George Hamilton-Gordon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
George Hamilton Gordon
28 januari 1784 - 14 december 1860
George Hamilton Gordon, 4th Earl of Aberdeen by John Partridge.jpg
Premier van het Verenigd Koninkrijk
Periode 1852-1855
Voorganger Edward Smith-Stanley
Opvolger Henry John Temple

George Hamilton-Gordon, 4e graaf van Aberdeen (Edinburgh, 28 januari 1784 - Londen, 14 december 1860) was een Brits politicus en eerste minister.

Van 1813 tot 1814 was hij ambassadeur in Oostenrijk. Na de val van Napoleon Bonaparte was hij een van de ondertekenaars van het verdrag met Lodewijk XVIII. Hij was lid van het kabinet van de hertog van Wellington (1828) en van Robert Peel (1834 en 1841), en zat zelf een gemengd kabinet voor van Whigs (peelisten en radicalen), dat een offensief en een defensief bondgenootschap sloot met Frankrijk (19 december 1852 -30 januari 1855).

Hamilton-Gordon is ook een aantal malen minister geweest. Van 1828 tot 1830 en 1841 tot 1846 van Buitenlandse Zaken, en van 1834 tot 1835 van Oorlog en Koloniën.