Freddie Mercury
| Freddie Mercury | ||||
| Freddie Mercury in 1978 | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Geboren | 5 september 1946, Stone Town, Zanzibar | |||
| Overleden | 24 november 1991, Londen, Engeland | |||
| Jaren actief | 1969 - 1991 | |||
| Genre(s) | Rock/Pop | |||
| Instrument(en) | Zang Piano Gitaar |
|||
| Website IMDb-profiel |
||||
| Actief geweest in Queen | ||||
| Functie(s) | Leadzanger Songwriter |
|||
| Jaren actief in formatie | 1970 - 1991 | |||
|
||||
Freddie Mercury, geboren als Farrokh Bulsara (Gujarati: ફારોખ બલ્સારા) (Stone Town (Zanzibar), 5 september 1946 - Londen, 24 november 1991), was een Brits popmusicus. Hij werd bekend als de zanger en 'frontman' van de groep Queen en groeide in die hoedanigheid uit tot een van de populairste popartiesten en beste zangers aller tijden.[1] Hij stond bekend om zijn extraverte karakter en zijn explosieve optredens. Hij staat ook in de boeken als de man die een stembereik had van 4 octaven, wat buitengewoon is voor een man.
Inhoud |
[bewerken] Jeugdjaren
Farrokh Bulsara werd geboren op Zanzibar waar zijn vader werkte voor de Britse koloniale overheid. Zijn voorouders waren oorspronkelijk Parsi: in India wonende aanhangers van het zoroastrisme, de oude staatsgodsdienst van Perzië.
Zijn vroege jeugd bracht hij in Panchgani, India door. Daarna (1963) verhuisde zijn familie naar Engeland en woonde hij in Londen. Na zijn middelbare school bezocht Farrokh de kunstacademie waar hij afstudeerde in design. Naast zijn kunststudie studeerde hij ook piano en zang en trad in zijn vrije tijd op in gelegenheidsbandjes.
[bewerken] Stem
Hoewel Mercury zijn sprekende stem binnen het bariton bereik viel, zong hij de meeste liedjes binnen het tenor bereik. Zijn vocale bereik breidde zich uit van een F (F2) tot een F (F6). Hij kon een riem omhoog tot een hoge F (F5). Biograaf David Bret beschreef zijn stem als een "escalatie binnen een paar bars uit het diepe, wammen rock-grommen naar offerte, levendige tenor, en vervolgens op naar een hoge toon, de perfecte coloratuur, met zuivere kristallijnen in de bovenloop". De Spaanse sopraan zangeres Montserrat Caballé, met wie Mercury een album opnam, zei over Freddie: "het verschil tussen Freddie en bijna alle andere rocksterren was dat hij zijn stem verkocht". Ze voegde eraan toe, "zijn techniek was verbazingwekkend. Geen problemen met tempo, hij zong met een scherp gevoel voor ritme, zijn vocale plaatsing was zeer goed en hij was in staat om zonder moeite te glijden van het ene register naar het volgende. Hij had ook een grote muzikaliteit. Zijn stem was zoet, ruw, hemels en fascinerend. Hij was in staat om de precisie te vinden tussen de juiste kleuren en expressieve nuance voor elk woord." Terwijl Queen's carrière vorderde, veranderde Freddie de hoogste noten van hun nummers steeds wanneer ze live speelden, vaak harmoniserend met seconden, derden of vijfden in plaats van de studioversie. Mercury werd gezegd dat "hij ruwe vocale vouw knobbeltjes in zijn stembanden had" en zelf beweerde hij nooit een formele vocale opleiding te hebben gehad. Freddie Mercury had een stembereik van 4 octaven, wat buitengewoon veel is voor een man. Freddie zong alles zuiver tussen de bas en de sopraan.
Zowel vocaal als muzikaal (piano) verraste hij zelfs mensen die niets van rockmuziek wilden weten.
[bewerken] Queen
In 1968 besloten Brian May en Tim Staffell, beiden student aan het London's Imperial College, een groep te vormen. Brian plaatste een advertentie op het college prikbord voor een "Ginger Baker Type" drummer. Een medisch student, Roger Taylor genaamd, deed auditie en kreeg de plaats achter de drums. Ze noemden de groep Smile. Tim Staffell was student aan het Ealing College of Art met als goede vriend ene Farrokh Bulsara die zich inmiddels Freddie noemde en introduceerde hem bij de band. Freddie werd al snel een fan van de band. In 1970 besloot Tim Staffell er de brui aan te geven want er scheen niets te gebeuren voor de band. Tim vertrok en sloot zich aan bij een band Humpy Bong genaamd. Freddie vertrok bij zijn band Wreckage en sloot zich aan bij Brian en Roger.
[bewerken] Jaren 70
In 1971 was de band compleet door de komst van bassist John Deacon. De naam Queen en het repertoire bestond al, dus Deacon hield zich gedeisd en studeerde braaf de nummers in. Inmiddels heeft Farrokh Bulsara zich de artiestennaam Freddie Mercury gegeven. Verguisd door de Britse pers, maar aanbeden door een steeds groter wordende schare fans, werd Queen een van de bekendste rockgroepen van de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw.
De muziek van Queen in de jaren 70 werd sterk beïnvloed door klassieke muziek (een van Mercury's favorieten was Chopin), maar ook door onder meer Jimi Hendrix en The Beatles. Mercury's spectaculaire kostuums waren onder andere geïnspireerd door het Russisch Ballet van rond 1910 (Nijinsky). De piano van Mercury en de zelfgebouwde gitaar van May waren het herkenningsgeluid van de groep. De Queenhit Bohemian Rhapsody was vergezeld van de eerste videoclip die met een videocamera werd opgenomen, en lange tijd tevens een van de langste clips.
Eind jaren 70 verdween het klassieke element grotendeels en gebruikte de groep voor het eerst discoritmes en werd er soms explicieter over seks gezongen.
[bewerken] Jaren 80
De biseksuele geaardheid van Mercury was voor niemand een geheim, al had Mercury dit aanvankelijk jaren ontkend. In de jaren 80 leek hij dit niet meer te willen verbergen. De soms haast mystieke uitstraling van de zanger (lang zwart haar, zwarte nagellak, Japanse kimono's etc.) maakte plaats voor een dikke snor, leren broeken en petjes, en de feesten die de groep geregeld gaf waren meer dan berucht. Ironisch genoeg zorgden de dikke snor en leren kleding in Latijns-Amerika voor een groeiende populariteit van zowel Freddie als Queen, omdat deze kenmerken daar een macho imago hebben.
In het begin van de jaren 80 leek de groep snel Europese fans te verliezen, terwijl in Amerika de fans juist toestroomden. In 1984 bleek de groep in Europa weer toe te gaan slaan. I Want to Break Free, geschreven door bassist Deacon, werd begeleid door een videoclip waarin de leden van Queen als vrouw verkleed waren. In tegenstelling tot wat veelal verondersteld wordt, was dit geen idee van Mercury, zo bleek achteraf, maar van drummer Taylor, als parodie op de Britse televisieserie Coronation Street. Het album The Works uit 1984 werd Queens bestverkopende album tot dan toe.
In 1985 vond Mercury de tijd om, los van Queen, een aantal persoonlijke nummers te schrijven en op plaat te zetten. Resultaat is het album Mr. Bad Guy. Saillant detail is dat hij in de linernotes de overige leden van Queen hartelijk dankte voor "not interfering".
[bewerken] Live Aid 1985
In juli 1985 gaf de groep een spectaculair optreden tijdens Live Aid. Er werd aangenomen dat Mercury naderhand samen met Roger Taylor het nummer One Vision schreef, waarop hij zijn bewondering voor de saamhorigheid van artiesten en publiek op Live Aid aangeeft. Dit is echter niet waar. Het nummer One Vision is ontstaan in de Musicland studio in München na een ruw idee van drummer Roger Taylor die aanvankelijk een ode wilde schrijven aan Martin Luther King. Van de oorspronkelijke tekst is echter alleen 'I had a dream' overgebleven wat in de brug van het nummer is te horen. Achteraf bleek het optreden op Live-Aid ook bij het publiek een enorme kick te hebben gegeven. Vanaf 1986 werden hun albums (onder andere The works, A kind of magic) weer goed verkocht, ook in Europa, en in 2004 werd Queen's Live Aid optreden bij een opiniepeiling van Radio 2 verkozen tot beste optreden ooit. Ook buiten Nederland is men lovend: in een enquête onder muzikanten door het Britse Channel Four werd Queen's Live Aid concert verkozen tot het beste concert ooit[2].
[bewerken] Laatste optredens
In 1986 was de groep op tournee die eindigde in het Knebworthpark in Stevenage op 9 augustus 1986 waar 350.000 toeschouwers getuige waren van het, zo bleek achteraf, laatste liveoptreden van Queen met Freddie. Mercury verklaarde lachend dat niemand meer zat te wachten op oude mannen op het podium (hij werd dat jaar 40). Tevens schoor hij zijn snor af en millimeterde hij zijn haar. Hij was inderdaad ouder geworden, rustiger ook, en de verhalen van wilde feesten in onder andere München verdwenen. Opmerkelijk was zijn duet in Barcelona met Montserrat Caballé, de wereldberoemde operadiva, gevolgd door het gelijknamige album.
[bewerken] Ziekte en overlijden
Inmiddels werden de geruchten dat Mercury aan AIDS leed, steeds sterker, mede vanwege het feit dat hij zelden in het openbaar te zien was. In de zomer van 1991 verscheen de videoclip van I'm Going Slightly Mad, waarin Mercury wel weer te zien was. Maar ondanks make-up en pruik was duidelijk dat hij sterk vermagerd was. Hierna kwam These are the Days of Our Lives uit. In deze clip was Freddie voor het laatst te zien op video en hoewel de clip in zwartwit was gefilmd was het overduidelijk dat hij ernstig ziek was. De clip eindigt met de woorden I still love you, wat een ode was aan de fans die Queen steunden en bleven steunen. Mercury uitte deze woorden ook vaak tijdens live optredens, meestal na het nummer "Love of My Life", waar deze tekst ook in voorkomt.
Achteraf werd bekend dat het maken van de clip heel veel energie van hem had geëist, want Mercury had inderdaad aids. Pas op 23 november 1991, één dag voor zijn overlijden, werd dit officieel wereldwijd bekendgemaakt. Hij deed dit door middel van een kort persbericht:
De tekst die Freddie Mercury op 23 november 1991 om 14:50 uur, ongeveer 28 voor zijn dood via de pers naar buiten bracht:
"Na de enorme geruchten in de pers de afgelopen weken, wil ik bevestigen dat ik HIV positief getest ben en AIDS heb. Ik vond het juist deze informatie tot op heden privé te houden, ter bescherming van de privacy van vrienden en familie om me heen. Nu is het echter tijd voor mijn vrienden en fans over de hele wereld om de waarheid te kennen en ik hoop dat iedereen met mij, mijn artsen, en allen die wereldwijd in de strijd tegen deze vreselijke ziekte samen zullen zijn. Mijn privacy is altijd al heel bijzonder voor me geweest en ik ben beroemd door mijn schijt aan interviews. Gelieve te begrijpen dat dit zo zal blijven. I Still Love You..! God bless Queen..!"
Mercury stierf op 24 november 1991 om 18:48 uur in zijn geliefde Londense huis aan longontsteking, voortvloeiend uit aids. Hij werd 45 jaar oud. In de laatste maanden van zijn leven voltooide hij met enorm veel wilskracht enkele songs voor de laatste Queen-cd, Made in heaven. Die cd kwam 4 jaar na zijn overlijden uit, in november 1995. In 2000 verscheen een cd-box met onder andere repetities met Montserrat Caballé.
[bewerken] Nagedachtenis
Op Paasmaandag 20 april 1992 organiseerden de drie overgebleven leden van Queen een herdenkingsconcert ter nagedachtenis van Freddie Mercury in het Londense Wembley Stadion, The Freddie Mercury Tribute Concert. Met dit concert moest geld ingezameld worden voor de Mercury Phoenix Trust, een fonds opgericht ter nagedachtenis van de zanger en met als doel de bestrijding van aids door medisch onderzoek en publieke voorlichting. Onder andere traden de bands Metallica, Def Leppard, Guns N' Roses en Extreme op en vertolkten artiesten als Robert Plant, Liza Minnelli, Elton John, Roger Daltrey, David Bowie, Annie Lennox, George Michael en Seal bekende nummers van Queen.
Op 25 november 1996, vijf jaar na zijn dood, werd een standbeeld van Freddie Mercury onthuld in Montreux, waar hij bijzonder graag kwam en ook enige tijd heeft gewoond. Queen kwam er voor het eerst in 1978 voor opnames voor het album Jazz in de Mountain Studios. De band kocht de studio in 1979.[3] Het bronzen beeld kijkt uit over het Meer van Genève en heeft zijn rechterarm opgeheven, een houding die Freddie tijdens zijn concerten vaak aannam, als hij wilde dat het publiek meezong.
In 1997 kwamen de overgebleven leden van Queen nog één keer bij elkaar, en namen een single op ter nagedachtenis aan Mercury, genaamd "No One but You (Only the Good Die Young)". Na deze single stapte bassist John Deacon uit de band en de muziekindustrie.
Sinds 2003 wordt er in Montreux jaarlijks het Freddie Mercury's Montreux Memorial Day muziekfestival georganiseerd in het weekend dat het dichtste bij Freddie's verjaardag valt. In 2006, zijn 60e verjaardag waren hierbij zijn moeder, Jer Bulsara, en zuster, Kashmira Cooke, aanwezig.
Ook in 2006, op 5 september, was in Londen een groot feest georganiseerd met een speciale uitvoering van de musical 'We Will Rock You' inclusief gastoptredens en een veiling voor de Mercury Phoenix Trust.
Een dag eerder werden er een nieuwe cd ‘The Very Best of Freddie Mercury’ en een dubbel-dvd boxset ‘Lover of Life, Singer of Songs’ uitgebracht. De boxset bevat Freddie's solovideo's en zijn verhaal, verteld door vrienden en familie. Op 1 september is zijn solohit 'Love Kills' opnieuw als single uitgebracht. Tenslotte is 11 september het audioboek ‘Freddie Mercury A Life In His Own Words’ verschenen.
[bewerken] Uitspraken
- "Ik word bemind door duizenden, maar ik voel me de eenzaamste man ter wereld."
- "Al mijn partners vroegen waarom zij Mary niet konden vervangen, maar dat is gewoonweg onmogelijk. De enige vriendin die ik had was Mary en ik wil niemand anders. Voor mij was ze mijn officiële vrouw. Voor mij was het een huwelijk. We geloven in elkaar, en dat is genoeg voor mij. Ik kon niet verliefd worden op een man zoals op Mary."
- "Een interview? Doe toch niet belachelijk."
- "Ik ben zo machtig op het podium dat het lijkt alsof ik een monster heb gecreëerd. Wanneer ik optreed ben ik buiten mezelf, maar binnenin ben ik een hele andere man."
- "Ik dacht dat we groot zouden worden, en dat werden we."
- "Ik hou ervan als mensen weggaan na een 'Queen'-show en helemaal geëntertaind zijn. Ik denk dat de Queen-songs puur escapistisch zijn, vergelijk het met het zien van een goede film."
- "Ik ben een muzikale prostituee, mijn beste!"
- "Met geld kun je geen geluk kopen, maar het kan jou wel vervloeken."
- "Hoe groter, hoe beter - en dat geldt voor alles."
- "Ik heb nooit geld bij me, net zoals de echte koningin. Als ik iets wil, vraag ik het aan iemand van onze staf."
- "Ik heb geen moeite gedaan om een gitaarheld te worden omdat ik verdomme geen gitaar kan spelen."
- "Hallo, mijn naam is Kim Basinger.. ummm, Freddie Mercury."
- "Ik ben een heel emotioneel persoon, iemand van grote extremen, en dat is vaak niet goed voor mezelf en anderen."
- "Ik vind het leuk om een bitch te zijn. Ik vind het leuk om het gezelschap van andere bitches te zijn. Eentonigheid is de grootste bedreiging van de wereld, m'n beste. Soms denk ik dat er meer moet zijn in het leven dan rond de wereld te trekken als een gek die onverschillig is."
- "Jij bent de laatste persoon tegen wie ik praat, dus jij krijgt misschien wel het beste interview. Ik wil de wereld niet veranderen. Voor mij is geluk het allerbelangrijkste, en als ik gelukkig ben, dan wordt dit getoond in m'n werk. Op het einde betekenen al mijn fouten en excuses niets voor me. Ik vind het leuk om te voelen dat ik m'n eerlijke zelf ben ik wil voor zover het kan zoveel mogelijk genieten van het leven in de jaren die ik nog heb. Zo, je hebt het op tape. Gebruik het."
- "Ik heb mezelf nooit gezien als een leider. Als belangrijkste persoon, misschien."
- "De reden waarom we zoveel succes hebben is mijn charisma natuurlijk."
- "Moge jullie allemaal champagne hebben bij jullie ontbijt."
- "Als het gepland is, is het saai."
- "Ik ben gewoon mezelf, je weet wel. Soms ben ik slordig, soms stipt,... Ik ben gewoon mezelf."
- "Ik leef mijn leven ten volle. Elke dag is het Fashing voor me." (Duits Carnaval)
- "Ik heb enkele goeie vrienden, een groot huis en ik kan gaan naar waar en wanneer ik wil... Maar hoe meer geld je hebt, hoe bedorvener je wordt. En ik heb gewoon veel geld."
- "Laat ze met rust, als ze het maar niet kunnen snappen."
- "Waarom de gans doden die het gouden ei heeft gelegd?"
- "Ik ben niet bang om m'n mening te zeggen, of om te zeggen wat ik wil doen, of om de dingen te doen die ik wil doen, dus uhmm, Ik denk dat op het einde enkel hetgene wat natuurlijk en rein is overwint."
- "Als ik dit niet doe, dan heb ik niets om te doen, weet je. Ik kan niet koken, 'k ben niet goed in een huisvrouw zijn."
- "Zolang de muziek er is, en zolang mensen die muziek kopen, is het oké. Wanneer ze stoppen met onze platen te kopen, kap ik ermee en doe ik iets anders. Een strip-ster worden of zo iets"
- "Ik wil niet naar de hemel, ik ga liever naar de hel. Denk eens aan al die interessante mensen die je daar ontmoet. Jij zal daar ook zijn."
[bewerken] Discografie
-
- Zie ook Queen discografie.
[bewerken] Albums
| Album(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Mr. Bad Guy | 11-05-85 | 20 | 11 | ||
| Barcelona | 04-01-92 | 9 | 22 | met Montserrat Caballé | |
| The Freddie Mercury Album | 28-11-92 | 8 | 30 | Verzamelaar. In Amerika uitgebracht als The Great Pretender, met net andere tracklist . | |
| Remixes | 11-12-93 | 73 | 5 | ||
| Solo | 04-11-00 | 21 | 8 | 3cd verzamelbox. Er is tegelijkertijd ook een 10cd+2dvd verzamelbox, The Freddie Mercury Solo Collection | |
| Lover of Life, Singer of Songs: The very best of Freddie Mercury | 15-09-06 | 30 | 6 | Dubbel-cd verzamelaar. |
[bewerken] Singles
| Single(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Top 40 |
Datum van verschijnen |
Datum van binnenkomst |
Hoogste positie |
Aantal weken |
Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Love Kills | 06-10-84 | 32 | 4 | ||
| I Was Born to Love You | 18-05-85 | 34 | 3 | ||
| The Great Pretender | 21-03-87 | 9 | 7 | ||
| Barcelona | 21-11-87 | 34 | 3 | met Montserrat Caballé | |
| Barcelona | re-release | 01-08-92 | 2 | 10 | met Montserrat Caballé |
| The Great Pretender | re-release | 05-12-92 | 18 | 5 | |
| Living on My Own (No More Brothers Remix) | 31-07-93 | 2 | 15 | ||
| Love Kills (Rank 1 Radio Remix) | 2007 |
[bewerken] Radio 2 Top 2000
| Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 |
1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Barcelona (met Montserrat Caballé) | 140 | 134 | 189 | 160 | 186 | 251 | 201 | 180 | 181 | 175 | 241 | 147 | 162 |
| The great pretender | - | - | - | - | - | - | 1558 | - | 1952 | - | 1855 | 1852 | 1702 |
[bewerken] Externe links
- Over Freddie Mercury op Queen online - officiële site
- Lover of life, Singer of songs, officiële site
| Referenties |
| Zie de categorie Freddie Mercury van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |