Resolutie 863 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 863
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 13 september 1993
Nr. vergadering 3274
Code S/RES/863
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Mozambikaanse burgeroorlog
Beslissing Vroeg de vooruitgang in het vredesproces door te zetten.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1993
Permanente leden
Niet-permanente leden
Vlag van Brazilië Brazilië · Vlag van Kaapverdië Kaapverdië · Vlag van Djibouti Djibouti · Vlag van Spanje Spanje · Vlag van Hongarije Hongarije · Vlag van Japan (1870–1999) Japan · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland · Vlag van Pakistan Pakistan · Vlag van Venezuela 1930–1954 Venezuela
De voormalige vlag van RENAMO.
De voormalige vlag van RENAMO.

Resolutie 863 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties is unaniem aangenomen op 13 september 1993. De resolutie vroeg de Mozambikaanse rebellengroep RENAMO mee te werken aan de organisatie van de in het vredesakkoord afgesproken verkiezingen.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Mozambikaanse Burgeroorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat Mozambique onafhankelijk was geworden van Portugal kwam de communistische verzetsbeweging FRELIMO aan de macht. Die kreeg al snel de anti-communistische RENAMO tegen zich, waarmee er een burgeroorlog was begonnen die vijftien jaar zou duren. In 1992 kwamen beide partijen na jarenlange onderhandelingen tot een vredesakkoord.

Inhoud[bewerken | brontekst bewerken]

Waarnemingen[bewerken | brontekst bewerken]

De Veiligheidsraad herhaalde het belang van het Algemeen Vredesakkoord voor Mozambique en de tijdige uitvoering ervan. De raad loofde de inspanningen van secretaris-generaal Boutros Boutros-Ghali, diens Speciale Vertegenwoordiger, de ONUMOZ-vredesmacht en de Organisatie van Afrikaanse Eenheid (OAE), en was tevreden over de recente vooruitgang in het vredesproces en specifiek het akkoord dat voortkwam uit directe gesprekken tussen de president van Mozambique en die van de groepering RENAMO. Er werd benadrukt dat men geen voorwaarden mocht verbinden aan, zoals bij de samentrekking en demobilisatie van troepen, of tijd winnen met het vredesproces. Ook nog was men bezorgd over de vertraging bij de uitvoering van enkele belangrijke delen van het vredesakkoord en schendingen van het staakt-het-vuren.

Handelingen[bewerken | brontekst bewerken]

De Veiligheidsraad benadrukte dat het Algemeen Vredesakkoord moest worden gerespecteerd, en dat voor november 1994 verkiezingen moesten doorgaan. Hij drong erop aan dat de twee partijen onmiddellijk een tijdsschema overeenkwamen voor de uitvoering van het akkoord. Ook moest er snel werk gemaakt worden van het samentrekken en demobiliseren van de troepen van beiden. Intussen waren ook vorderingen gemaakt bij de oprichting van een nieuw Mozambikaans eenheidsleger, dat in Nyanga zou worden opgeleid, en bij het ontmijnen. Minder vooruit ging de organisatie van de verkiezingen. De Veiligheidsraad drong aan dat RENAMO snel hieraan mee zou werken en dat er snel een verkiezingswet werd afgesproken. Het akkoord dat bij de gesprekken in Maputo was bereikt om het bestuur van de gebieden onder RENAMO-controle opnieuw te integreren in de staat en de vraag om VN-waarnemers op de politie-activiteiten werd dan weer geprezen. De secretaris-generaal had al een team van experts gestuurd om die laatste vraag te onderzoeken. Mozambique en RENAMO moesten nu de vaart erin zien te houden. Daarnaast werd de internationale gemeenschap aangemoedigd humanitaire hulp te blijven verschaffen aan de bevolking. Ten slotte werd de secretaris-generaal gevraagd voor 31 oktober te rapporteren over de verdere ontwikkelingen.

Verwante resoluties[bewerken | brontekst bewerken]