Onkruid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een onkruid is een ongewenste, ongecultiveerde plant, die overdadig groeit en zo een verlangd aangeplant gewas overheerst.

Als een plant in een tuin of park het té goed doet, wordt zij een onkruid genoemd. Wanneer de plant een exoot is, dan kan zij schade aanbrengen aan het milieu. Zo groeit bijvoorbeeld de Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina) weelderig in de Nederlandse natuur, maar wordt zij steevast door de tuinman of groenverzorger verwijderd.

In principe kan elke plantensoort een onkruid zijn. Maar sommige soorten zijn vaker onkruid dan andere soorten. Dat komt doordat die onkruidsoorten pioniersplanten zijn, ze voelen zich thuis op grond die bewerkt is. Door de grond met rust te laten verdwijnen deze soorten op den duur.

De onkruidsoorten komen in de grond via zaad of doordat wortel- of rhizoomdelen er met grondtransport komen. De onkruiden worden daarom praktisch ingedeeld in zaad- of wortelonkruiden. Knolcyperus is echter een onkruid dat zich door knolletjes vermeerdert.

Inhoud 1 Kruid of onkruid 2 Wortelonkruiden 3 Zaadonkruiden 4 Bestrijding 5 Externe links

[bewerken] Kruid of onkruid

De opvatting over wat een onkruid is, is onderhevig aan veranderingen. Vanaf halverwege de jaren '70 voert Rijkswaterstaat een ander beleid ten aanzien van bermen van wegen. Voordien werden wegbermen bespoten met herbiciden om te voorkomen dat er te veel zou opschieten. Na publicatie van het boek De bonte berm van de Wageningse professor Piet Zonderwijk ging Rijkswaterstaat over tot een ander (ecologisch) beheer van één tot twee maal per jaar maaien en afvoer van het maaisel, waardoor de grond verarmt en de soortenrijkdom toeneemt. Nu dertig jaar later is Rijkswaterstaat zeer tevreden over deze verandering: het beheer is op deze wijze goedkoper en levert ook nog een bijdrage aan natuurwaarden.

[bewerken] Wortelonkruiden

Er zijn zogenaamd wortelonkruiden die door hun vorming van een hardnekkig wortelstelsel of ondergrondse stengels (rizomen) onkruiden zijn.

• Wortelonkruiden hebben een hardnekkig wortelstelsel. Dat kunnen diepe penwortels zijn of wortelstokken die steeds opnieuw uitlopen. Ze zijn daarom lastig te bestrijden. Beruchte wortelonkruiden zijn:
  • ridderzuring
  • zevenblad
  • akkerdistel
  • heermoes
  • brandnetel

• Rhizoomonkruiden vormen ondergrondse, meestal horizontaal lopende, stengels, die makkelijk uitlopen. Bij afbreken kan elk stukje rhizoom met een knoop weer gaan wortelen en uitlopen. Tot deze groep behoren:
  • kweek
  • zilverschoon

[bewerken] Zaadonkruiden

Zaadonkruiden produceren veel zaad. Het zijn vaak eenjarigen die zich snel verspreiden. Je kunt ze makkelijk wegschoffelen. Voorbeelden van zaadonkruiden:

• straatgras
• vogelmuur
• kleine brandnetel
• melganzenvoet
• spiesmelde
• klein kruiskruid
• harig knopkruid
• gewone melkdistel
• Paardenbloem

[bewerken] Bestrijding

Onkruiden worden wel met herbiciden, chemische bestrijdingsmiddelen, bestreden. Maar vanwege milieutechnische bezwaren en omdat de toelating van veel herbiciden ingetrokken is, vindt bestrijding steeds vaker mechanisch plaats met hulp van schoffel, schoffelmachines, onkruidbranders, borstelmachines of heet water.

Er zijn onkruiden, waarvan de zaden pas kiemen als ze aan licht worden blootgesteld al is het maar voor een zeer korte periode. Bij dergelijke zaden heeft het zin om in het donker te schoffelen of 's nachts de grond te bewerken.

[bewerken] Externe links

• Onkruidzoekmachine
• Het jubileum van de bonte berm ( Site van Rijkswaterstaat via het webarchive)
• Het kunstenaarscollectief Onkruid