Bohrium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bohrium
Periodiek systeem
H He
Li Be B C N O F Ne
Na Mg Al Si P S Cl Ar
K Ca Sc Ti V Cr Mn Fe Co Ni Cu Zn Ga Ge As Se Br Kr
Rb Sr Y Zr Nb Mo Tc Ru Rh Pd Ag Cd In Sn Sb Te I Xe
Cs Ba * Hf Ta W Re Os Ir Pt Au Hg Tl Pb Bi Po At Rn
Fr Ra ** Rf Db Sg Bh Hs Mt Ds Rg Cn Uut Fl Uup Lv Uus Uuo
* La Ce Pr Nd Pm Sm Eu Gd Tb Dy Ho Er Tm Yb Lu
** Ac Th Pa U Np Pu Am Cm Bk Cf Es Fm Md No Lr
Algemeen
Naam Bohrium
Symbool Bh
Atoomnummer 107
Groep Mangaangroep
Periode Periode 7
Blok D-blok
Reeks Overgangsmetalen
Chemische eigenschappen
Atoommassa (u) [264]
Elektronenconfiguratie [Rn] 5f14 6d5 7s2
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand Waarschijnlijk vast
SI-eenheden en standaardtemperatuur en -druk worden gebruikt,
tenzij anders aangegeven
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Bohrium (niet te verwarren met borium) is een scheikundig element met symbool Bh en atoomnummer 107. Het is een vermoedelijk grijs of zilverkleurig overgangsmetaal.

Ontdekking[bewerken]

Niels Bohr

Atomen van element 107 werden voor het eerst gemaakt in 1976 door een groep van Sovjet wetenschappers onder leiding van Y. Oganessian in het Gezamenlijk Instituut voor Kernonderzoek in Doebna. Het betrof de isotoop 261Bh met een geschatte halveringstijd van 1-2 ms (latere metingen wijzen uit dat de halveringstijd van deze isotoop ca. 10 ms bedraagt). De atomen werden gemaakt door een doel van bismut-209 te beschieten met kernen van chroom-54.

\, ^{209}_{83}\mathrm{Bi} + \, ^{54}_{24}\mathrm{Cr} \, \to\ \, ^{262}_{107}\mathrm{Bh} + \, ^{1}_{0}\mathrm{n}

In 1981 was een Duitse groep onder leiding van P. Armbruster and G. Münzenberg van het Gesellschaft für Schwerionenforschung in Darmstadt in staat de resultaten van het Sovjet-team te bevestigen door de langer levende isotoop 262Bh te maken.

Naam[bewerken]

De Duitsers stelden voor de naam Nielsbohrium te geven aan dit element om de Deense natuurkundige Niels Bohr te eren. De Sovjets hadden deze naam gesuggereerd voor element 105.

Er was een controverse over de naamgeving van de elementen 101 tot en met 109, daarom noemde de IUPAC het element 107 voorlopig unnilseptium (met als symbool Uns). In 1994 kwam een comité van de IUPAC met de aanbeveling element 107 Bohrium te noemen. Deze naam komt beter overeen met de standaard dat alleen de achternaam van een wetenschapper wordt gebruikt als zijn naam wordt gebruikt om hem te eren, maar veel mensen waren tegen dit voorstel omdat het zou kunnen leiden tot verwarring met het element Boor, dat ook borium (zonder h) wordt genoemd. In het Engels bestaat de verwarring niet, omdat boor daar boron heet. Ondanks deze angst werd de naam Bohrium voor element 107 in 1997 internationaal erkend.

Toepassingen[bewerken]

Er zijn geen toepassingen van bohrium bekend.

Opmerkelijke eigenschappen[bewerken]

Vanwege de uiterst korte halveringstijden van de bohriumisotopen is het nauwelijks mogelijk om onderzoek te doen naar de chemische en fysische eigenschappen.

Verschijning[bewerken]

Op aarde wordt bohrium van nature niet aangetroffen.

Isotopen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Isotopen van bohrium voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Stabielste isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
261Bh syn 11,8 ms α
264Bh syn 440 ms α 9,960 260Db
267Bh syn 22 s α
272Bh syn 9,8 s α

Het langstlevende bohrium isotoop is 264Bh met een halveringstijd van 440 ms. Andere isotopen zijn 261Bh 262Bh met halveringstijden van respectievelijk 11,8 en 102 ms.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

Over de toxicologie van bohrium is niets bekend.

Externe links[bewerken]

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek