Ingriërs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Ingriërs (ook wel Izjoriërs genoemd) (Russisch: Ижора, Izjora) zijn een inheemse bevolkingsgroep in Ingermanland (Ingrië), de historische regio rond Sint-Petersburg in Rusland. Vandaag de dag zijn er nog maar enkele honderden Ingriërs over, die voornamelijk in westelijk Ingermanland wonen, in het gebied tussen de rivieren Narva en Neva. Ze noemen zichzelf: Ingry, Inkeriot of Isurit.

De Ingriërs kwamen waarschijnlijk in de 11e eeuw naar Ingermanland vanuit het noordelijker gelegen Karelië. Ze zijn voornamelijk Russisch-orthodox en spreken een eigen taal, het Ingrisch.

Hun aantal is langzaam maar zeker achteruitgegaan, door Zweeds en Russisch assimilatiebeleid, gepaard met regelmatige deportaties van Ingriërs en grote immigraties van kolonisten vanuit Finland en Rusland naar Ingermanland, en door grote repressie tijdens het Stalin-regime. In 1848 werd het nog op 17.800 geschat, in 1926 werden 26.137 Ingriërs geteld, en in 1959 vond de volkstelling van de Sovjet-Unie nog maar 1100. De Russische volkstelling van 1989 vond 802 Ingriërs, waarvan 302 nog het Ingrisch beheersten. De volkstelling van 2002 vond nog maar 327 Ingriërs.

De vestiging van de Russische hoofdstad Sint-Petersburg in het Ingrisch gebied in 1703 had een groot effect op de Ingriërs: de stad gaf veel werkgelegenheid, hoewel de Ingrische boeren ook tot horigen (een soort slaven) gereduceerd werden, om als zodanig ingezet te worden bij de verdere uitbouw van de stad. Het betekende ook een sterke russificatie van het gebied. Zo werden de Ingrische plaatsnamen rond de stad vervangen door Russische namen.

In de 1930er jaren volgde hevige repressie door Stalin, die Ingriërs, Woten en andere etnische groepen bestempelde als "vijanden van het volk" en ze dwong om zich over de hele Sovjet-Unie te verspreiden. In 1942-1943 werden de overgebleven Ingriërs en Woten geëvacueerd naar Finland. Na de Tweede Wereldoorlog keerden ze terug naar de Sovjet-Unie maar werden over verschillende regio's verspreid. Pas na 1956 mochten ze weer terugkeren naar Ingrië, maar er waren op dat moment nog maar zo'n 1000 over.

De Ingriërs moeten niet verward worden met de Ingermanlandfinnen, de luthers-Finse bevolking van Ingrië, die soms ook "Ingriërs" genoemd worden.

Bronnen, noten en/of referenties