Ununoctium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ununoctium
Periodiek systeem
H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo
* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Algemeen
Naam Ununoctium
Symbool Uuo
Atoomnummer 118
Groep Edelgassen
Periode Periode 7
Blok P-blok
Reeks Edelgassen
Kleur kleurloos
Chemische eigenschappen
Atoommassa (u) [293] (schatting)
Elektronenconfiguratie [Rn]5f14 6d10 7s27p6
Oxidatietoestanden 0
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand Waarschijnlijk gas
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Ununoctium is de tijdelijke naam van een hypothetisch scheikundig element met symbool Uuo en periodiek nummer 118. Het kan vallen onder de edelgassen.

De naam komt van het Latijnse unus (een) en octo (acht): 2 keer unus en een keer octo maakt 118.

In 1999 beschoot een onderzoeksteam aan het Nationale Laboratorium van Lawrence Berkeley in Californië lood-208-atomen met hoge energie krypton-86-ionen om ununoctium te creëren. Na een analyse leken er drie atomen van element 118 met atoommassa 294 en een halveringstijd van minder dan een milliseconde te zijn.

\,^{86}_{36}\mathrm{Kr} + \,^{208}_{82}\mathrm{Pb} \, \to \,^{293}_{118}\mathrm{Uuo} + 1 \; ^1_0\mathrm{n} \;

In 2001 trok het team echter zijn claims in nadat andere laboratoria er niet in waren geslaagd om hun resultaten te reproduceren door dezelfde techniek toe te passen. Na een nieuwe analyse van de oorspronkelijke gegevens bleek het element 118 niet geproduceerd te zijn.

Verval van ununoctium-294

In 2006 maakten onderzoekers van het Russische Gezamenlijk Instituut voor Kernonderzoek en het Lawrence Livermore National Laboratory in Californië in Physical Review C bekend dat ze indirect element 118 hadden gedetecteerd na botsingen van californium- en calciumatomen. De vervalproducten van drie atomen, niet de atomen zelf, zijn waargenomen. Een halveringstijd van 0,89 ms werd waargenomen. Element 118 vervalt tot element 116 door alfaverval. Binnen seconden vervalt dit weer door alfaverval tot het stabielere seaborgium-271, met een halveringstijd van 1,9 min. Dit vervalt weer tot rutherfordium-267 met een halveringstijd van 1,3 uur.[1]

\,^{249}_{98}\mathrm{Cf} + \,^{48}_{20}\mathrm{Ca} \, \to \,^{294}_{118}\mathrm{Uuo} + 3 \; ^1_0\mathrm{n} \;

Isotopen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Isotopen van ununoctium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Oganessian, Yu. Ts., Utyonkov, V.K.; Lobanov, Yu.V.; Abdullin, F.Sh.; Polyakov, A.N.; Sagaidak, R.N.; Shirokovsky, I.V.; Tsyganov, Yu.S.; Voinov, Yu.S.; Gulbekian, G.G.; Bogomolov, S.L.; B. N. Gikal, A. N. Mezentsev, S. Iliev; Subbotin, V.G.; Sukhov, A.M.; Subotic, K; Zagrebaev, V.I.; Vostokin, G.K.; Itkis, M. G.; Moody, K.J; Patin, J.B.; Shaughnessy, D.A.; Stoyer, M.A.; Stoyer, N.J.; Wilk, P.A.; Kenneally, J.M.; Landrum, J.H.; Wild, J.H.; and Lougheed, R.W. (2006-10-09). Synthesis of the isotopes of elements 118 and 116 in the 249Cf and 245Cm+48Ca fusion reactions. Physical Review C 74 (4): 044602 . DOI:10.1103/PhysRevC.74.044602. Geraadpleegd op 16 oktober 2006.
Zoek dit woord op in WikiWoordenboek