De Reddertjes in Kangoeroeland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf The Rescuers Down Under)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De Reddertjes in Kangoeroeland
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Hendel Butoy
Mike Gabriel
Producent Thomas Schumacher
Scenario Brenda Chapman
Jim Cox
Hoofdrollen Bob Newhart
Eva Gabor
John Candy
Tristan Rogers
Adam Ryen
Muziek Bruce Broughton
Montage Mark A. Hester
Michael Kelly
Distributie Buena Vista
Première Vlag van Verenigde Staten 16 november 1990
Vlag van Nederland 6 december 1991
Genre Tekenfilm
Speelduur 77 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 37.000.000
Opbrengst $ 28.000.000
Gewonnen prijzen 5
Voorloper De Reddertjes (1977)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

De Reddertjes in Kangoeroeland (originele titel: The Rescuers Down Under) is een Amerikaanse tekenfilm uit 1990 van Walt Disney Feature Animation. Het is de 29ste lange animatiefilm van Disney.

De film is qua verhaal een vervolg op De Reddertjes uit 1977, daarmee was het de eerste lange animatiefilm van Disney waarvan de verhaallijn aansloot op die van een eerdere film. Eerder was De Drie Caballeros (1944) al wel uitgekomen als een vervolg op Saludos Amigos (1942), maar deze twee eerdere films bestonden elk uit losse fragmenten zonder dat er sprake was van één verhaallijn. Tevens is De Reddertjes in Kangoeroeland samen met Fantasia 2000 de enige vervolgfilm die deel uitmaakt van de Disney-canon, daar de film geproduceerd is door Walt Disney Feature Animation.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

In de outback van Australië redt Cody op een dag een kolossale steenarend genaamd Marahute uit een stropersval. De twee worden goede vrienden. Kort na hun ontmoeting valt Cody in een valkuil van de stroper Percival C. McLeach, die ook de eerdere val uitzette. Wanneer McLeach beseft dat Cody meer weet over Marahute, ontvoert hij de jongen.

Een muis die toevallig getuige is van dit alles stuurt een noodoproep naar de Hulp- en Redvereniging (Rescue Aid Society) in New York. Deze besluit hun twee topagenten, Bernard en Bianca, op de zaak te zetten. De nieuwe opdracht verstoort Bernards plannen om Bianca ten huwelijk te vragen. De twee willen met hun oude vriend, de albatros Orville, naar Australië vliegen, maar Orville is niet beschikbaar. In plaats daarvan brengt Orvilles broer Wilbur hen naar Australië.

In Australië ontmoeten de twee de Australische springmuis Jake, die besluit hen verder te helpen. Hij ontwikkelt zich al snel als concurrent van Bernard voor de aandacht van Bianca. Wilbur, die bij de landing in Australië zijn rug heeft bezeerd, wordt opgenomen in een ziekenhuis. Hij weigert echter de operatie te ondergaan en probeert het ziekenhuis te ontvluchten, wat niet echt lukt, maar hij wordt terloops wel genezen aan zijn rug. Wilbur grijpt hierop meteen zijn kans om het ziekenhuis alsnog te verlaten en gaat op zoek naar Bernard en Bianca.

De drie muizen begeven zich naar de schuilplaats van McLeach, geholpen door verschillende andere dieren die door Jake worden getemd. In zijn schuilplaats probeert McLeach op elke mogelijke manier Cody de locatie van Marahute te laten onthullen, maar zonder succes. Cody onderneemt een aantal ontsnappingspogingen met hulp van de dieren die McLeach gevangen heeft, maar elke poging wordt verhinderd door McLeach’ varaan Joanna.

McLeach komt uiteindelijk met het idee om Cody te laten geloven dat Marahute is neergeschoten door een andere stroper, wetende dat Cody dan direct naar Marahutes nest zal gaan om te kijken of haar eieren nog in orde zijn. De drie muizen zijn getuige van dit alles en reizen met McLeach mee. McLeach’ plan werkt perfect: Cody leidt hem rechtstreeks naar Marahutes nest. Daar slaagt McLeach erin om Marahute te vangen. Cody onderneemt een reddingspoging, maar wordt samen met Jake en Bianca ook gevangengenomen. Alleen Bernard blijft achter. McLeach wil Joanna de eieren laten verslinden, om te zorgen dat Marahute zeldzaam blijf. Bernard kan dit plan verhinderen door de eieren snel te verwisselen voor stenen.

Wilbur arriveert bij het nest en Bernard overtuigt hem om op de eieren te letten zodat hij de achtervolging op McLeach kan inzetten. Met de techniek die Jake hem geleerd heeft, temt hij een wild zwijn en achtervolgt McLeach. Die blijkt ondertussen naar de rivier Crocodile Falls te zijn gereden, met het plan zich van Cody te ontdoen door hem aan de krokodillen in de rivier te voeren. Hij heeft Cody reeds vastgebonden aan de hijskraan van zijn voertuig en boven het water gehangen wanneer Bernard arriveert en het voertuig onklaar maakt door de sleutels te stelen. Bernard gooit Jake en Bianca de sleutels toe zodat ze zich kunnen bevrijden. McLeach probeert het touw waar Cody aan hangt door te schieten. Bernard trekt de aandacht van Joanna en lokt haar naar McLeach, waardoor ze tegen hem opbotst en samen met hem in het water valt. McLeach slaagt erin de krokodillen van zich af te slaan, maar valt vervolgens ten prooi aan de waterval.

Cody valt in het water wanneer het touw breekt. Bernard duikt het water in en slaagt erin Cody lang genoeg van de waterval weg te houden tot Jake en Bianca Marahute hebben bevrijd, en zij hen uit het water kan vissen. Bernard kan nu eindelijk Bianca zijn aanzoek doen, en ze accepteert.

Stemverdeling[bewerken]

Personage Vlag van Verenigde Staten Stemacteur Vlag van Nederland Stemacteur
Bernard Bob Newhart Jules Royaards
Bianca Eva Gabor Corry van der Linden
Wilbur John Candy Frits Lambrechts
Jake Tristan Rogers Coen van Vrijberghe de Coningh
Cody Adam Ryen Maarten Veerman
Percival C. McLeach George C. Scott Jan Anne Drenth
Frank Wayne Robson Reinder van der Naalt
Krebbs Douglas Seale Hein Boele
Joanna Frank Welker Frank Welker
Docter Bernard Fox Jérôme Reehuis
Red Peter Firth Arnold Gelderman

Achtergrond[bewerken]

Productie[bewerken]

Dit was de eerste Disneyfilm waarbij gebruik werd gemaakt van de destijds nieuwe techniek Computer Animation Production System (CAPS). Hiermee werd het mogelijk om tekeningen digitaal in te kleuren, zodat met de hand ingekleurde celanimatie overbodig werd. De tekeningen van de personages en achtergronden werden ingescand op een computer, alwaar digitale tekenaars de tekeningen verder bewerkten tot een geheel.

De film maakt tevens gebruik van computeranimatie voor onder andere McLeach’ voertuig.

Aan de film werkte een team van 415 tekenaars en technici mee. Vijf leden van dit team reisden vooraf naar Australië om foto’s en schetsen van het landschap te maken.[1]

Aanvankelijk was men van plan om het personage Orville in deze film te laten terugkeren. De stemacteur die in de eerste Reddertjes-film de stem van Orville had gedaan, Jim Jordan, overleed echter voordat met de opnames van De Reddertjes in Kangoeroeland was begonnen. Daarop werd besloten om Orville te vervangen door Wilbur.[2]

Filmmuziek[bewerken]

Na Taran en de Toverketel is dit de tweede Disneyfilm waar geen gezongen nummers in voorkomen. Het muziekalbum bestaat dan ook geheel uit achtergrondmuziek:

  1. Main Title
  2. Answering Faloo's Call
  3. Cody's Flight
  4. Message Montage
  5. At the Restaurant
  6. Wilbur Takes Off
  7. McLeach Threatens Cody
  8. The Landing
  9. Bernard Almost Proposes
  10. Escape Attempt
  11. Frank's Out!
  12. Cody Finds the Eggs
  13. Bernard the Hero
  14. End Credits

Uitgave en ontvangst[bewerken]

Bij de originele uitgave in 1990 werd de film samen vertoond met het Mickey Mouse-filmpje The Prince and the Pauper. De film is na 1990 niet opnieuw in de bioscopen uitgebracht.

Reacties van critici waren over het algemeen positief. Op Rotten Tomatoes scoort de film 77% aan positieve beoordelingen. De opbrengst van de film viel voor Disney echter tegen. De film haalde in totaal 27 miljoen dollar op, waarmee het een van de slechtst verkochte Disneyfilms van de jaren 80 en 90 was. Volgens critici heeft dit er mede voor gezorgd dat Disney latere vervolgfilms vrijwel allemaal heeft laten maken door een andere productietak en uitgebracht als direct-naar-video.

Trivia[bewerken]

  • Adam Ryen, de jongen die in de Engelstalige versie de stem van Cody deed, sprak ook de stem van dit personage in voor de Noorse versie van de film.
  • Er stond aanvankelijk nog een derde Reddertjes-film op de planning, maar de plannen hiervoor werden geschrapt na de dood van Eva Gabor in juli 1995.
  • De albatros Wilbur is net als zijn broer uit de vorige film, Orville, vernoemd naar de Gebroeders Wright.

Prijzen en nominaties[bewerken]

De Reddertjes in Kangoeroeland won in totaal 5 prijzen:

1990
1991
1992

Externe link[bewerken]