Specerij
| Dit artikel behoort tot de reeks over kookkunst |
|
Bereidingstechnieken en benodigdheden |
| Ingrediënten en soorten voedsel |
|
Kruiden en specerijen |
| Regionale keukens |
|
Westers - Latijns-Amerika |
| Culinaire geschiedenis |
| Zie ook |
|
Portaal |
Specerijen zijn planten en/of plantendelen die aromatisch smaken of ruiken of scherpe smaak hebben. Ze kunnen aan voedsel worden toegevoegd als smaak- en geurmiddel. Bij matig gebruik helpen ze de eetlust en de spijsvertering te stimuleren.
Inhoud |
Specerijen [bewerken]
Hoewel de termen in de praktijk vaak door elkaar worden gebruikt, kunnen specerijen worden onderscheiden van kruiden. Doorgaans worden de bladeren en stengels van groene planten gezien als kruiden, terwijl specerijen een breder begrip bedoelen waaronder ook (vaak gedroogde) bloemknoppen, wortels, peulen en andere plantendelen vallen. De meeste specerijen zijn afkomstig uit tropische gebieden, terwijl kruiden veelal in een gematigd klimaat groeien.
Een andere verdeling beschouwt alle plantendelen afkomstig van planten uit een tropisch klimaat als specerijen, bijvoorbeeld: foelie, geelwortel, gemberwortel, kaneel, kardemom, kruidnagel, nootmuskaat, peper, piment, saffraan en vanille, kassia.
Kruiden [bewerken]
Planten en/of plantendelen afkomstig uit landen met een subtropisch of mediterraan klimaat worden in deze verdeling 'kruiden' genoemd. Voorbeelden zijn laurierblad, oregano, tijm, rozemarijn, majoraan, kervel en dragon.
Groenten [bewerken]
Onder 'gedroogde groenten' verstaat men : paprikapoeder/-vlokjes, knoflookpoeder/-vlokjes, chilipoeder/-vlokjes, uienpoeder/-vlokjes.
Zaden [bewerken]
De vierde groep natuurlijke smaakmakers afkomstig van planten zijn de 'eetbare zaden' zoals sesamzaad, mosterdzaad, korianderzaad, komijnzaad, karwijzaad, fenegriekzaad, venkelzaad, maanzaad.
Specerijenhandel [bewerken]
In de oudheid en middeleeuwen vormden de oosterse specerijen een belangrijk handelsartikel. De specerijen waren destijds in de keuken zeer gewild als smaakstoffen en conserveringsmiddelen. Ook schreef men er gunstige geneeskundige werkingen aan toe. Door hun schaarste waren specerijen ultieme luxe producten voor de elite van de westerse rijken. Deze specerijenhandel heeft een grote invloed uitgeoefend op de wereldgeschiedenis. Een netwerk van handelsroutes verbond ver van elkaar gelegen gebieden in Europa en Azië met elkaar. Via deze routes werden eeuwenlang behalve goederen ook kennis en ideeën uitgewisseld.