Belgisch witblauw
Het Belgisch Witblauw is een runderras ontstaan in België in het begin van de 19e eeuw uit kruisingen tussen "Shorthorns of Durhams" (een rundveeras met grote verspreiding in West-Europa en Noord-Amerika) en lokale rundveerassen. Gedurende jaren vermindert de inmenging van de Shorthorn waardoor het reeds voor het einde van de 19e eeuw verdwijnt. Het huidige Belgisch-witblauwras heeft echter zijn positieve eigenschappen (sierlijke lijn, zijn vruchtbaarheid en diversiteit aan kleuren; blauw, wit en zwart) overgeërfd en aan het einde van de 19e eeuw begint men een "blauw" ras te ontwikkelen, ontdaan van de negatieve eigenschappen van de Durham.
Een Belgisch Witblauwrund is vaak een dikbil, een rund met een overmatige spierontwikkeling. Dit fenotype, dat door selectie vaak voorkomt bij het Belgisch Witblauw, wordt veroorzaakt door het dikbil-allel van het myostatine-gen dat normaal de spierontwikkeling remt. Het is een dubbeldoelrund, wat betekent dat het zowel voor de vlees- als melkproductie werd gehouden.
Een van de grote problemen die zich voordoen bij de Belgische Witblauw, is dat de kalveren een dubbel gespierde schouder hebben. Hierdoor kunnen de kalveren niet doorheen het geboortekanaal. Alle geboortes worden uitgevoerd door middel van een keizersnede. Op zich geeft dit geen grote problemen voor de dieren, maar er bestaan vooral ethische bezwaren. De dieren zouden in de vrije natuur niet kunnen overleven, gezien ze daar niet kunnen bevallen met een keizersnede.
 |
Zie de categorie Belgian Blue cattle van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
