
Nr. vergadering 4159
Code S/RES/1304
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Conflicten in het Grote Merengebied
Beslissing Eiste het einde van de gevechten en de terugtrekking van alle buitenlandse troepen.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 2000
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Argentinië Argentinië · Vlag van Bangladesh Bangladesh · Vlag van Canada Canada · Vlag van Jamaica Jamaica · Vlag van Maleisië Maleisië · Vlag van Mali Mali · Vlag van Namibië Namibië · Vlag van Nederland Nederland · Vlag van Tunesië Tunesië · Vlag van Oekraïne Oekraïne
Kisangani in het noordoosten van Congo is de vijfde stad van het land.
Kisangani in het noordoosten van Congo is de vijfde stad van het land.

Resolutie 1304 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad aangenomen op 16 juni 2000.

Achtergrond[bewerken]

In 1994 braken in de Democratische Republiek Congo etnische onlusten uit die onder meer werden veroorzaakt door de vluchtelingenstroom uit de buurlanden Rwanda en Burundi. In 1997 beëindigden rebellen de lange dictatuur van Mobutu en werd Kabila de nieuwe president. In 1998 escaleerde de burgeroorlog toen andere rebellen Kabila probeerden te verjagen. Zij zagen zich gesteund door Rwanda en Oeganda. Toen hij in 2001 omkwam bij een mislukte staatsgreep werd hij opgevolgd door zijn zoon. Onder buitenlandse druk werd afgesproken verkiezingen te houden die plaatsvonden in 2006 en gewonnen werden door Kabila. Intussen zijn nog steeds rebellen actief in het oosten van Congo en blijft de situatie er gespannen.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

Men was bezorgd over de illegale exploitatie van Congo's natuurlijke rijkdommen. Dit werd door een panel van experts onderzocht. Men was ook bezorgd om de voortdurende gevechten in het land, en vooral de nieuwe gevechten tussen Oeganda en Rwanda in Kisangani.

Men betreurde de vertraging van het staakt-het-vuren-akkoord en het gebrek aan medewerking van Congo aan de bemiddeling. Verder was men bezorgd over de humanitaire situatie in Congo en de gevolgen van het conflict voor de bevolking aldaar en de mensenrechtenschendingen in het oosten van het land.

Handelingen[bewerken]

Alle partijen werden opgeroepen de vijandelijkheden in Congo stop te zetten en het staakt-het-vuren-akkoord te respecteren. Ook werden de gevechten tussen Oeganda en Rwanda in Congo veroordeeld als een zware schending van Congo's soevereiniteit en territoriale integriteit. Hun en andere buitenlandse troepen moesten snel uit Congo worden teruggetrokken. Ook moest alle steun aan gewapende groepen worden beëindigd. Ten slotte moesten de mensenrechten worden gerespecteerd, de toegang van hulpverleners aan personen in nood verzekerd en moest er een conferentie komen over de vrede, veiligheid, democratie en ontwikkeling in het Grote Merengebied.

Verwante resoluties[bewerken]