Ad Melkert
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Ad Melkert | |
|---|---|
| Afbeelding gewenst | |
|
|
|
| Geboren | 12 februari 1956 |
| Partij | PPR, PvdA |
| Titulatuur | drs. |
| Politieke functies | |
| 1986-1994 | Lid Tweede Kamer |
| 1994-1998 | Minister van SZW |
| 1998-2002 | Lid Tweede Kamer (fractievz.) |
| Parlement & Politiek - biografie (bron) | |
 Politiek |
|
Adrianus Petrus Wilhelmus (Ad) Melkert (Gouda, 12 februari 1956) is een Nederlands politicus en bestuurder. Hij is lid van de Partij van de Arbeid (PvdA) en was voor deze partij Kamerlid, minister en fractievoorzitter. Tegenwoordig is Melkert verbonden aan de UNDP.
Inhoud |
[bewerk] Levensloop
[bewerk] Jeugd
De van huis uit rooms-katholieke kapperszoon Melkert bracht zijn jeugd door in Gouderak en ging in Gouda naar het Coornhert Gymnasium.
[bewerk] Politiek
Melkert was aanvankelijk (bestuurs)lid van de kleine linkse partij PPR maar stapte in 1981 over naar de PvdA. Hij was tot 1986 directeur interne zaken van de Novib. Van 1986 tot 1994 was hij lid van de Tweede Kamer. Hij profileerde zich toen onder meer als woordvoerder financiën en buitenlandse zaken.
Van 22 augustus 1994 tot 3 augustus 1998, tijdens het eerste kabinet-Kok, was hij minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. In die periode kwam hij met een opzet om langdurig werklozen aan werk te helpen door middel van gesubsidieerde banen, in het bijzonder bij gemeenten en dergelijke instellingen, specifiek bedoeld voor langdurig werklozen, met uitzicht op een vaste baan. Deze banen werden de Melkertbanen genoemd. Vanaf 13 juli 1998 tot mei 2002 was hij fractievoorzitter van de PvdA in de Tweede Kamer en voorzitter van de vaste Kamercommissie voor Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten.
[bewerk] Verkiezingen 2002
Bij de verkiezingen van 15 mei 2002 was Melkert lijsttrekker voor de PvdA. Volgens menigeen was de wat kil en stijf overkomende Melkert in debatten niet opgewassen tegen de charismatische Pim Fortuyn. Ook vergeleek hij Fortuyn met Jean-Marie Le Pen, waardoor hij na de moord op Fortuyn werd beschouwd als één van de politici die Fortuyn hadden gedemoniseerd en zo een klimaat hadden geschapen waarin de moord kon plaatsvinden.
De verkiezingen van 2002 verliepen desastreus voor de PvdA, waarna Melkert opstapte als partijleider en de actieve Nederlandse politiek verliet. In mei 2006, vier jaar na de moord op Pim Fortuyn, vertelde Melkert in het televisieprogramma van oud-politicus Paul Rosenmöller te hebben gefaald in de verkiezingsstrijd van 2002 en zich 'te veel in de toren van de bestuurder te hebben verschanst', waardoor zijn optreden iets bevoogdends kreeg, 'iets dat de kiezer totaal niet aansprak'.
[bewerk] Naar de VS
Na zijn vertrek werd Melkert Nederlands bewindvoerder bij de Wereldbank in Washington D.C.. In januari 2006 werd bekend dat hij de tweede man zou worden bij de UNDP, het ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties. Eerder was Melkert nog in de race om de nieuwe directeur van de UNDP te worden, de keus viel toen echter op de Turk Kemal Dervis. De UNDP wordt daarmee officieel door Kemal Dervis geleid, die zichzelf echter een ceremoniële rol heeft toebedacht. Melkert is daardoor in de praktijk het hoofd van de UNDP, een organisatie met een budget van vijf miljard dollar en kantoren in honderdzesenzestig landen.
[bewerk] Kwestie rond Paul Wolfowitz
In 2007 dook Melkerts naam op in een kwestie betreffende de president van de Wereldbank, Paul Wolfowitz. Er was hevige kritiek op Wolfowitz omdat hij zijn vriendin Shaha Riza een exceptioneel hoge promotie en salarisverhoging gegeven zou hebben.[1]
De Wall Street Journal, in een opiniestuk over de kwestie waarin Wolfowitz grotendeels werd vrijgepleit, concludeerde dat Melkert, als lid van de ethische commissie van de Wereldbank, een 'buitengewone laffe rol' lijkt te hebben gespeeld.[2] De Ethische Commissie had echter geen zeggenschap over personeelszaken en gaf slechts het advies door aan de persoon die dat wél had. In een later artikel in The Washington Post wordt Melkert opgevoerd als iemand die als enige doel had zijn verantwoordelijkheid te ontlopen.[3] Melkert zou echter niet verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van het advies, zoals de hoogte van de promotie en de salarisverhoging. [4]
[bewerk] UNDP en Noord-Korea
In 2007 waarschuwde Tony Shkurtaj, van november 2004 tot september 2006 leider van de UNDP-missie in Noord-Korea, naar eigen zeggen in e-mails en memo's dat er miljoenen dollars aan hulpgelden naar het communistische regime van dat land vloeiden zonder dat UNDP enig zicht had op de besteding van het geld. Een van Shkurtajs gewaarschuwde meerderen zou Ad Melkert zijn geweest.[5] Uit New York kwam echter geen enkele reactie, beweert Shkurtaj, waarna hij aanklopte bij de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, toentertijd John Bolton. De Amerikanen eisten inzage in de accountantsrapporten van de UNDP-programma's in Noord-Korea[6], maar zouden die pas na lang aandringen hebben gekregen. De problemen rond Noord-Korea speelden al voor de komst van Melkert bij de UNDP, maar Bolton en andere Amerikaanse conservatieven verweten Melkert dat hij er niet tegen heeft opgetreden. Ze kritiseerden hem openlijk en zochten zijn vertrek.
Melkert haalt ter verdediging o.a. een rapport aan opgesteld door de VN, waaruit zou blijken dat onderzoekers geen misstanden hebben kunnen vinden. Voorts ontkent Melkert dat Shkurtaj contact met hem heeft gezocht, Shkurtaj zou direct naar Bolton zijn gestapt. Melkert zei op 30 september 2007 in het programma Buitenhof dat dit 'schandaal' de conservatieven wel erg goed uitkwam.[7]
Tony Shkurtajs tijdelijke contract werd niet verlengd. Rond deze beëindiging, door Melkert als een reguliere gang van zaken bestempeld, vindt een onderzoek plaats. Shkurtaj zelf wil bescherming als klokkenluider. Eind 2007 wordt Melkert nog steeds gesteund door zijn meerderen bij de UNDP.
[bewerk] Persoonlijk
Ad Melkert is sinds 4 juli 1986 getrouwd met de Chileense Mónica León Borquez. Hij leerde haar kennen toen hij in de jaren '70 in Chili een illegale conferentie met tegenstanders van het Pinochet-regime bijwoonde. Het echtpaar heeft twee kinderen.
[bewerk] Trivia
Onder VVD'ers had Melkert de bijnaam Rupsje Nooitgenoeg, omdat hij als minister én als fractievoorzitter altijd het onderste uit de kan probeerde te halen. "Inderdaad, ik ben nooit tevreden", zei Melkert daar zelf eens over. Hij gold daarbij als een koele rekenaar en een geslepen vos, vandaar dat hij door collega-politici ook wel Sluwe Ad werd genoemd.
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
| Voorganger: B. de Vries |
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid 1994-1998 |
Opvolger: K.G. de Vries |
