LGBT

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Seksuele diversiteit
Lijn

Algemeen
Seksualiteit - Gender Holebi - LGBT
Parafilie

Sekse
Man - Intersekse - Vrouw
Transseksualiteit

Rolmodellen
Androgynie
Cisgender
Queer
Transgenderisme
Travestie

Voorkeur naar geslacht
Aseksualiteit
Biseksualiteit
Heteroseksualiteit
Homoseksualiteit
Panseksualiteit
Polyamorie
Polyseksualiteit

Voorkeur naar leeftijd
Efebofilie
Gerontofilie
Pederastie
Pedofilie

Voorkeur naar object
BDSM
Fetisjisme
Infantilisme

LGBT is een Engelse afkorting die staat voor Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender. Lesbian betekent lesbische vrouw (homoseksuele vrouw), gay betekent homoseksuele man of vrouw, bisexual betekent biseksueel persoon en transgender betekent transgender-persoon. Het is internationaal dé afkorting geworden van de beweging van LGBT-personen.

In Nederland en België wordt ook de vertaling LHBT en LHBT-er (Lesbisch, Homo-, Bi-, en Transgender) wel gebruikt. Daarnaast is vooral in Vlaanderen de afkorting holebi gebruikelijk.

Ontwikkeling[bewerken]

Halverweg de jaren negentig van de vorige eeuw verenigde de brede homobeweging zich eerst met de beweging van biseksuelen en geleidelijk aan werd het rijtje LGBT naar believen uitgebreid met onder andere de volgende varianten:

  • LGBTQ met de Q voor Queer of Questioning. Dat laatste betreft (vaak jonge) mensen die zich (nog) niet op een seksuele voorkeur hebben vastgelegd of nog zoekend zijn.
  • LGBTQI of LGBTI met de I voor intersekse.[1]
  • LGBTQIA met de A voor aseksualiteit.

Symbolen[bewerken]

Als symbool voor de LGBT-gemeenschap wordt tegenwoordig vrijwel algemeen de regenboogvlag gebruikt. Deze in 1978 in de Verenigde Staten ontworpen vlag staat doorgaans symbool voor zowel homoseksuele mannen en vrouwen (lesbiennes), biseksuelen als transgenders. Voor de niet-homoseksuele groepen zijn sinds de jaren negentig echter ook eigen vlaggen ontworpen, maar deze worden nog niet heel vaak gebruikt:

Strijd[bewerken]

Uranisme1912
Foto van een button om de geaardheid te tonen

Om tot gelijke rechten voor LHBT-ers te komen is in Nederland vanaf begin 1900 op velerlei manieren actie gevoerd. Door middel van voorlichting, literatuur, belangenorganisaties, zichtbaarheid, roze zaterdag, Amsterdam Gay Pride, politieke lobby's, televisie-optredens en herkenningstekens hebben lhbt-ers van zich laten horen. Het N.W.H.K. en de Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC, ooit gestart als de Shakespeare-club, hebben een toonaangevende rol gespeeld in deze sociale kentering. Maar ook schrijvers als Gerard Reve en Anna Blaman, radicale feministen en televisiepersoonlijkheden als Albert Mol en Jos Brink hebben grote invloed gehad op de bekendheid met en acceptatie van homoseksualiteit. IHLIA LGBT Heritage bewaart en beheert de sociale geschiedenis van deze nog altijd voortgaande en inmiddels wereldwijde strijd in hun archieven.

LGBT-rechten[bewerken]

De bovengenoemde samenwerking heeft tot successen geleid. Zo is in de Europese Unie consensus ontstaan over de aanvaardbaarheid van de stelling dat LGBT-rechten gewone mensenrechten zijn en gegarandeerd moeten worden.[2] Daaruit volgt gaandeweg in de lidstaten een scala aan wetgeving op LGBT-gebied, zoals:

Diverse religieuze stromingen, zoals conservatieve protestanten, de Rooms-katholieke Kerk, hindoes, moslims en orthodoxe joden wijzen alle dan wel sommige van deze rechten af. Die afwijzing is in zulke gemeenschappen niet uniform.

Organisaties[bewerken]

Internationaal verenigt men zich in de ILGA en de IGLHRC. De ILGA is de International Lesbian and Gay Association, waarin sinds 2002 ook de transgenderbeweging participeert. De IGLHRC (International Gay and Lesbian Human Rights Commission), komt sinds de jaren tachtig ook op tegen mensenrechtenschendingen van transgenders. Daarnaast hebben ook sommige Amnesty International-afdelingen de schending van mensenrechten van de LGBT'ers ter hand genomen.

Externe link[bewerken]