Rode reuzenkangoeroe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rode reuzenkangoeroe
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Rode reuzenkangoeroe
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Diprotodontia
Familie: Macropodidae (Kangoeroes)
Geslacht: Macropus
Soort
Macropus rufus
(Desmarest, 1822)
Rode reuzenkangoeroe
Afbeeldingen Rode reuzenkangoeroe op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Rode reuzenkangoeroe op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De rode reuzenkangoeroe (Macropus rufus) is een algemene kangoeroesoort. Het is het grootste nog levende buideldier en het grootste inheemse zoogdier van Australië.

Kenmerken[bewerken]

Mannetjes worden veel groter dan vrouwtjes. Mannetjes worden maximaal 80 kilogram zwaar en 140 centimeter lang, vrouwtjes slechts 35 kilogram zwaar en 100 centimeter lang. Ook hebben de mannetjes een rode vacht, terwijl de vrouwtjes meer grijzig blauw zijn. De lange, gespierde staart en de onderzijde is lichter gekleurd. De achterpoten zijn krachtig en worden meestal meer dan 26 centimeter lang. De voorpoten zijn veel kleiner. De oren zijn groot en beweeglijk.

Gedrag en voedsel[bewerken]

De rode reuzenkangoeroe verplaatst zich voornamelijk door middel van sprongen. Meestal maken ze dan sprongen van ongeveer 2 meter, met een gemiddelde snelheid van 20 kilometer. Tijdens het grazen beweegt hij zich voort op vier poten.

Bij gevaar kunnen ze wel 330 centimeter hoog en tot 13 meter ver springen, en een snelheid van 40 kilometer per uur bereiken. Als hij wordt achtervolgd door een troep dingo's, zal hij proberen de dingo's te lokken naar een poel, waar hij ze zal proberen te verdrinken. Ook kan hij harde trappen geven met zijn achterpoten. Deze trappen kunnen voor een dingo dodelijk zijn.

De rode reuzenkangoeroe is, om de hitte te ontwijken, voornamelijk 's nachts en in de schemering actief. Ze gaan aan het begin van de avond richting drinkpoelen en grazen op grassen en kruiden als klavers, luzerne en ganzevoetachtigen. De voornaamste voedselbron is spinifex. Reuzenkangoeroes kunnen wel 10 uur per dag aan eten besteden. Om aan drinken te komen in gebieden waar geen drinkpoelen aanwezig zijn, graven ze met de voorpoten putten, die tot één meter diep kunnen zijn. Ze zijn beter aan droogte en hitte aangepast dan grijze reuzenkangoeroes. Ze kunnen bijvoorbeeld enkele weken zonder vocht.

Kangoeroes leven in los groepsverband van acht tot tien dieren. Meestal bestaat een groep uit een mannetje en één of meerdere vrouwtjes met hun jongen. De grootste mannetjes staan het hoogst in de hiërarchie. Oudere dieren leven solitair. Bij voedselschaarste verzamelen de dieren zich in grotere groepen van tientallen reuzenkangoeroes.

Verspreiding[bewerken]

Rode reuzenkangoeroes leven voornamelijk in de drogere steppen en savannen van West- en Midden-Australië.

Verspreidingsgebied

Voortplanting[bewerken]

Vrouwtjes zijn om de 35 dagen in oestrus. Gedurende deze tijd voeren de mannetjes boksgevechten. Ze gaan recht tegenover elkaar staan, en stompen en duwen met de voorpoten. Bij langere gevechten zullen de mannetjes elkaar ook proberen te schoppen, waarbij de staart als steun dient. De vacht is dan roodgekleurd door een bepaalde klierafscheiding.

Na 33 dagen wordt het jong geboren. Het jong is kaal, blind, slechts 2,5 tot 5 centimeter lang en nog geen gram zwaar. Na een tocht van vijf minuten bereikt het jong de buidel, waar het zich vastzuigt aan één van de vier tepels. Na 110 dagen heeft het jong een vacht. Na 200 dagen verlaat het jong voor het eerst de buidel. Bij gevaar keert hij echter weer terug. Als het jong 235 tot 250 dagen oud is en ongeveer 2 tot 4 kilogram zwaar is, keert hij niet meer terug naar de buidel. Hij steekt nog wel zijn kop in de buidel voor de melk. Als hij een jaar oud is, en ongeveer 10 kilogram weegt, wordt het jong gespeend.

Het vrouwtje is na 14 tot 22 maanden geslachtsrijp, het mannetje na 2 jaar. Kangoeroes worden gemiddeld zes tot zeven jaar oud, maar kunnen een leeftijd van 20 jaar bereiken.

Relatie mens-kangoeroe[bewerken]

Mensen jagen op reuzenkangoeroes voor het vlees en het leer. Ook worden ze gedood door schapenhouders, omdat de rode reuzenkangoeroe als voedselconcurrent van het schaap wordt beschouwd.

Bronnen, noten en/of referenties