| WK voetbal 1934 |
| 1934 FIFA World Cup |
| Toernooi-informatie |
| Gastland |
 Italië |
| Datum |
27 mei - 10 juni |
| Teams |
16 (van 4 confederaties) |
| Stadions |
8 (in 8 gaststeden) |
| Winnaar |
Italië (1e titel) |
| Toernooistatistieken |
| Wedstrijden |
17 |
| Doelpunten |
70 (4,12 per wedstrijd) |
| Toeschouwers |
395.000 (23.235 per wedstrijd) |
| Topscorer(s) |
 Oldřich Nejedlý |
| Beste speler |
Giuseppe Meazza |
|
|
Wedstrijd Nederland-Zwitserland
Italië trad in 1934 op als gastheer van het tweede officiële wereldkampioenschap voetbal, zoals twee jaar eerder, op 8 oktober 1932, was besloten. Aan het kwalificatietoernooi deden 29 landen mee, nadat Chili, Peru en Turkije zich op het laatste moment hadden teruggetrokken. Het toernooi duurde drie weken, van zondag 27 mei tot en met zondag 10 juni. De loting voor de WK-eindronde werd verricht op donderdag 3 mei 1934 in Rome.
Mussolini gebruikte het WK als een promotiestunt voor het fascisme, wat Hitler ertoe inspireerde twee jaar later bij de Olympische Spelen hetzelfde te doen. Zo bracht het Italiaanse team voor de wedstrijd de fascistengroet. Een andere controverse waren een aantal beslissingen van scheidsrechters ten gunste van Italië. Volgens sommigen waren die onterecht. Een van de scheidsrechters, de Zwitser Mercet, die de replay van de kwartfinale Italië - Spanje floot, zou door zijn optreden tijdens die wedstrijd door de Zwitserse bond voor zijn leven lang geschorst worden om internationale wedstrijden te fluiten.
Vreemd genoeg werd de Zweedse scheidsrechter Eklind, die zowel de halve finale van Italië als de finale floot, deze vernedering bespaard, ondanks dat er tijdens die twee wedstrijden duidelijke signalen waren van bevoordeling van de thuisploeg. Bepaalde bronnen suggereren, dat de Zweed voor aanvang van de halve finale Italië - Oostenrijk, persoonlijk was uitgenodigd door Mussolini, en dat hij dankzij het "goede" fluiten van die halve finale ook via il Duce de finale toebedeeld had gekregen (Eklind zou tijdens de eindronde van het WK 1938 in Frankrijk ook actief zijn als arbiter).
De IFFHS (International Federation of Football History & Statistics) zou later concluderen, dat op grond van diverse bevindingen Italië gediskwalificeerd had moeten worden voor het toernooi:
- Tijdens de kwalificatiewedstrijden (Italië moest zich ook voor zijn eigen kampioenschap kwalificeren) had Italië de eerste groepswedstrijd met 4-0 gewonnen van Griekenland. Omdat de Italiaanse bond, gesteund door het Italiaanse regime, niets zag in een vermoeiende reis naar Griekenland voor de returnwedstrijd, werd aan de Griekse bond gevraagd zich terug te trekken. Als tegenprestatie kocht Italië in Athene een gebouw dat door de noodlijdende Griekse voetbalbond als bondsgebouw gebruikt kon worden. Griekenland ging in op dit voorstel (het gebouw is nog steeds in bezit van de Griekse bond).
- Volgens het FIFA-reglement mochten buitenlandse spelers alleen in het nationale team worden opgenomen, als zij op zijn minst drie jaar lang niet gespeeld hadden in een internationale wedstrijd van een ander thuisland en als zij minstens drie jaar in hun nieuwe vaderland woonden. De Italianen trokken zich niets aan van deze regel.
- De Argentijn Monti had in 1931 nog gespeeld voor Argentinië
- De Braziliaan Guarisi woonde nog geen drie jaar in Italië
- Guaita speelde in 1933 nog voor Argentinië en zelfs nog voor een lokale Argentijnse ploeg.
- Demaría was de vierde speler, die met Argentinië in 1931 nog tegen Paraguay had gespeeld.
Dit betekent dat Italië op vier fronten gediskwalificeerd had kunnen worden. Dit gold overigens ook voor Argentinië, die Urbieto Sosa had opgesteld, die in 1931 nog drie wedstrijden voor Paraguay had gespeeld.
Een andere schending van de reglementen werd gepleegd door Brazilië: daar er alleen amateur-voetballers aan het toernooi mee mochten doen, had de Braziliaanse bond de status van negen profvoetballers tijdelijk teruggezet naar amateur.
Nederland was het enige land dat de uitzendrechten had gekocht voor dit WK.[1]
[bewerken] Deelnemende landen
¹ Replaywedstrijd
| 1934 Wereldkampioen |
ITALIЁ
Eerste titel |
| Aantal wedstrijden |
17 |
| Totaal aantal doelpunten |
70 |
| Eigen doelpunten |
0 |
| Aantal uitsluitingen (rood) |
1 |
| Doelpuntgemiddelde per wedstrijd |
4,12 |
| Toeschouwerstotaal |
395.000 |
| Toeschouwersgemiddelde |
22.235 |
[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties
Bronnen, noten en/of referenties:
.svg){kind=small}
Italië
Oldřich Nejedlý
Zie het artikel WK voetbal 1934 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties
Italië
Verenigde Staten
Spanje
Brazilië
Oostenrijk
Frankrijk.svg){kind=small}
Hongarije
Egypte
Tsjecho-Slowakije
Roemenië.svg){kind=small}
Zwitserland
Nederland
Duitsland.svg){kind=small}
België
Zweden
Argentinië
