Wapen van Berkenwoude

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wapen van Berkenwoude

Het wapen van Berkenwoude werd op 22 oktober 1928 per Koninklijk Besluit aan de Zuid-Hollandse gemeente Berkenwoude toegekend. Het wapen bleef tot 1985 in gebruik, dat jaar ging de gemeente op in de gemeente Bergambacht. Uit het wapen van Berkenwoude, en dat van Zuidbroek, werden de drie wassenaars opgenomen in het nieuwe wapen van Bergambacht.

Blazoenering[bewerken]

De blazoenering van het wapen luidde als volgt:

"In zilver een dubbelstaartige leeuw van sabel, gekroond van goud, getongd en genageld van keel, in de schildhoeken vergezeld van drie wassende manen van sabel. Het schild gedekt met een gouden kroon van drie bladeren en twee paarlen.[1]"

Het wapen is zilver van kleur met daarop een zwarte leeuw, met twee staarten, en op zijn hoofd een gouden kroon van drie bladeren. De tong en nagels zijn rood. Bovenin rechts en links en onder de leeuw staan zwarte wassende manen met de punten naar boven gericht. Op het schild een gravenkroon.

Symboliek[bewerken]

Het wapen is samengesteld uit de wapens van de geslachten Van Polanen en Van der Leck, respectievelijk de wassenaars en de leeuw. Van Polanen is een tak van het geslacht Van Wassenaar, daardoor voerde deze tak ook wassenaars als wapen. Folpert van der Leck zegelde als eerste met een zegel met daarop de leeuw. Dit zegel bleef ook na het uitsterven van het geslacht in gebruik als heerlijkheidswapen van de heerlijkheid Van de Lek. Hierdoor kreeg ook de familie Van Nassau la Lecq het wapen in hun familiewapen.

In 1917 kwam de gemeente met een wapenvoorstel: Een groen veld met daarop een dwarsbalk met een ploeg en een pijlenbundel, alles zwart. Als schildhouders bruine boonranken. Omdat dit een raadselwapen zou geven is de Hoge Raad van Adel hier niet mee akkoord gegaan. In 1928 werd het uiteindelijke wapen verleend.

Vergelijkbare wapens[bewerken]