Zedendelict

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In verschillende rechtsgebieden wordt door wetgeving bepaald welke seksuele handelingen zijn toegestaan en welke niet. Samen met een klein aantal andere gedragingen, zoals openbare dronkenschap en bedelarij, noemen we de wetgeving hiertegen zedenwetgeving en de overtredingen ervan worden zedendelicten genoemd. In het Nederlands Wetboek van Strafrecht staan in de artikelen 239 tot en met 254a vrijwel alle seksuele gedragingen waarbij sprake is van dwang of waarbij een van de partijen een duidelijk kwetsbaarder positie heeft dan de ander. In België staan in het Strafwetboek Boek II, Titel VII dit soort misdrijven genoemd.

Van cultuur tot cultuur en van land tot land kan dat verschillen door de lokale opvattingen. In veel westerse landen beschermt de wet zwakkere individuen tegen dwang en ook seksueel gedrag jegens of met wilsonbekwamen is er verboden. Onder gedrag verstaat men gewoonlijk menselijk handelen, dan wel het nalaten ervan en aan seksueel wangedrag is vaak direct een slachtoffer verbonden. De zedenwetgeving regelt daarnaast ook indirecter bescherming, door kaders te scheppen bij bijvoorbeeld de vertoning van pornografie met volwassen acteurs aan minderjarigen. Hiermee beoogt de wet kinderen te beschermen. In 2011 werd een verdachte inzake kinderporno in Nederland zelfs veroordeeld voor onder meer, maar nadrukkelijk, het bezitten van virtuele kinderporno.[1]

Nederland[bewerken]

Strafbaarheid vervallen[bewerken]

In het Nederlands strafrecht kwamen eerder een aantal delicten te vervallen, beschreven in de artikelen 240, 240bis, 241, 240bis, 248a, 250bis, 242 (en enkele aanverwante artikelen) en enkele verordeningen van de Duitse bezetter.

Delictomschrijving Artikelen Invoering Afschaffing
Verspreiden of ten gehore brengen van pornografie aan personen van 18 jaar en ouder Artikel 240, 240b 1886[VN: 1] 1986
Vervaardigen van pornografie met personen van 18 jaar en ouder Artikel 240, 240b 1911 1986
Ten gehore brengen van pornografische teksten aan personen van 18 jaar en ouder Artikel 240 1934 1986
Verkoop en tentoonstelling van voorbehoedsmiddelen Artikel 240bis 1911 1970
Echtbreuk 241 1886[VN: 1] 1971
Seks met een (groot)ouder, (klein)kind, (half)broer c.q. -zus Artikel 248a
Verordening 87/1942[VN: 2]
1942 1944/1945[VN: 3]
Homoseksuele contacten van iemand ouder dan 21 met een jongere persoon
(De algemene leeftijdsgrens was destijds 16)
Artikel 248bis 1911 1971
Exploitatie van prostitutie Artikel 250bis 1911 2000
Homoseksuele gedragingen van mannen Verordening 81/1940[VN: 2] 1942/1944-1945[VN: 3]
Verkrachting binnen het huwelijk Artikel 242[VN: 4] 1886[VN: 1] 1991
  1. a b c Of eerder
  2. a b Verorderingsnummer uit het Verordeningsblad
  3. a b Onder het Duits bestuur in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog
  4. En andere artikelen

Huidige strafbaarheid[bewerken]

In het Nederlands Wetboek van Strafrecht zijn in de artikelen 239 tot en met 254a de volgende zedendelicten opgenomen:

Delictomschrijving Artikelen
Schennis van de eerbaarheid Artikel 239
Iemand onverhoeds met pornografie confronteren
(Met een afbeelding of voorwerp)
Artikel 240
Voor personen jonger dan 16 ongeschikt materiaal aan zo iemand vertonen Artikel 240a
Vervaardiging en bezit van, handel in, zich toegang verschaffen tot porno met iemand onder de 18 Artikel 240b
Verkrachting Artikel 242
Seksuele penetratie van iemand die wilsonbekwaam is Artikel 243
Seksuele penetratie van iemand onder de 12 Artikel 244
Seksuele penetratie van iemand van 12 - 15 Artikel 245
Aanranding Artikel 246
Ontucht met iemand onder de 16; ontucht met iemand die wilsonbekwaam is Artikel 247
Ontucht door overwicht e.d. met iemand onder de 18 Artikel 248a
Klant zijn van een prostitué(e) van 16 of 17 jaar Artikel 248b
Opzettelijk aanwezig zijn bij het plegen van ontuchtige handelingen door een persoon waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt dan wel bij het vertonen van afbeeldingen van dergelijke handelingen in een daarvoor bestemde gelegenheid
(Dus niet in bijvoorbeeld huislijke kring)
Artikel 248c
Met ontuchtig oogmerk iemand onder de 16 bewegen getuige te zijn van seksuele handelingen Artikel 248d
Door middel van een geautomatiseerd werk of met gebruikmaking van een communicatiedienst een persoon van wie de betrokkene weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat deze nog geen 16 is, een ontmoeting voorstellen met het oogmerk ontuchtige handelingen met die persoon te plegen of een afbeelding van een seksuele gedraging waarbij die persoon is betrokken te vervaardigen, en een handeling verrichten gericht op het verwezenlijken van die ontmoeting. Het genoemde oogmerk zou bijvoorbeeld kunnen blijken uit de inhoud van chat- en e-mailberichten. Een handeling gericht op het verwezenlijken van de ontmoeting kan bijvoorbeeld zijn dat de dader zich begeeft naar de voor de ontmoeting afgesproken plek, of de ander van een routebeschrijving naar die plek voorziet; dit delict wordt grooming genoemd[2] Artikel 248e
Ontucht met een eigen kind[3], pupil, e.d. onder de 18; ontucht van een ambtenaar met iemand die aan zijn gezag is onderworpen, ontucht van iemand die werkt in de gezondheidszorg of maatschappelijke zorg met een patiënt of cliënt, e.d.[4] Artikel 249
Bevorderen dat iemand onder de 18 ontucht pleegt Artikel 250
Bestialiteit Artikel 254
Vervaardiging, bezit en handel in dierenporno Artikel 254a

De artikelen 252 en 253 behandelen andere zedenmisdrijven die geen relatie hebben met seksualiteit. Hieronder vallen:

  • het verkopen van alcoholische drank aan iemand die al dronken is
  • het ter beschikking stellen van een kind onder de 12 voor bedelarij
  • het ter beschikking stellen van een kind onder de 12 voor ongezonde arbeid.

De artikelen 240b en 242 tot en met 250, voor zover gepleegd ten aanzien van iemand onder de 18, gelden ook voor Nederlanders en inwoners van Nederland die het misdrijf buiten Nederland plegen, zoals bij sekstoerisme.

Artikel 453 van Wetboek van Strafrecht vermeldt daarnaast nog

"Hij die zich in kennelijke staat van dronkenschap op de openbare weg bevindt, wordt gestraft met hechtenis van ten hoogste twaalf dagen of geldboete van de eerste categorie"

.

Bij de Wet van 13 juli 2002 tot wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering en de Gemeentewet (partiële wijziging zedelijkheidswetgeving) werden onder meer de artikelen 240b en 247 gewijzigd en artikel 248c toegevoegd.

Strafbaarheid ingevoerd[bewerken]

In het Nederlands Wetboek van Strafrecht zijn van de hierboven genoemde zedendelicten de volgende het recentst opgenomen:

Delictomschrijving Artikelen Invoering
Bestialiteit Artikel 254 2010
Vervaardiging, bezit en handel in dierenporno Artikel 254a 2010

Nog in te voeren[bewerken]

Het wetsvoorstel computercriminaliteit III[5] regelt onder meer de inzet van een lokpuber (een virtuele creatie van een persoon die de leeftijd van zestien jaren nog niet heeft bereikt), door wijziging van art. 248a en 248e.

Overwogen wordt een herziening van de zedelijkheidswetgeving met het oog op samenhang, complexiteit en normstelling.[6]

Op 25 oktober 2007 is te Lanzarote tot stand gekomen het Verdrag van de Raad van Europa inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en seksueel misbruik[7]

Het verdrag definieert kind als persoon jonger dan 18 jaar. Het geeft ook een definitie van seksuele uitbuiting en seksueel misbruik van kinderen, en het bepaalt dat de verdragslanden dit strafbaar stellen. Wat elk land zelf bepaalt is de leeftijd van seksuele meerderjarigheid; deze varieert in de lidstaten van 13 tot 17. Voor seksueel meerderjarige kinderen zijn sommige delicten wel van toepassing, en andere niet.[bron?]

Een verdragspartij kan op bepaalde punten een voorbehoud maken wat betreft seksueel getinte afbeeldingen. Een land kan toestaan dat kinderen deze met wederzijdse instemming en voor eigen gebruik vervaardigen. Nederland staat dit niet toe.

Het Verdrag is 1 juli 2010 in werking getreden. In oktober 2011 hadden 43 van de 47 lidstaten het verdrag ondertekend en hadden 15 staten het Verdrag bekrachtigd. In Nederland heeft de Nationaal Rapporteur in 2011 in de Eerste Rapportage Kinderpornografie gepleit voor een integralere aanpak. Niet alleen het Ministerie van V & J, maar ook het Ministerie van VWS en particuliere initiatieven in samenwerking met de overheid zouden een rol moeten spelen.

België[bewerken]

In het Belgisch Strafwetboek zijn de zedendelicten geregeld in Boek II, Titel VII. Daarbij worden ook enkele andere delicten behandeld, waaronder

Niet aan seksualiteit gerelateerd, maar wel een zedendelict is

  • het te vondeling leggen en het verlaten van kinderen en ontvoering van minderjarigen.

Wat betreft prostitutie erkent België dat dit mensonwaardig is door zich aan te sluiten bij resolutie 317 (IV) van de Verenigde Naties uit 1949.[8]

Sinds de zeventiger jaren bestaat in België net als in Nederland de neiging de strafbaarheid van allerlei zedendelicten te verminderen of op te heffen. Onder meer de bepalingen omtrent homoseksualiteit en het ten toon stellen van voorbehoedmiddelen[9] zijn vervallen.

Definities van zedendelicten[bewerken]

In westerse landen zoals Nederland speelt in de wetgeving vaak de bescherming mee van kwetsbare personen. Bijvoorbeeld minderjarigen, verstandelijk gehandicapten of mensen die slapen of onder narcose zijn.

In een aantal westerse landen is of was er wetgeving omtrent zeden die meer gericht was op maatschappelijke aanvaarding. Zo werd in Texas de sodomiewetgeving, voornamelijk gericht tegen homoseksueel geslachtsverkeer, pas in 2003 de facto teniet gedaan door een arrest van het Federaal Hooggerechtshof.

Schennis van de goede smaak is in het Westen veelal niet meer strafbaar. In Nederland en België wordt men niet meer vervolgd op basis hiervan, omdat er vrijheid van meningsuiting is[10][11]. Dit wordt tevens verankerd door het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens[12]. Alleen laster, smaad, haat zaaien en belediging van ambtenaren in functie kunnen vervolgd worden. In Nederland is het verbod op smadelijke godslastering per 2014 vervallen.[13] Godslastering in het algemeen is niet strafbaar. Wel zijn er in diverse gemeenten vloekverboden uitgevaardigd in de vorm van een gemeentelijke verordening, maar daarop wordt nooit vervolgd vanwege de strijdigheid van deze verordeningen met de Grondwet.[14]

In landen waar men conservatiever is, al dan niet door religie, zijn zaken als echtbreuk, pornografie, en dergelijke soms strafbaar. In geval van sharia-gebaseerde wetgeving staat op overspel vaak de doodstraf. Het laatste Europese land dat de strafbaarstelling op echtbreuk afschafte was Oostenrijk in 1997.[15] In het Nederlands strafrecht speelt dit al lang geen rol meer, maar in het echtscheidingsrecht kunnen de gevolgen van overspel wel van belang zijn, bijvoorbeeld voor de vraag of partneralimentatie verschuldigd is. Zo kan het verzwijgen van het feit dat een tot het gezin behorend kind het resultaat is van overspel worden aangemerkt als wangedrag dat de alimentatieplicht doet vervallen.[16]

Delicten[bewerken]

De volgende zaken kunnen strafbaar zijn, afhankelijk van de rechtsgebied.

Delictomschrijving Omschrijving en bijzonderheden
Verkrachting Het ongewenst seksueel binnendringen door een ander
Verkrachting binnen het huwelijk In Nederland in 1991 gedecriminaliseerd
Verkrachting van een wilsonbekwame persoon In de Nederlandse betekenis wordt dit ook gebruikt voor het ongewenst seksueel binnendringen door een ander, terwijl de ander niet in staat is zijn wil kenbaar te maken vanwege leeftijd, een beperking, et cetera. In bijvoorbeeld Angelsaksische rechtssystemen wordt dit apart aangeduid als statutory rape.
Pedofilie Seksueel misbruik van kinderen beneden de seksuele meerderjarigheidsgrens
Mensenhandel Handel in mensen met als doel seksuele uitbuiting
Frotteurisme Lichamelijk contact met onbekenden (in Nederland strafbaar als aanranding)
Exhibitionisme Seksueel genieten van (naakt) bekeken worden
Voyeurisme Seksueel genieten van kijken naar (naakte) personen
Incest Seksuele contacten tussen naast bloedverwanten
Bestialiteit Seksueel contact met dieren
Seksuele intimidatie Ongewenste intimiteit, maar geen aanranding
Aanranding Officieel feitelijke aanranding van de eerbaarheid. Er is sprake van verregaande ongewenste intimiteit, maar niet van verkrachting.
Necrofilie Seksueel contact met een overledene
Sadomasochisme In Nederland niet verboden, onder bepaalde omstandiggheden (ondanks instemming) in bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk wel strafbaar[17].
Seksuele betrekkingen van een professional met een afhankelijke, ondergeschikte persoon Met name onderwijzers, ambtenaren en medisch personeel worden in de Nederlandse wetgeving genoemd in art. 249 Sr. [18]
Parafilieën Seksueel afwijkende voorkeuren, verschillend afhankelijk van onder meer de culturele, religieuze context
Prostitutie Seksueel contact tegen betaling, in Nederland sinds eind 19e eeuw niet actief bestreden of verboden
Souteneurschap Het in de gelegenheid stellen van personen om zich te prostitueren. Sinds 2000 in Nederland legaal
Homoseksualiteit Seksueel contact tussen mensen van hetzelfde geslacht

De genoemde "delicten" worden niet overal als zodanig erkend. In het Westen is vaak meer toegestaan dan elders. In de meeste Europese landen is homoseksualiteit bijvoorbeeld al langere tijd legaal. Wel zijn er grote verschillen in het moment waarop homoseksualiteit legaal werd, c.q. gelijkgetrokken werd met heterofiel seksueel contact. In Nederland verviel een algeheel verbod al in 1811, maar in 1911 werd de minimumleeftijd verhoogd van 16 naar 21. Hierdoor werd tussen homoseksualiteit en heteroseksualiteit een duidelijk onderscheid gemaakt.[19].In Duitsland werd die seksuele meerderjarigheidsgrens voor hetero- en homoseksuele contacten in 1994 gelijkgetrokken met een Duitse eenwording.[20] In de Verenigde Staten was seks tussen homoseksuelen aan strenge regels onderworpen of zelfs verboden in vier staten[21] en in tien andere staten [22]gold een verbod op anale seks in het algemeen. De afschaffing van deze wetgeving kwam pas in 2003 met een uitspraak het Amerikaans Hooggerechtshof[23]

Dat de verschillen relatief klein zijn binnen het Westen, wordt duidelijk in vergelijking met landen die een op de shariawetgeving kennen, in Noord-Afrika en in het Midden-Oosten. Op overspel staat in de sharia een lijfstraf[24], maar ook steniging komt vaak voor. Dit betreft weliswaar religieuze wetten, iets dat onvergelijkbaar is met strafrecht is westerse democratieën, maar in de genoemde gebieden is het onderscheid hiertussen vaak niet aanwezig. Soms geldt voor religieuze groepen dat zij per groep een eigen personen- en familierecht kennen, met bijbehorende rechtbanken. De religieuze wetten uit het Oude Testament geven een vergelijkbaar beeld wat betreft incest, pedofilie, homoseksualiteit en bestialiteit.[25]In het Nieuwe Testament staan enkele vergelijkbare teksten[26].

Echtbreuk[bewerken]

In Nederland heeft echtbreuk strafrechtelijk al sinds lang geen betekenis meer. De schuldvraag bij echtscheiding speelde in de jaren zeventig en eerder een rol bij echtscheiding, maar dat betrof civielrechtelijke aspecten zoals alimentatie en de eventuele bemiddelende rol van een rechter. Echtbreuk was in België een reden om echtscheiding te vorderen op grond van art. 229 van het Burgerlijk Wetboek.[27]. Tot 1987 was het strafbaar gesteld in de artikelen 387 en 390 van het Strafwetboek.[28]

Homoseksualiteit[bewerken]

Onder invloed van de Verlichting schafte Frankrijk tijdens de Franse revolutie de strafbaarheid op homoseksualiteit af in 1791. Andere rooms-katholieke volgden net als Nederland, waar protestante landen als Pruisen en Engeland de strafbaarheid behielden. Daar werd slechts de doodstraf vervangen door een gevangenisstraf.

In Nederland werd de seksuele meerderjarigheidsgrens wel eenmaal verlegd naar 21, specifiek voor homoseksuele contacten. Dit om kinderen te beschermen en de verspreiding van homoseksualiteit tegen te gaan. Art. 248bis, dat dit regelde, werd in 1911 ingevoerd en in 1971 geschrapt.

In de Sovjet-Unie, Ruslands voorloper, is homoseksualiteit in 1922 gelegaliseerd door de Bolsjewieken en in 1933 weer gecriminaliseerd door Stalin. De communisten wilden de wetboeken ontdoen van religieuze invloeden. Wel viel homoseksualiteit in die periode onder de medische (of psychische) aandoeningen. Na het verbod in 1933 door Stalin is in 1993 homoseksualiteit wederom gelegaliseerd, maar het spreken erover in het bijzijn van minderjarigen is verboden sinds 2013 in het kader van het verbod op propaganda van niet-traditionele relaties[29].

In Groot-Brittannië gold tot 2003 een verbod op het aanmoedigen en bevorderen van homoseksualiteit en het onderwijzen van homoseksualiteit als familierelatie. Sectie 28, dat hierop toezag, werd in dat jaar geschrapt. In Duitsland bleven homoseksuelen na de Tweede Wereldoorlog verplicht hun straf te volbrengen en van legalisering kwam pas eind zestiger jaren enigszins sprake door een aanpassing van Paragraaf 175, die pas geschrapt werd in 1994.

Sadomasochisme[bewerken]

Sadomasochisme is in de westerse landen vaak gelegaliseerd. In Europa is het beoefenen ervan een kwestie die valt onder de het Recht op eerbiediging van privéleven, familie- en gezinsleven.[30] De uitzondering op dat recht betreft mishandeling, zodat de overheid dan in kan grijpen (in het privédomein binnendringen). Zodoende kon het dat in het Verenigd Koninkrijk tot in de negentiger jaren bij geheel vrijwillig toegebracht zwaar letsel toch een straf werd toegekend.[31][17]

Masturbatie[bewerken]

Op masturbatie staat in de westerse wereld vrijwel nooit een straf. In bijvoorbeeld Indonesië is dat echter 2 jaar en 10 maanden celstraf. In Saudi Arabië kreeg een onderwijzer die masturbatie goedkeurde drie jaar detentie en lijfstraffen.[32][33][34]

Prostitutie[bewerken]

Een verbod op prostitutie is in Nederland afgeschaft. Vanaf 1813 was de regelgeving per stad verschillend, maar vanaf 1889 waren er gemeentelijke bordeelverboden gevolgd door een landelijk bordeelverbod in 1911. Hiermee werd echter het souteneurschap verboden; prostitutie bedrijven en betalen voor seksuele diensten vielen hier niet onder. Het bordeelverbod is opgeheven in 2000. Alleen prostituanten bij een jongen of meisje van onder de 18 jaar zijn nog strafbaar, ook als het gaat om mensen die desondanks seksueel meerderjarig zijn. In het Verenigd Koninkrijk ligt prostitutie meer aan banden. Er geld bijvoorbeeld een bordeelverbod, maar prostitutie zelf is niet per definitie verboden.

De Zweedse wet bestraft prostituanten sinds 1999. In de Zweedse opvatting is prostitutie een vorm van geweld door de prostituant tegen de sekswerker, die als slachtoffer dus ook geen overtreding begaat. Dit heeft weliswaar tot afname van straatprostitutie geleid, maar zicht op cijfers van thuisprostitutie is er niet, ondanks dat dit voor een zuivere meting in een samenleving met internet wel van belang is. Engeland, Wales en Schotland kennen een gedoogbeleid, Noord-Ierland wederom een verbod sinds 2015.[35]

Is islamitische landen is prostitutie vaak bij wet verboden. Voor de usuli's, een stroming binnen jafari (twaalvers) is er echter wel een nikahu al-mut'ah (huwelijk van genot)[36]. Het kleine deel van de moslimgemeenschap dat hiertoe behoort, kan met dit tijdelijke huwelijk tussen de 1 uur en 99 jaar straffeloos genieten volgens een specifieke uitleg van Soera An-Nisa, aya 24. De overgrote meerderheid van de moslims beschouwt dit echter als prostitutie. In de sharia worden veel zedelijke overtredingen gevat onder één begrip, zina[37] en bestraft met lijfstraffen die in de praktijk niet zelden worden vervangen door steniging.

Incest[bewerken]

Incest is in Nederland en België niet als zodanig verboden en tussen volle neven/nichten is een huwelijk eveneens toegestaan. Uiteraard betreft dat volwassenen, omdat anders zedenwetgeving die minderjarigen beschermt, seksueel contact wel degelijk verbiedt. In Nederland geldt voor volwassenen dat men wel een beëdigde verklaring moet afleggen om huwelijksdwang tegen te gaan bij familieleden in de vierde graad (neef/nicht).[38]. Een huwelijk met een oom of tante is niet toegestaan. In Duitsland en Oostenrijk wordt incest tussen (half)broers en -zussen alsmede bij lineaire afstamming strafrechtelijk vervolgd. Ook in Zwitserland kan incest als misdrijf worden gezien. In Duitsland heeft de Deutscher Ethikrat geadviseerd incest te decriminaliseren. De voorstanders hiervan achten het belang van de persoonlijke vrijheid groter dan de eventuele bezwaren.

Hoewel het christendom en het jodendom altijd afwijzend hebben gestaan tegenover incest[25][26], bepaalt het rooms-katholiek kerkelijk recht enerzijds dat een neef-nichthuwelijk en alle voornoemde huwelijken niet zijn toegestaan, maar dispensatie is desondanks voor alle typen huwelijken mogelijk. In de praktijk is dat voor het strafrecht niet een wezenlijk probleem, maar omdat een kerkelijk huwelijk in Nederland vooraf moet gaan van een burgerlijk huwelijk, kan de overheid zo'n kerkelijk huwelijk indirect dus wel tegenhouden.

Seksuele meerderjarigheid[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Seksuele meerderjarigheid voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In de zedenwetgeving speelt het begrip seksuele meerderjarigheid of seksueel zelfbeschikkingsrecht een belangrijke factor. Waar in Europa de meeste landen 18 jaar kennen als "gewone" meerderjarigheidsgrens, ligt de leeftijd van seksuele meerderjarigheid hier tussen de 14 en 18. De meest opvallende wetgeving hieromtrent is die van Vaticaanstad, die als basisleeftijd 18 jaar hanteert, maar als huwelijksleeftijd 14 jaar voor meisjes en 16 jaar voor jongens[39].

De verschillen in de leeftijdsgrens tussen seksueel contact in heteroseksuele zin en in homoseksuele zin zijn vaak verdwenen. In Nederland was er verschil van 16 versus 21 jaar op basis van artikel 248bis van het Wetboek van Strafrecht. Volgens de Minister van Justitie werden hiermee kinderen van 16 tot en met 21 jaar beschermd tegen homoseksuele verleiding en de verspreiding van homoseksualiteit zou ermee worden tegengegaan.

Tot aan 1969 waren in Duitsland, later in de Bondsrepubliek, homoseksuele contacten verboden. Vanaf 1969 was er in de Bondsrepubliek onder Paragraaf 175 een verhoogde leeftijdgrens voor homoseksuele contacten. Aanvankelijk was dat 21 jaar, in 1973 werd dit verlaagd naar 18. Tegen 14 jaar voor heteroseksueel contact, bleef er een verschil totdat de wet geschrapt werd om de wetten van de Bondsrepubliek en de DDR bij de hereniging gelijk te trekken.

Trivia[bewerken]

  • In Brazilië werd voor een werkneemster door de rechter vastgesteld dat zij om medische redenen juist elke twee uur een periode van vijftien minuten recht had om zichzelf te bevredigen[40].
  • In Texas diende Jessica Farrar van de Democraten in 2007 een voorstel in ter bescherming van het ongeboren leven (pro-life). Masturbatie zou alleen in speciale klinieken, onder strenge voorwaarden moeten worden toegestaan. Het wetsvoorstel had geen kans, maar Farrar beoogde slechts de abortuswetgeving op ludieke wijze aan de kaak stellen.[41]

Externe links[bewerken]