Dubnium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel De afkorting dB staat voor Decibel, zie aldaar voor het artikel
Dubnium
Periodiek systeem
H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo
* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Algemeen
Naam Dubnium
Symbool Db
Atoomnummer 105
Groep Vanadiumgroep
Periode Periode 7
Blok D-blok
Reeks Overgangsmetalen
Chemische eigenschappen
Atoommassa (u) [262]
Elektronenconfiguratie [Rn] 5f14 6d3 7s2
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand Waarschijnlijk vast
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Dubnium is een scheikundig element met symbool Db en atoomnummer 105. Het is een vermoedelijk grijs of zilverkleurig overgangsmetaal.

Ontdekking[bewerken]

Dubnium is ontdekt in 1967 door onderzoekers van het Gezamenlijk Instituut voor Kernonderzoek in Doebna. Door americium-243 te beschieten met neon-22 ontstond er een element met 105 protonen.

\, ^{243}_{95}\mathrm{Am} + \, ^{22}_{10}\mathrm{Ne} \, \to\ \, ^{260}_{105}\mathrm{Db} + 5\, ^{1}_{0}\mathrm{n}

In 1970 werd de ontdekking bevestigd door een Amerikaans team onder leiding van Albert Ghiorso aan de Universiteit van Californië, Berkeley met een andere synthese door beschieting van californium-249 met stikstof-15:

\, ^{249}_{98}\mathrm{Cf} + \, ^{15}_{7}\mathrm{N} \, \to\ \, ^{260}_{105}\mathrm{Db} + 4\, ^{1}_{0}\mathrm{n}

Over de naamgeving heeft enige tijd onduidelijkheid bestaan. De Amerikaanse en West-Europese wetenschappers opperden de naam hahnium en symbool Ha (naar de Duitse wetenschapper Otto Hahn), terwijl de Russische onderzoekers het op Dubnium hielden. Als tijdelijke naam is toen voor unnilpentium (symbool Unp) gekozen en in 1997 is door het IUPAC de naam dubnium aangenomen, naar de plaats Doebna van het onderzoeksinstituut waar dubnium voor het eerst in geproduceerd (de Engelse transliteratie van Дубна is Dubna).

Toepassingen[bewerken]

Van dubnium zijn geen toepassingen bekend.

Opmerkelijke eigenschappen[bewerken]

Over de chemische en fysische eigenschappen van dubnium is nauwelijks iets bekend. Vermoedelijk vertoont het overeenkomsten met tantalium.

Verschijning[bewerken]

Op aarde komt dubnium niet in de vrije natuur voor.

Isotopen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Isotopen van dubnium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Meest stabiele isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
262Db syn 34 s α 9,210 258No
268Db syn 32 u α

Er zijn 8 dubniumisotopen bekend. De meest stabiele isotoop is 268Db met een halveringstijd van 32 uur. De overige isotopen vervallen nog sneller. De isotopen vervallen naar lawrencium.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Over de toxicologie van dubnium is niets bekend.

Externe links[bewerken]

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek