Frederik s'Jacob
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Frederik s'Jacob (Den Haag, 25 februari 1822 – Utrecht, 3 april 1901) was Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië van 12 april 1881 tot 20 januari 1884.
Tijdens zijn bewind als Gouverneur-Generaal werd Nederlands-Indië getroffen door diverse ziekten en rampen, zoals een cholera-uitbraak op Java en een uitbarsting van de vulkaan Krakatau op Soenda. In 1883 vond de stranding van het Engelse stoomschip Nisero voor de Westkust van Atjeh plaats, waarbij de bemanning gevangen werd genomen en ontvoerd. Pas na een mislukte poging om hen met geweld te bevrijden, lukte dit na moeizame onderhandelingen.
In de Tweede Kamer werd over deze affaire een interpellatie gehouden. In 1883 verlengde hij de concessie van de Bilitonmaatschappij voor de tinwinning met 75 jaar. Op dit besluit - en op de door de minister De Brauw verleende goedkeuring hiervoor - werd in de Tweede Kamer ernstige kritiek geuit, die leidde tot het aftreden van de minister. Ook s'Jacob nam ontslag.
| Voorganger: J.W. van Lansberge |
Gouverneur-generaal van Nederlands-Indië 1881-1884 |
Opvolger: O. van Rees |
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. |
