Radium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Radium (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Radium.
Radium
Periodiek systeem
H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo
* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Algemeen
Naam Radium
Symbool Ra
Atoomnummer 88
Groep Aardalkalimetalen
Periode Periode 7
Blok S-blok
Reeks Aardalkalimetalen
Kleur Zilverwit
Chemische eigenschappen
Atoommassa (u) 226,03
Elektronenconfiguratie [Rn]7s2
Oxidatietoestanden +2
Elektronegativiteit (Pauling) 0,9
1e ionisatiepotentiaal (kJ·mol−1) 509,29
2e ionisatiepotentiaal (kJ·mol−1) 979,06
Fysische eigenschappen
Dichtheid (kg·m−3) 5000
Smeltpunt (K) 973
Kookpunt (K) 1973
Aggregatietoestand Vast
Kristalstructuur Kub
Molair volume (m3·mol−1) 41,09 · 10-6
Elektrische weerstandΩ·cm) 100
Warmtegeleiding (W·m−1·K−1) 19
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Radium is een scheikundig element met symbool Ra en atoomnummer 88. Het is een wit/zilverkleurig aardalkalimetaal.

Ontdekking[bewerken]

Marie Curie

Radium is in 1898 ontdekt door Pierre en Marie Curie tijdens het onderzoeken van het mineraal uraniniet toen, na het verwijderen van uranium uit het mineraal, het residu nog steeds radioactief bleek te zijn. In 1902 is radium met behulp van elektrolyse van radiumchloride voor het eerst geïsoleerd door Curie en André-Louis Debierne.

De naam radium is afgeleid van het Latijnse radius dat als straal of straling kan worden opgevat.

Toepassingen[bewerken]

Tot halverwege de 20e eeuw werd radium veel gebruikt in lichtgevende verf voor o.a. wijzers van horloges en klokken. Sinds hier krachtiger en veiliger alternatieven voor bekend werden, werd radium steeds vaker vervangen door kobalt-60 en cesium-137. Toepassingen waarvoor radium nog steeds wordt gebruikt zijn:

De (oude) eenheid voor radioactiviteit curie is gebaseerd op 226Ra.

Opmerkelijke eigenschappen[bewerken]

Het uiterst radioactieve radium is het zwaarste bekende aardalkalimetaal dat chemisch gezien vrijwel identiek is aan barium. Hoewel het metaal van zichzelf helder wit of zilverkleurig is, verandert dat bij contact met lucht in donkergrijs tot zwart. Radium is luminescent (zwak blauwe kleur) en reageert met water onder vorming van radiumhydroxide.

Verschijning[bewerken]

Aangezien radium ontstaat uit het verval van uranium, wordt het altijd aangetroffen in uraniummijnen. De belangrijkste vindplaatsen liggen in Congo, Canada, Tsjechië, Australië en het westen van de Verenigde Staten.

Isotopen[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Isotopen van radium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Stabielste isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
226Ra syn 1600 j α 4,871 222Rn
228Ra syn 5,75 j β- 4,300 228Ac

Van radium zijn 25 radioactieve isotopen bekend, waarvan er vier op aarde in de natuur worden aangetroffen. 226Ra dat ontstaat uit het verval van uranium-238 is met een halveringstijd van 1600 jaar de stabielste isotoop.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Radium is uiterst radioactief en het vervalproduct radon is een kleur- en geurloos radioactief gas. Doordat radium chemisch gezien veel overeenkomsten vertoont en verwisseld kan worden met calcium, kan het schade aanrichten als het wordt ingebouwd in botten. Daarnaast kan radium kankerverwekkend zijn. Bij het opslaan van radium is goede ventilatie een vereiste om te voorkomen dat er verhoogde concentraties van radon ontstaan.

Externe links[bewerken]


Zoek dit woord op in WikiWoordenboek