Edward Heath

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Edward Heath
9 juli 191617 juli 2005
Heathdod.JPG
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Periode 1970-1974
Voorganger Harold Wilson
Opvolger Harold Wilson
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Verenigd Koninkrijk

Edward Richard George Heath (St Peters, Thanet, 9 juli 1916Salisbury, 17 juli 2005) was een Britse politicus. Van 1970 tot 1974 was hij premier.

Heath was zoon van een timmerman en een dienstmeisje. Hij kon zijn droom, organist worden, niet verwezenlijken omdat hij uitlootte voor een studiebeurs. Wel kon hij economie en politieke wetenschappen studeren aan de Universiteit van Oxford. Hij diende in de strijdkrachten tijdens de Tweede Wereldoorlog en werd vervolgens journalist. In 1950 won hij een zetel in het Lagerhuis, waarvan hij 51 jaar lid zou blijven. Tevens was hij van 1959 tot 1960 minister van Arbeid en van 1963 tot 1964 minister van Industrie, Handel en Regionale Ontwikkeling.

Van 1965 tot 1975 was hij de eerste niet-aristocratische leider van de Conservative Party. Hij won de algemene verkiezingen van 1970 en vormde een regering. In zijn regeringsperiode escaleerden de 'troebelen' in Noord-Ierland. In de buitenlandse politiek legde hij diplomatiek contact met de Volksrepubliek China en had een goede verstandhouding met de Franse president Georges Pompidou. Hij was pro-Europees. In 1973 boekte hij zijn grootste politieke succes, toen Groot-Brittannië onder zijn leiding lid werd van de EEG. Na de verloren verkiezingen van februari 1974, waarbij een zeven weken durende mijnwerkersstaking een belangrijke rol speelde. Het was een krappe nederlaag; de Conservatieven hadden de meeste stemmen, maar Labour had meer zetels in het Lagerhuis, wat nu eenmaal mogelijk is in het Britse kiesstelsel. Labour had echter geen meerderheid in het Lagerhuis, zodat er een coalitie gevormd moest worden, iets ongebruikelijks in de Britse politiek. Eerst probeerde Heath met de Liberalen een coalitie te vormen, maar uiteindelijk gaven die de voorkeur aan Labour, zodat de Conservatieven in de oppositie belandden. Op 4 maart 1974 maakte Heath plaats voor de socialist Harold Wilson als premier. Als partijleider werd Heath opgevolgd door Margaret Thatcher. Zijn persoonlijke verstandhouding met Thatcher is sindsdien verstoord gebleven. Hij koesterde nog de hoop in haar regering minister van buitenlandse zaken te worden, maar hij kreeg slechts het aanbod om ambassadeur in Amerika te worden, wat hij afwees. Hij heeft Thatcher regelmatig publiekelijk bekritiseerd, vooral inzake haar euroscepticisme. Tot 2001 was hij nog lid van het Britse lagerhuis voor het Londense kiesdistrict Old Bexley and Sidcup, waar hij al in 1950 voor het eerst was gekozen.

Op 24 april 1992 werd hij ridder in de Orde van de Kousenband. Hij mocht zich sindsdien sir noemen. Edward Heath was in zijn vrije tijd een niet onverdienstelijke dirigent en een succesvol zeiler. Hij is zijn leven lang vrijgezel gebleven.