De kleine zeemeermin (1989)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De kleine zeemeermin
The Little Mermaid
De kleine zeemeermin
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Ron Clements
John Musker
Producent John Musker
Howard Ashman
Scenario John Musker
Ron Clements
Hans Christian Andersen
Howard Ashman
Gerrit Graham
Sam Graham
Chris Hubbell
Hoofdrollen Jodi Benson
Christopher Daniel Barnes
Pat Carroll
Samuel E. Wright
Jason Marin
Kenneth Mars
Buddy Hackett
Ben Wright
Paddi Edwards
Rene Auberjonois
Muziek Alan Menken
Distributie Buena Vista Pictures
Première Vlag van de Verenigde Staten 14 november 1989
Vlag van Nederland 21 december 1990
Genre Kinderfilm / sprookje
Speelduur 83 minuten
Taal Engels
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget US$ 40 miljoen
Opbrengst US$ 211 miljoen[1]
Vervolg De kleine zeemeermin II: terug in de zee (2000)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

De kleine zeemeermin (originele titel The Little Mermaid) is een Amerikaanse animatiefilm uit 1989 geproduceerd door Walt Disney Feature Animation. Het is de 28e lange animatiefilm van Disney. De film verscheen in 1990 in de Nederlandse bioscopen.

De film is in hoofdlijnen gebaseerd op het gelijknamige sprookje uit 1836 van de Deense schrijver Hans Christian Andersen.

Verhaal[bewerken | brontekst bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De mooie jonge zeemeermin Ariël is een van de dochters van koning Triton, wiens verborgen rijk diep onder de zeespiegel ligt. Ariël heeft een obsessie voor de mensenwereld en alle spullen van de mensen, iets wat haar vader absoluut niet kan waarderen omdat hij de mensen hartgrondig haat. Hij wijst daarom zijn hofmuzikant, de krab Sebastiaan, aan om op haar te letten.

Op een avond zien Ariël en de vis Botje aan boord van een schip de jonge en nog ongehuwde prins Erik. Iedereen om Erik heen is ontevreden over het feit dat hij nog steeds niet aan trouwen en een gezin stichten denkt. Ariël wordt op slag verliefd op hem. Wanneer het schip in een storm belandt en vergaat, redt ze Erik uit de golven en brengt hem veilig aan land. Ze zingt voor hem op het moment dat hij bijkomt. Hoewel Erik net te laat zijn ogen opendoet om haar nog goed te zien, heeft hij haar wel gehoord. Erik wil naderhand uiteraard weten wie hem gered heeft, maar hij kent nu enkel en alleen haar hemelse stem.

Wanneer Triton ontdekt dat Ariël verliefd is geworden op een mens, vernietigt hij uit woede al haar verzamelde spullen, inclusief een standbeeld van prins Erik. Verdrietig en kwaad besluit Ariël, overgehaald door de twee alen Gruwel en Griezel, om de uit het rijk van Triton verbannen zeeheks Ursula om raad te vragen. Ursula belooft Ariël tijdelijk in een mens te veranderen zodat ze Erik kan opzoeken. Hieraan zijn wel twee voorwaarden verbonden: Ariël moet haar stem afstaan én ze moet Erik binnen drie dagen een liefdeskus geven. Zo niet, dan wordt ze weer een zeemeermin en zal ze volledig in Ursula's macht zijn. Ariël gaat na enig aarzelen akkoord. Ursula sluit Ariëls stem op in een schelp en vervangt in ruil daarvoor Ariëls vissestaart door mensenbenen.

Aan land heeft Ariël al snel een ontmoeting met Erik. Hoewel Erik wel gecharmeerd is van Ariël, herkent hij haar niet als het meisje dat hem gered heeft; hij heeft haar gezicht destijds maar heel vaag gezien. Omdat Ariël nu geen stem heeft, denkt Erik echter dat ze onmogelijk dezelfde kan zijn. Samen met Botje, Sebastiaan en de zeemeeuw Jutter probeert Ariël Erik toch verliefd op haar te laten worden. Ze is succesvoller dan Ursula had gedacht en dreigt inderdaad binnen drie dagen in haar opdracht te slagen. Ursula die alles op afstand volgt verandert zichzelf in een mooie jonge vrouw, noemt zichzelf voor een tijdje Vanessa en gebruikt Ariëls stem. Hiermee betovert ze Erik zodat hij denkt dat zij de vrouw is die hem heeft gered. En naderhand maakt Erik meteen huwelijksplannen.

De ceremonie vindt plaats aan boord van een schip. Jutter en de zeedieren verhinderen echter de plechtigheid, terwijl Ariël zich naar het schip haast. In de chaos breekt Ursula’s magische schelp en Ariëls stem keert terug naar zijn ware eigenaar, die inmiddels ook aan boord is. Eriks 'hypnose' is hierbij ook uitgewerkt en hij beseft wie Ariël is. Hij wil haar kussen, maar net op dat moment gaat de zon onder en is de derde dag voorbij. Ariël verandert weer in een zeemeermin en Ursula neemt haar mee. Dan wordt haar echte plan pas duidelijk: ze wil door Ariël te gijzelen koning Triton van de troon stoten en zelf aan de macht komen.

Ursula confronteert Triton en biedt hem aan om zijn leven op te offeren voor dat van Ariël. Hij stemt toe, waardoor hij zelf in een poliep verandert, net als alle andere gevangenen van Ursula. Ursula heeft nu zelf de macht over alle zeeën. Ze verandert zichzelf in een reus en veroorzaakt een draaikolk die enkele scheepswrakken naar de oppervlakte brengt. Terwijl Ursula Ariël probeert te vermoorden met de drietand, klimt Erik aan boord van een van deze wrakken. Hij koerst recht op Ursula af en doodt haar door haar aan de scherpe punt voor aan het schip te spietsen.

Nu Ursula gedood is, worden al haar gevangenen weer normaal. Triton besluit alsnog te zwichten voor de hartenwens van zijn dochter; hij geeft Ariël opnieuw benen, en nu voor altijd, zodat Ariël, nu als echte mens, met Erik kan trouwen. Triton besluit nu maar vriendschap te sluiten met de mensen.

Rolverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Ariël, Botje (Flounder) en Sebastiaan

Engelse stemverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Acteur Personage
Benson, Jodi Jodi Benson Prinses Ariël/Vanessa
Barnes, Christopher Daniel Christopher Daniel Barnes Prins Eric
Carroll, Pat Pat Carroll Ursula
Wright, Samuel E. Samuel E. Wright Sebastiaan (Sebastian)
Marvin , Jason Jason Marvin Botje (Flounder)
Mars, Kenneth Kenneth Mars Koning Triton
Hackett, Buddy Buddy Hackett Jutter (Scuttle)
Wright, Ben Ben Wright Grimsby
Edwards, Paddi Paddi Edwards Gruwel en Griezel (Flotsam & Jetsam)
McClurg, Edie Edie McClurg Carlotta de huishoudster
Robertson, Kimmy Kimmy Robertson Ariël zusters
Vasicek, Caroline Caroline Vasicek
Ryan, Will Will Ryan Harold het zeepaardje
Welker, Frank Frank Welker Max, Eric's hond
Auberjonois, René René Auberjonois Chef Louis

Nederlandse stemverdeling[bewerken | brontekst bewerken]

Acteur Personage
Vlasblom, Laura Laura Vlasblom Prinses Ariël/Vanessa
Gelderman, Diederik Diederik Gelderman Prins Erik
Frijda, Nelly Nelly Frijda Ursula
Broos, Huib Huib Broos Koning Triton
Gumbs, Freddy Freddy Gumbs Sebastiaan
Stoelinga, Egbert Egbert Stoelinga Botje
sr., John Kraaijkamp John Kraaijkamp sr. Jutter
Lagarde, Alfred Alfred Lagarde Gruwel en Griezel
Gelderman, Arnold Arnold Gelderman Chef Louis & Harold Het Zeepaardje
Lutz, Ton Ton Lutz Grimbert
Libosan, Trudy Trudy Libosan Carlotta De Huishoudster

Piraten: Pim Roos, Edward Reekers, Sjef Poort en Ruurd Boes.

Ariels zussen: Marloes van den Heuvel, Jody Pijper, Dian Senders en Bernadette Kraakman.

Zeewezens: Pim Roos, Edward Reekers, Sjef Poort, Ruurd Boes, Marloes van den Heuvel, Jody Pijper, Dian Senders en Bernadette Kraakman.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

Productie[bewerken | brontekst bewerken]

De Kleine Zeemeermin was de eerste Disney-animatiefilm sinds dertig jaar die was gebaseerd op een reeds bestaand sprookje. De laatste van dit soort was Doornroosje uit 1959.

Disney had eind jaren 30 reeds plannen om De Kleine Zeemeermin te ontwikkelen. Plannen voor de film bestonden al sinds het uitkomen van Sneeuwwitje en de zeven dwergen, maar werden door verschillende omstandigheden steeds uitgesteld.

De film bestaat voor meer dan 80% uit speciale effecten. Dit was de laatste animatiefilm van Disney die in 1000 kleuren met de hand werd gekleurd. Er komen meer dan 1100 achtergronden aan te pas. Het duurde bijna een jaar om de twee minuten durende stormscène te maken.

Meer dan 400 technici en tekenaars werkten 3 jaar aan de film. Sherri Stoner werd gebruikt als model voor Ariël. Animators baseerden hun werk ook op een foto van Alyssa Milano.

Het script van de film wijkt op een aantal punten aanzienlijk af van het oorspronkelijke verhaal van Andersen, met name het einde. In het sprookje verandert de zeemeermin bijvoorbeeld van verdriet in schuim nadat haar prins met een ander is getrouwd. Plots van de oorspronkelijke verhalen werden voor Disney-verfilmingen vaak aangepast om de films geschikt te maken voor een jong publiek.

Filmmuziek[bewerken | brontekst bewerken]

De kleine zeemeermin werd gezien als "de film die Broadway in de animatiefilms bracht".[2] Alan Menken schreef de muziek voor de film, en werkte samen met Howard Ashman aan veel van de gezongen nummers.

Nederlandse Soundtrack

  1. "Vadems benee" - Koor
  2. "Generiek" - Instrumentaal en koor
  3. "Fanfare" - Instrumentaal
  4. "Dochters van Triton" - Koor
  5. "Dat is mijn wens" - Laura Vlasblom
  6. "Diep in de zee" - Freddy Gumbs en koor
  7. "Dat is mijn wens (Reprise) - Laura Vlasblom
  8. "Al die Kommer en Kwel" - Nelly Frijda
  9. "Les poissons" - Arnold Gelderman
  10. "Kus haar dan" - Freddy Gumbs en koor
  11. "Vuurwerk" - Instrumentaal
  12. "Het sprongetje" - Instrumentaal
  13. "De storm" - Instrumentaal
  14. "De vernietiging van de grot" - Instrumentaal
  15. "Gruwel en Griezel" - Instrumentaal
  16. "Het koninkrijk rond" - Instrumentaal
  17. "Slapengaan" - Instrumentaal
  18. "De huwelijksaankondiging" - Instrumentaal
  19. "Eric schiet te hulp" - Instrumentaal
  20. "Een goed einde" - Instrumentaal en koor

Televisieoptredens[bewerken | brontekst bewerken]

Ontvangst[bewerken | brontekst bewerken]

Na het succes van het gedeeltelijk geanimeerde Who Framed Roger Rabbit een jaar eerder, was dit de eerste complete animatiefilm sinds jaren die weer succesvol was voor de Disney Studio's. De kleine zeemeermin wordt dan ook vaak gezien als de eerste in de reeks die de animatiefilms van Disney weer nieuw leven inblies, na een aantal geflopte films uit de jaren 80. Met deze film begon een tijdperk dat onder fans en critici nu bekendstaat als de "Disney-renaissance".

Vervolgen[bewerken | brontekst bewerken]

De Kleine Zeemeermin was zo succesvol dat de film allerlei vervolgen kreeg. Zo werd er een tv-serie uitgezonden, kreeg de film twee vervolgen in de vorm van direct-naar-videofilms: 'De kleine zeemeermin II: terug in de zee' en De kleine zeemeermin: Ariel, hoe het begon. Ook werden er meerder musicalversies van de film gemaakt, zowel op Broadway als in Nederland. Verder is het personage Ariel als onderdeel van de Disney Princess Franchise, een van de meest succesvolle Disneypersonages ooit geworden.

Speciaal voor de Nederlandse markt verscheen ook het tijdschrift De Kleine Zeemeermin. Er werden overigens maar 5 nummers uitgebracht tussen 1994-95. In die tijdschriften stonden onder anderen stripverhalen met Ariël en spelletjes.

Verder verscheen het personage Ariël in de tv-series The House of Mouse, en Sofia The First (Sofia Het Prinsesje).

De Kleine Zeemeermin (televisieserie, 1992-1994)[bewerken | brontekst bewerken]

De kleine zeemeermin kreeg een eigen televisieserie, uitgezonden van 1991 tot 1994 in de Verenigde Staten. De serie kwam pas in 1998 op de Nederlandse tv. Voorheen waren er al videobanden van de eerste paar afleveringen uitgebracht in Nederland.

De serie speelt zich af voor de originele eerste film. Hoeveel jaar er tussen de serie en de film zit is niet bekend. In iedere aflevering beleven Ariel, Botje en Sebastiaan avonturen diep in de zee.

De kleine zeemeermin II: terug in de zee (film, 2000)[bewerken | brontekst bewerken]

De film gaat onder andere over het dochtertje van Ariël, Melody die net als Ariël vroeger verlangt naar een wereld waar ze geen deel van uitmaakt, in dit geval de zee. Ariël moet er alles aan doen om te zorgen dat Melody niet in de kwade handen van Zeeheks Morgana valt, die de zus is van de in de eerste film overleden Ursula.

Het tweede deel werd voor het eerst op videoband en dvd uitgebracht in 2000. In 2008 werd de film opnieuw uitgebracht in Special Edition dvd en in een verzamelbox met de originele film en de toen net uitgebrachte derde film. In 2013 verscheen de film voor het eerst op Blu-ray.

De kleine zeemeermin: Ariel, hoe het begon (film, 2008)[bewerken | brontekst bewerken]

Het verhaal begint een jaar voor de eerste originele film De kleine zeemeermin. De film vertelt het verhaal van Ariëls moeder die veel van muziek houdt. Het onderwater koninkrijk Atlantica leeft in vrede en harmonie samen, tot op de dag dat Koningin Athena omkomt bij een ongeluk met een piratenschip. Koning Triton besluit om alle muziek te verbannen uit Atlantica. Ariël moet samen met haar 6 zussen proberen muziek, liefde, en harmonie terug te brengen in het koninkrijk Atlantica.

Officieel aangekondigd op de Special Edition-dvd van de eerste film in 2006 onder de eenvoudige titel The Little Mermaid III, duurde het maar liefst twee jaar voordat de film uitgebracht zou worden. De film kreeg als ondertitel Ariel's Beginning. (Ariel, Hoe Het Begon). De film werd voor het eerst uitgebracht op dvd in september 2008. In 2013 werd de film opnieuw uitgebracht gebundeld met het tweede deel en voor het eerst op Blu-ray.

Musical[bewerken | brontekst bewerken]

Broadway (2008)[bewerken | brontekst bewerken]

Rond 2004 gingen er geruchten rond dat Disney bezig zou zijn om The Little Mermaid op Broadway te krijgen. In 2006 lekte er op internet een demo-album uit van een workshop versie van de musical The Little Mermaid. Het album bestond uit de liedjes uit de tekenfilm samen met nieuwe nummers allemaal begeleid op een piano.

Eind 2007 verscheen de musicalversie van The Little Mermaid klaar voor Broadway. De musical zou aanvankelijk in het najaar van 2007 op Broadway verschijnen maar door stakingen werd de premiere verschoven naar januari 2008. In februari van dat jaar verscheen het castalbum van de musical. Deze musical speelde van januari 2008 tot in de zomer van 2009.

Nederland (2012)[bewerken | brontekst bewerken]

Erwin van Lambaart, de toenmalig directeur van Joop van den ende theaterproducties (Stage Entertainment Nederland), liet in een interview in 2011 weten dat het bedrijf de rechten van de musical The Little Mermaid had aangekocht en dat zij de vrijheid van Disney hadden gekregen om de musical opnieuw te ontwikkelen.

De Nederlandse versie van The Little Mermaid begon met try-outs in mei 2012 met andere decors en aanpassingen aan het script en de liedjes.. De musical ging in juni 2012 in première in het Nieuwe Luxor Theater Rotterdam. De recensies waren lovend vooral vanwege de vormgeving en de muziek. In augustus 2012 verscheen het Nederlandse Castalbum. Op 1 september 2012 kwam het album op nummer zeven binnen in de Nederlandse Album Top 100. De week daarna steeg het album door naar de derde positie, de hoogste positie voor het album. Vanaf 5 september 2012 speelde de musical vast in het Beatrix Theater in Utrecht.

The Little Mermaid zou aanvankelijk stoppen op 6 januari 2013, maar door een toenemende kaartverkoop speelde de musical door tot 7 juli 2013.

Live-action remake[bewerken | brontekst bewerken]

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

In mei 2016 kondigde Disney aan te werken aan een live-action remake van 'The Little Mermaid'. Alan Manken zou terugkeren als componist en nieuwe nummers schrijven. Lin-Manuel Miranda zou de teksten schrijven voor de nieuwe liedjes. Op 6 december 2017 werd er gemeld dat Rob Marshall zal de film regisseren en dat Jane Goldman als scenarioschrijver zal dienen

Op 5 december 2018 onthulde Marshall dat hij, samen met John DeLuca en Marc Platt, was ingehuurd om de film te ontwikkelen. Hij zei dat "John en hijzelf waren begonnen met verkennen en uit te zoeken hoe de film gemaakt moet worden omdat hij vond dat "het een heel ingewikkelde film is om van animatie naar live-action te vertalen. Live-action is een hele andere wereld, dus je moet heel nauwkeurig zijn met hoe dat wordt gedaan, maar we beginnen dus met de verkenningsfase", Aldus Marshall. Later in december werd Marshall officieel aangenomen als regisseur voor de film. Tijdens een interview in december 2018, onthulde hij dat de film zich in een zeer vroege ontwikkelingsfase bevindt, waarbij hij stelt dat de studio manieren probeert te vinden om het verhaal van de originele film in live-action te vertalen. Op 3 juli 2019 werd onthuld dat David Magee, die eerder het scenario schreef voor Marshall's Mary Poppins Returns, het script voor The Little Mermaid samen met Jane Goldman had geschreven. Op 10 februari 2020 maakte Lin-Manuel Miranda bekend dat de repetities voor de film al waren begonnen.

Casting[bewerken | brontekst bewerken]

In juni 2019 werd bekend dat Melissa McCarthy in gesprek was om Ursula te spelen. De volgende maand voegden Jacob Tremblay (als de stem van Botje), Awkwafina (als de stem van Jutter), Halle Bailey (als Ariel) en Javier Bardem (als King Triton) zich bij de cast. Harry Styles was gevraagd voor de rol van Prince Eric. In augustus 2019 werd echter onthuld dat Styles de rol heeft afgewezen. in november van hetzelfde jaar onthulde hij in een interview met Capital FM dat er "een paar dingen" waren die ze niet konden oplossen.

Rond de casting van Halle Bailey was commotie ontstaan vanwege de huidskleur van de actrice. Veel mensen vonden dat Ariel gespeeld moest worden door een actrice met een lichte huidskleur. Regisseur Rob Marshall zei in een statement dat Halle Bailey "die zeldzame combinatie van geest, hart, jeugd, onschuld en substantie bezit - plus een glorieuze zangstem - alle intrinsieke kwaliteiten die nodig zijn om deze iconische rol te spelen". Bailey zei dat ze "frisheid" aan het personage wilde brengen. Ze zei ook dat "het verbazingwekkend is dat de regisseurs zo vooruitstrevend zijn geweest in het steunen om haar ware zelf te laten zien... dat was een heel leuke groei-ervaring". Mede-ster Daveed Diggs zei dat de remake "wat meer kracht" zal geven aan Ariel dan de originele film.

In oktober voegde Daveed Diggs zich bij de cast als de stem van Sebastian de krab. In november 2019 was Jonah Hauer-King gecast als prins Eric.

Op 18 februari 2020 bevestigde McCarthy haar casting als Ursula tijdens een interview op The Ellen DeGeneres Show.

In december 2020 kondigde Disney officieel de zeven hoofdrolspelers aan en debuteerde ook het officiële logo van de film.

Op 5 januari 2021 werd aangekondigd dat Noma Dumezweni in een "onbekende" rol was gecast.

Filmen[bewerken | brontekst bewerken]

De opnames zouden oorspronkelijk eind maart of begin april 2020 in Londen van start gaan, maar dit werd uitgesteld vanwege de COVID-19-pandemie. Setfoto's van de Pinewood Studios Londen in Engeland lekten een paar weken nadat de productie was stopgezet, het toonde luchtfoto's van het schip van prins Eric en binnenfoto's van wat zijn kasteel. Het filmen was gepland om opnieuw te beginnen in augustus 2020. Het werd echter opnieuw uitgesteld tot november/begin december 2020 om tegemoet te komen aan het productieschema van Melissa McCarthy.

In december 2020 verklaarde McCarthy dat ze hopelijk in januari 2021 zou beginnen met het filmen van de film. Diezelfde maand besprak Daveed Diggs de grote hoeveelheid werk die hij moest doen als het ging om het voorbereiden en opnemen van dialogen voor de rol van Sebastian.

De scènes van Melissa McCarthy begonnen uiteindelijk te filmen in april 2021. Op 6 april 2021 werd aangekondigd dat er in de zomer in Sardinië, Italië, in totaal "ongeveer drie maanden" zou worden gefilmd. In juni 2021 werd de productie tijdelijk stopgezet vanwege meerdere crewleden van de film die COVID-19 opgelopen hadden. Ongeveer een week later werd het filmen hervat.

De film wordt naar alle waarschijnlijkheid uitgebracht in het najaar van 2022.

Overig[bewerken | brontekst bewerken]

  • De mythologische koning Triton is in dit verhaal geen mythische maar een echt bestaande persoon. Als Triton in de openingsscène arriveert, zijn Mickey Mouse, Goofy, en Donald Duck heel even te zien als meerminnen tussen het publiek.
  • Ariël heeft nog 6 zussen: Aquata, Andrina, Arista, Attina, Adella en Allana.
  • De kleur van de vissenstaart van Ariël moest nog ontwikkeld worden, daarom gaven ze die kleur de naam Ariël.
  • De Kleine Zeemeermin verscheen ruim een jaar na de Amerikaanse première in november 1989, in de Nederlandse bioscopen in 1990.
  • De film verscheen op video in 1991.
  • De film werd nogmaals uitgebracht op video in 1998, 7 jaar later en voor de eerste keer digitaal gerestaureerd op dvd in 1999.
  • Disney heeft de film in oktober 2006 (7 jaar na de dvd release) heruitgegeven als 2 disc special edition DVD.
  • Een musicalversie van The Little Mermaid verscheen op Broadway in het najaar van 2007 en speelde tot in de zomer van 2009. Een aangepaste versie van de Broadwaymusical met nieuwe decors en een aangepast scenario verscheen in Nederland in het voorjaar van 2012 en speelde tot in de zomer van 2013
  • De film is 7 jaar na de special edition dvd uit 2006, opnieuw op DVD, voor de allereerste keer op Blu-ray en als (3D Blu-Ray in Amerika) verschenen, in september en oktober 2013.
  • De film werd in februari 2019, zes jaar na de vorige release, opnieuw uitgebracht op Blu-ray en voor de eerste keer 4k Blu-ray vanwege het 30 jarige jubileum. Deze versie is niet in Nederland uitgebracht. De twee vervolgfilms werden eveneens opnieuw uitgebracht.
  • De Kleine Zeemeermin was het eerste sprookje van Andersen waar een Disney-verfilming van werd gemaakt. Andersens verhaal De sneeuwkoningin werd in 2013 door Walt Disney Studios bewerkt als Frozen.
  • De kleuren van de regenboog zijn in "De kleine zeemeermin" in de verkeerde volgorde afgebeeld.

Prijzen[bewerken | brontekst bewerken]

Academy Award
Grammy Award
  • Beste opname voor kinderen (Winnaar)
  • Beste nummer uit een Speelfilm (Winnaar)
Golden Globe
  • Beste Originele muziek (Alan Menken) (Winnaar)
  • Best Origineel nummer uit een Speelfilm voor Under the Sea (Howard Ashman, Alan Menken) (Winnaar)
Overig
  • Golden Screen
  • "Los Angeles Film Critics Association Award" voor "Beste Animatie" (1989)
  • "Young Artist Award" voor "Beste familiespeelfilm, avontuur/animatie" (1990)

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]