Resolutie 834 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 834
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 1 juni 1993
Nr. vergadering 3226
Code S/RES/834
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Burgeroorlog in Angola
Beslissing Verlengde de UNAVEM II-missie met 45 dagen en vroeg de gesprekken te hervatten.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1993
Permanente leden
Niet-permanente leden
Vlag van Brazilië Brazilië · Vlag van Kaapverdië Kaapverdië · Vlag van Djibouti Djibouti · Vlag van Spanje Spanje · Vlag van Hongarije Hongarije · Vlag van Japan (1870–1999) Japan · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland · Vlag van Pakistan Pakistan · Vlag van Venezuela 1930–1954 Venezuela
De Angolese hoofdstad Luanda.
De Angolese hoofdstad Luanda.

Resolutie 834 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem door de VN-Veiligheidsraad goedgekeurd op 1 juni 1993 en verlengde de UNAVEM II-missie in Angola met anderhalve maand.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van Angola voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat Angola in 1975 onafhankelijk was geworden van Portugal keerden de verschillende onafhankelijkheidsbewegingen zich tegen elkaar om de macht. Onder meer Zuid-Afrika en Cuba bemoeiden zich in de burgeroorlog, tot ze zich in 1988 terugtrokken. De VN-missie UNAVEM I zag toe op het vertrek van de Cubanen. Een staakt-het-vuren volgde in 1990, en hiervoor werd de UNAVEM II-missie gestuurd. In 1991 werden akkoorden gesloten om democratische verkiezingen te houden die eveneens door UNAVEM II zouden worden waargenomen.

Inhoud[bewerken | brontekst bewerken]

Waarnemingen[bewerken | brontekst bewerken]

De Veiligheidsraad was bezorgd om de verslechterende politieke, militaire en humanitaire situatie in Angola. De gesprekken tussen het land en de rebellengroep UNITA in Abidjan waren mislukt en ook een staakt-het-vuren was er niet uitgekomen. De raad steunde secretaris-generaal Boutros Boutros-Ghalis inspanningen om zo snel mogelijk een uitweg te vinden. Hij benadrukte ook het belang van de VN-aanwezigheid om het vredesproces vooruit te duwen en bevestigde de eenheid en territoriale integriteit van Angola.

Handelingen[bewerken | brontekst bewerken]

De Veiligheidsraad besliste het mandaat van de UNAVEM II-missie met een periode van 45 dagen te verlengen, tot 15 juli. De raad eiste ook dat UNITA de uitslag van de verkiezingen die in 1992 waren gehouden aanvaardde en zich aan het Vredesakkoord hield. De acties en aanvallen van UNITA werden veroordeeld en de weigering van deze organisatie om zich terug te trekken uit de plaatsen die ze sinds de hervatting van de vijandelijkheden had bezet werd betreurd. Beide partijen werden ook opgeroepen de gesprekken zo snel mogelijk te hervatten, terwijl UNITA verantwoordelijk werd gehouden voor het afspringen ervan. Ook werden alle landen opgeroepen het akkoord niet in gevaar te brengen en UNITA niet militair of anderszins te steunen.

De Veiligheidsraad verwelkomde verder de secretaris-generaals stappen om de humanitaire activiteiten in Angola te versterken. Alle lidstaten, de gespecialiseerde organisaties en niet-gouvernementele organisaties werden opgeroepen hieraan genereus bij te dragen. Beide partijen werden opgeroepen het internationaal humanitair recht te respecteren, waaronder het niet hinderen van de hulpverlening aan de bevolking, en de veiligheid van de hulpverleners te garanderen. Ook werden de secretaris-generaal en zijn Speciale Vertegenwoordiger geprezen omdat ze de opening van humanitaire corridors konden afspreken. De secretaris-generaal werd gevraagd om zeker voor 15 juli te rapporteren over de situatie en aanbevelingen te doen over de verdere rol van de VN in het vredesproces. De Veiligheidsraad was klaar om snel actie te ondernemen om de VN-aanwezigheid gevoelig uit te breiden ingeval het vredesproces sterk vooruit zou gaan.

Verwante resoluties[bewerken | brontekst bewerken]