Paltsgraaf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Paltsgraaf (Latijn: comes palatinus) is een ambt dat in de loop der eeuwen ook een vorstelijke titel werd.

  • In het Karolingische rijk was een paltsgraaf een functionaris die een van de vele koninklijke residenties, paltsen genoemd, van de veelal rondreizende koning beheerde. De paltsgraaf had er administratieve en rechterlijke bevoegdheden. Dikwijls waren de paltsgraven ook de aanvoerder van het keizerlijk leger.
  • In het Heilige Roomse Rijk werden in de 10e-11e eeuw als tegengewicht voor de grote territoriale hertogdommen (Lotharingen, Saksen, Swaben, Beieren en Frankenland) territoriale paltsgraafschappen ingericht.
  • Aan het pauselijke hof was een paltsgraaf een eretitel die onder andere door de ridders in de Orde van het Gulden Spoor werd gedragen. De titel was geheel gezagsloos en genoot alleen enig aanzien aan het Romeinse hof.

Zie ook[bewerken]