Jo Ritzen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jo Ritzen
In Nieuwspoort bood professor J. Ritzen het rapport "Werk maken" aan aan J. den Uyl en Max van den Berg (1986).
In Nieuwspoort bood professor J. Ritzen het rapport "Werk maken" aan aan J. den Uyl en Max van den Berg (1986).
Algemene informatie
Naam Jozef Marie Mathias (Jo) Ritzen
Geboren Heerlen, 3 oktober 1945
Partij PvdA
Titulatuur Dr. ir.
Politieke functies
1989-1994 Minister van Onderwijs en Wetenschappen
1994 Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur
1994-1998 Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Jozef Marie Mathias (Jo) Ritzen (Heerlen, 3 oktober 1945) is een Nederlands econoom en sociaaldemocratisch politicus.

Opleiding[bewerken]

Ritzen slaagde in 1963 voor het gymnasium B van het Bernardinuscollege en ging naar Delft, waar hij lid werd van de studentenvereniging Virgiel; in 1970 voltooide hij een ingenieursopleiding in de technische natuurkunde aan de Technische Hogeschool Delft, nu Technische Universiteit Delft hetende. Hij promoveerde in 1977 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam met een dissertatie over onderwijs, economische groei en inkomensverdeling.

Werkzaamheden[bewerken]

Voor zijn ministerschap had Ritzen aanstellingen aan de Erasmus Universiteit (hoogleraar Openbare financiën), de Katholieke Universiteit Nijmegen (voorganger van de Radboud Universiteit) en aan de Universiteit van Californië - Berkeley.

In 1989 werd hij - een half jaar nadat hij in een paginagroot artikel in NRC Handelsblad had laten weten 'Op onderwijs kan best nog flink bezuinigd worden' - namens de Partij van de Arbeid minister van Onderwijs en Wetenschappen in het Kabinet-Lubbers III. In datzelfde kabinet was hij in 1994 nog een maand minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur. Bij het aantreden van het Kabinet-Kok I datzelfde jaar werd hij minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen.

Als minister was hij verantwoordelijk voor de invoering van de OV-studentenkaart in 1990, en de invoering van de prestatiebeurs in 1996. Hij kreeg daarbij te maken met fel studentenverzet georganiseerd door de LSVb. Tevens heeft hij ervoor gezorgd dat leerlingen die in de zesde klas van het vwo afhaken niet meer het havo- maar het mavo-diploma krijgen.[bron?]

Na zijn ministerschappen werd hij een van de 30 vicepresidenten van de Wereldbank. In 2003 werd hij voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Maastricht en daar begon hij in 2007 aan een tweede termijn, die in februari 2011 eindigde.

Als reden dat hij geen derde termijn bij de Maastrichtse universiteit ambieerde gaf Ritzen in mei 2010 op dat hij zich verkiesbaar wilde stellen voor de Europese Parlementsverkiezingen in 2014.[1] In februari 2011 was hij initiatiefnemer van Vibrant Europe Forum, een transnationale beweging vanuit bestaande Europese progressieve partijen, die bij die verkiezingen met een gezamenlijke lijst wil uitkomen.[2][3] Per februari 2011 is hij Senior Advisor Policy bij IZA, een arbeidsinstituut in Duitsland.

Externe link[bewerken]

Bronnen en/of noten
Voorganger:
G.J.M. Braks
Minister van Onderwijs en Wetenschappen
1989-1994
Opvolger:
-
Voorganger:
H. d'Ancona
Minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur
1994
Opvolger:
E. Borst-Eilers
(volksgezondheid)
Voorganger:
-
Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
1994-1998
Opvolger:
L.M.L.H.A. Hermans