Belgische Vestigingswet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Vestigingswet is een Belgische wet, die voor een aantal beroepen bepaalt dat iemand over vastomschreven 'beroepsbekwaamheden' moet beschikken voor hij dat beroep als zelfstandige mag uitoefenen. De wet schrijft ook voor dat iedere handelaar een basiskennis van bedrijfsbeheer moet hebben.

De Vestigingswet bestaat sinds 1958. De wet is ingevoerd om de kwaliteit van de beroepsbeoefening te waarborgen en om te voorkomen dat er te veel starters zonder de nodige toerusting aan een onderneming zouden beginnen.

Een kritiek op deze wet is dat hij de economische ontwikkeling belemmert, door het ondernemerschap - vooral voor startende ondernemers - te bemoeilijken, en de concurrentie te beperken. Voorstanders van de wet, wijzen op het consumentenbelang en hechten meer belang aan starters met een minimum aan slaagkansen, dan aan een bruto-aangroei van starters.

Er werden tussen 1960 en 1993, 42 beroepen door deze wet gereglementeerd. Vanaf 1 september 2007 bleven er nog 26 verschillende gereglementeerde beroepsbekwaamheden over.

Daarnaast is basiskennis van het bedrijfsbeheer noodzakelijk.

Zie ook[bewerken]

Nationaal recht
Rechtsbron: Verdragen · Belgische Grondwet · Bijzondere wet · Wet, Decreet, Ordonnantie · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Publiekrecht: Staatsrecht · Strafrecht · Gerechtelijk recht · Bestuursrecht · Fiscaal recht · Sociale zekerheidsrecht
Burgerlijk recht: Burgerlijk recht · Arbeidsrecht · Handels- en economisch recht · Insolventierecht · Vennootschapsrecht
Rechtbanken: Hof van Cassatie (1) · Grondwettelijk Hof(1) · Raad van State(1)
Hof van beroep (5) · Arbeidshof (5) · Strafuitvoeringsrechtbank (6) · Hof van assisen (11) · Arrondissementsrechtbank (27) · Rechtbank van eerste aanleg (27) (Burgerlijke rechtbank, Rechtbank van eerste aanleg, Jeugdrechtbank) · Rechtbank van koophandel (27) · Arbeidsrechtbank (27) · Politierechtbank (37) · Vredegerecht (225)
Territoriale indeling: Gerechtelijk gebied · Gerechtelijk arrondissement · Gerechtelijk kanton
Actoren van justitie: Rechter · Griffier · Openbaar Ministerie (ook parket) · Ministerie van Justitie · Advocaat · Burgerlijke partij · Benadeelde persoon

Europees Recht
Primair recht: VEU · VWEU · Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
Secundair recht: verordeningen · richtlijnen · besluiten · aanbevelingen · Adviezen
Rechtbanken: Gerecht · Hof van Justitie van de Europese Unie · Europees Hof voor de Rechten van de Mens · Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

Internationaal recht
Rechtsbron: Verdragen · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Rechtstakken: Internationaal Publiekrecht · Internationaal privaatrecht
Rechtbanken: Benelux-Gerechtshof · Europees Hof voor de Rechten van de Mens · Internationaal Gerechtshof · Internationaal Strafhof