George Hamilton-Gordon
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| George Hamilton Gordon | ||
| 28 januari 1784 - 14 december 1860 | ||
 |
||
| Premier van het Verenigd Koninkrijk | ||
| Periode | 1852-1855 | |
| Voorganger | Edward Smith-Stanley | |
| Opvolger | Henry John Temple | |
George Hamilton-Gordon, graaf van Aberdeen (Edinburgh, 28 januari 1784 - Londen, 14 december 1860) was een Brits politicus en eerste minister. Na de val van Napoleon Bonaparte was hij een der ondertekenaars van het verdrag met Lodewijk XVIII. Hij was lid van het kabinet van de hertog van Wellington (1828) en van Robert Peel (1834 en 1841), en zat zelf een gemengd kabinet voor van Whigs (peelisten en radicalen), dat een offensief en een defensief bondgenootschap sloot met Frankrijk (19 december 1852 -30 januari 1855).
