Bijnier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bijnier
glandula suprarenalis
(boven nier liggend)
Orgaan
Bijnier is 1
Bijnier is 1
Systeem Endocriene systeem
Gray's Anatomy 277,1278
MeSH A06.407.071
Dorlands/Elsevier g_06/12392729
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De bijnieren zijn kleine organen en liggen als kapjes op de nieren, ervan gescheiden door vetweefsel. De bijnieren bestaan uit 2 gedeelten die zowel anatomisch als fysiologisch te onderscheiden zijn:

  • Merg (Medulla, het binnenste); bestaat uit zenuwweefsel
  • Schors (Cortex, het buitenste); bevat 3 lagen

Beide lagen hebben verschillende functies, hieronder besproken.

[bewerken] Bijniermerg

Het bijniermerg produceert 2 hormonen: adrenaline en noradrenaline. Het bijniermerg wordt alleen geïnnerveerd door het (ortho)sympathische deel van het autonome zenuwstelsel, niet door het parasympathische deel.

[bewerken] Bijnierschors

  • De buitenste laag (zona glomerulosa) produceert mineralocorticoïden die invloed hebben op de mineraalhuishouding. De mineralocorticoïden bestaan voor 95% uit aldosteron; aldosteron reguleert op indirecte wijze de bloeddruk door de nieren aan te zetten tot het vasthouden van water door middel van de balans tussen natrium en kalium.
  • De middelste laag (zona fasciculata) produceert de glucocorticoïden die invloed hebben op de glucosehuishouding. Glucocorticoïden bestaan voor 95% uit cortisol; cortisol bevordert o.a. de gluconeogenese.

[bewerken] Aandoeningen

Een voorbeeld van een aandoening van het bijniermerg is een feochromocytoom.

De volgende aandoeningen zijn het gevolg van een niet goed functionerende bijnierschors:

  • Uitval van bijnierschors waardoor de bijnierschors onvoldoende corticosteroïden aanmaakt, dit leidt tot de ziekte van Addison. Dit kan het gevolg zijn van een auto-immuun reactie tegen de bijnierschors of problemen met de aansturing vanuit de hypofyse.
  • Overmatige productie van glucocorticosteroïden, wat leidt tot syndroom van Cushing. Dit kan zowel het gevolg zijn van een adenoom op de hypofyse (Ziekte van Cushing) als in de bijnierschors (Syndroom van Cushing).
  • Overmatige productie van mineralocorticosteroïden, wat leidt tot syndroom van Conn. Dit kan o.a. het gevolg zijn van een - meestal eenzijdig - adenoom of - meestal tweezijdige - bijnierhyperplasie.
  • Overmatige productie van androgenen, wat leidt tot adrenogenitaal syndroom.

In uitzonderingsgevallen kan men besluiten om de bijnieren te verwijderen, waarna de hormoonproduktie gesubstitueerd moet worden. Men wordt dan behandeld als Addison-patiënt. In het geval van eenzijdige bijnierverwijdering neemt de overgebleven bijnier de functies over.

In Nederland is de Nederlandse Vereniging voor Addison en Cushing Patiënten de patiëntenorganisatie voor bijnieraandoeningen.

RomanW-01.png
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen