Arbeidsrechtbank

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een arbeidsrechtbank is een rechtswezen van overheidswege dat over tewerkstellings- en arbeidsgeschillen oordeelt.

België[bewerken]

In elk van de Belgische gerechtelijke arrondissementen is er sinds 1970 naast de algemene rechtbank van eerste aanleg ook een arbeidsrechtbank (ARB). Er zijn daarnaast nog arbeidsrechtbanken in Aalst (afdeling van Dendermonde), Binche (afdeling van Charleroi), La Louvière (afdeling van Bergen), Moeskroen (afdeling van Doornik), Roeselare (afdeling van Kortrijk), Sint-Niklaas (afdeling van Dendermonde) en Waver (afdeling van Nijvel).

De arbeidsrechtbank is de jurisdictie die voornamelijk de geschillen behandelt over:

Er bestaat een trend om deze bevoegdheid uit te breiden van zodra er een belangrijke sociale component meespeelt. Zo werd de arbeidsrechtbank vanaf 1 september 2007 bevoegd voor de collectieve schuldenregeling.

Typisch voor haar werking is dat zij naast een beroepsrechter samengesteld is uit rechters in sociale zaken of sociale rechters. Dit zijn personen van het terrein (vakbonden, werkgeversorganisaties, zelfstandigenorganisaties) die na voordracht tijdelijk als magistraat benoemd worden.

Arbeiders en bedienden mogen zichzelf verdedigen of zich laten verdedigen door een advocaat of volmachtdrager van de vakbond. Werkgevers mogen zichzelf verdedigen of zich laten verdedigen door een advocaat.

Frankrijk[bewerken]

De Belgische arbeidsrechtbank (Frans: tribunal du travail) is de homoloog van het Franse conseil de prud'hommes. Het gaat in beide gevallen om een rechtbank van eerste aanleg die vooral onenigheden tussen werknemers en werkgevers op moet lossen.

Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland[bewerken]

Het Duitse equivalent van de arbeidsrechtbank is het Arbeitsgericht. Verantwoordelijk voor de rechtspraak is de Kamer. Zoals de arbeidsrechtbank in België werkt ook het Arbeitsgericht met lekenrechters.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Nationaal recht

Rechtsbronnen:Belgische Grondwet · verdrag · bijzondere wet · wet, decreet, ordonnantie · rechtspraak · rechtsleer · gewoonterecht · algemene rechtsbeginselen · billijkheid
Publiekrecht:staatsrecht · strafrecht · gerechtelijk recht · bestuursrecht · fiscaal recht · sociale zekerheidsrecht
Privaatrecht:burgerlijk recht · arbeidsrecht · economisch recht · insolventierecht · vennootschapsrecht
Rechtbanken:Hof van Cassatie · Grondwettelijk Hof · Raad van State
hof van beroep (5) (Marktenhof) · arbeidshof (5) · arbeidsrechtbank (9) · ondernemingsrechtbank (9) · hof van assisen (11) · arrondissementsrechtbank (12) · rechtbank van eerste aanleg (12) (burgerlijke rechtbank, correctionele rechtbank, strafuitvoeringsrechtbank, raadkamer, onderzoeksrechter, beslagrechter, familierechtbank, jeugdrechtbank) · politierechtbank (15) · vredegerecht (187)
Brussels International Business Court
Territoriale indeling:gerechtelijk gebied · gerechtelijk arrondissement · gerechtelijk kanton
Juridische actoren:advocaat · assessor · benadeelde persoon · burgerlijke partij · gerechtsdeurwaarder · griffier · Ministerie van Justitie · notaris · Openbaar Ministerie (ook parket) · pleitbezorger · rechter · referendaris · stafhouder

Primair recht:VEU · VWEU · Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
Secundair recht:verordeningen · richtlijnen · besluiten · aanbevelingen · adviezen
Rechtbanken:Gerecht · Hof van Justitie van de Europese Unie · Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie
Verdragen:Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens
Rechtbanken:Europees Hof voor de Rechten van de Mens

Rechtsbronnen:verdrag · rechtspraak · rechtsleer · gewoonterecht · algemene rechtsbeginselen
Rechtstakken:internationaal publiekrecht · internationaal privaatrecht
Rechtbanken:Benelux-Gerechtshof · Internationaal Gerechtshof · Internationaal Strafhof